21-03-2019

Terug via Kopenhagen.

.
In Stockholm hebben we niet veel tijd om iets spannends te doen en wachten we gewoon rustig een uurtje op onze verbinding naar Kopenhagen, waar we de volgende dag om half vier 's middags aankomen.
We sjouwen de koffers naar ons hotel. Een beetje installeren en dan hup! naar buiten.
Natuurlijk willen we eerst naar de kleine zeemeermin, die ergens in de haven op een steen zit te koekeloeren.
Nou... dat was zo'n ontzettend eind lopen, dat we het na een half uur hebben opgegeven.
En daarom gewoon een foto van internet gepikt:



Het is maar een heel klein beeldje, maar wel wereldberoemd. Niet in het echt gezien dus.
Maar daarna wel op zoek naar iets veel belangrijkers: iets gezelligs om te eten.
Het is een Ierse pub geworden, met Iers Bier en Ierse muziek en Iers eten.
Heeeeel gezellig en lekker. The Dubliner. In Kopenhagen dus!




De volgende morgen gaan we al weer huiswaarts. Via de trein weer op de boot,  daarna naar Hamburg en Osnabrück.
's Avonds om precies 23 uur komen we op het CS in Amsterdam aan.
Een prachtige ervaring rijker.

Henry, bedankt voor deze machtig mooie reis! Het was heerlijk om met jou te reizen... je bent een fantastische reisleider! Jag älskar dig!   









20-03-2019

Narvik

.
Na het wazige Noorderlicht-avontuur in Abisko gaan we nog een stukje verder en wel naar Noorwegen, naar Narvik. Het is maar 1½ uur met de trein. Valt mee!
Narvik is een aardige havenstad aan een Fjord: de Ofotfjorden.
Hier slapen we weer in een echt bed, in pension Breidablikk en de volgende dag heb we nog ruim de tijd om de stad en de omgeving te verkennen, want de trein vertrekt pas om 15:15.
Natuurlijk gaan we de berg op, met een gondel. Het is prachtig helder weer en het is zaterdag, dus er wordt volop geskied. Alleen niet door ons!




Wij gaan weer met de gondel naar beneden om in het centrum van de stad in de vishal vlak bij de haven een heerlijk visburgertje eten.
En dan is het alweer tijd om onze bagage op te halen in ons pension en naar het station te lopen om de trein te pakken die ons weer helemaal terug naar Stockholm gaat brengen. 
Lekker weer slapen in een eigen hutje op een eigen bedje in de trein! Kedoem kedoem kedoem... en in Stockholm wakker worden!


Op dit kaartje kun je zien wat de gehele route is geweest. Met trein, boot en bus. En deze nacht dus van Narvik naar Stockholm:


Als we 's morgens in Stockholm aankomen krijg ik een berichtje via de Aurora-app op mijn mobieltje:


Beetje mosterd na de maaltijd...


19-03-2019

Naar Abisko

.
Het is tijd om de trein weer te pakken, naar nóg noordelijker!! En wel naar Abisko.
Het is niet zo heel lang met de trein: iets meer dan een uur.


Onderweg is het enorm gaan sneeuwen en ik ben bang dat ons Noorderlicht-avontuur hier strandt...
In Abisko slapen we in het Noorderlicht-centrum en vandaar uit zouden we naar boven gaan met een stoeltjeslift.
Maar helaas... het sneeuwt niet alleen heel erg: het waait ook nog eens enorm.
Dus de liften gaan niet.
Na het heerlijke avondeten gaan we met een groepje uit de eetzaal toch een wandeling maken, door sneeuw en wind.
We lopen door het donker naar het meer.
Onderweg zien we een paar sterren en dan word ik toch wel zenuwachtig, want... waar sterren zijn is heldere lucht!
We blijven maar naar boven turen en dan...

DAN ZIEN WE HET!

Goed... het is een beetje versluierd door lichte bewolking, maar het is er!
Het Noorderlicht!
Ik heb geen foto kunnen maken, maar iemand heeft een filmpje (1½ minuut) op YouTube gezet, in 2011.
Zo'n beetje in het midden ervan zie je dat het Noorderlicht nogal vaag is. Zo hebben wij het gezien.


Ik ga dus gewoon weer terug! Hup! 

18-03-2019

De honden-slede-tocht

.
Helaas... vannacht geen Noorderlicht gezien: teveel bewolking.
Potverdikke...  daarvoor kwam ik hier!
Maar geen nood! Het is hier zo fijn, dat ik het Noorderlicht vergeef, dat ze zich (nog) niet heeft laten zien.
Vandaag gaan we weer de hort op: een honden-slede-tocht!! 
Ik heb er enorm veel zin in. 
Eerst rijden we in een busje naar de kennel, waar zo'n 30 honden ons enthousiast verwelkomen.
Weer krijgen we dikke kleren aan: een overall, dikke schoenen en een speciale muts en enorme dikke leren wanten.
We delen de slee met een man en zijn zoontje, dat enorm zit te genieten. Het jochie moet hard schaterlachen als onderweg één van de honden al rennend aan het poepen is. Ik moet er ook erg om lachen...


Ik heb hier een mini filmpje van 8 secondes, dan krijg je een beetje een idee hoe het ging. Het is maar kort, want ik verloor mijn want... Oeioeioei...


Na afloop van de prachtige tocht van in totaal 2½ uur ga je natuurlijk de honden bedanken voor hun harde werk.
(En kun je zien wat een groot pak ik aan had!)


Een top-ervaring! Ik zou meteen weer terug willen en het nóg een keer doen.
De honden zijn zo ontzettend lief en zo hard aan het werk... en je zit zo lekker op die grote slee op een rendierhuid...




15-03-2019

Twee dagen Kiruna

.
In Kiruna hoop ik Het Noorderlicht te zien, dus... we blijven twee nachten hier.
Maar we blijven ook om een paar hele leuke dingen te doen.

Het eerste avontuur in Kiruna is een tocht met een snow-mobile.
Daarvoor trekken we hele dikke kleren aan: een overall, speciale sneeuwlaarzen en een dikke pet.
Dan worden we met een busje naar een lokatie gereden, waar de snowmobiles klaar staan en vandaar uit vertrekken we over de sneeuw naar "verre oorden". Onderweg een kleine pauze voor een fotomomentje. Kijk mij eens stoer staan:




Die kleding heb je echt wel nodig, want het is -33 daar!! -33!!

Na het foto-momentje rijden we door naar het ICE-Hotel in Jukkasjärvi.
Daar blijven we een paar uur rondhangen om de schitterende, door kunstenaars bewerkte ijshotelkamers te bewonderen.




Ook dit smelt op een gegeven moment en dan is er niets meer van over.
Ergens in mei, vermoed ik.

Dan stappen we weer op de snowmobiles en pauzeren later in een hut, waar we bij een warm vuur een heerlijke kop soep krijgen.
Daar kom je lekker van bij, want koud is het wel, ondanks de dikke kleding.


En aan eind van de middag gaan we naar ons leuke hotel: The Bishop's Arms, een nagebouwde pub, waar we dan ook 's avonds welverdiende Fish and Chips gaan eten.
En een welverdiend biertje drinken... Skol!

14-03-2019

Sneeuwwit Kemi aan de Botnische golf

.
Onderweg in de trein naar Kemi, nogal noordelijk in Finland, worden we wakker en zien we dat de hele wereld wit is.
Overal ligt mooie witte sneeuw. Prachtige uitzichten vanaf de restauratie in de trein, waar we ons ontbijtje eten en via een groot panoramaraam naar buiten kunnen kijken. Zoooo mooi!
Tussen de wagons is de sneeuw opgestoven en daar moet je doorheen als je naar je "eigen" wagon terug gaat.


Het is adembenemend mooi daar.
Eén keertje zag ik een vosje door de witte wereld rennen, maar verder zie je er niet veel dieren.
De trein raast helemaal naar Kemi, waar we er weer uit moeten, om een aantal uren later in de middag op een bus te stappen naar nóg noorderlijker.
In Kemi vragen we bij Herrta van de koffietent naast het station of we daar onze koffers mogen stallen. (Mag voor 5 kronen!)
Daarna lopen we door de dikke laag spierwitte sneeuw naar het sneeuwkasteel, dat daar gebouwd is.
Het wordt gebouwd zodra er genoeg sneeuw is gevallen en zo'n beetje eind april smelt het vanzelf weer weg.


Het kasteel ligt aan de Botnische Golf. En daar is het ijs mega-dik, zodat je er op kunt wandelen en langlaufen en hele tochten maken. Maar helaas... daar hebben we geen tijd voor.
We hebben een bus te halen, die ons helemaal naar Luleå rijdt, waar we weer op de trein kunnen stappen naar Kiruna.



Met de bus rijden is ook wel weer eens wat anders. Het gaat natuurlijk langzamer dan met de trein.
En daardoor zie je weer meer.
Kijk maar eens naar dit leuke paard-en-wagentje onderweg.



13-03-2019

Met de boot naar Finland

.
Vanaf Stockholm gaat er een enorme boot van Vikingland naar Turku, een haven in Finland.
De tocht is overdag en duurt 12 uur... 


Het is een schip met 11 verdiepingen waarvan de bovenste drie vol met restaurants, bars en dansvloeren. En een gokhal... Oh ja... en winkels voor de taxfree drank en allerlei andere zaken.
In Stockholm zijn heel veel Finnen ingestapt en als we om 7:45 vertrekken zijn ze allemaal al stevig aan de wodka.
Wodka om 8 uur 's morgens?
Amme hoela! Ik blijf liever gezond... doe mij maar een lekker bakkie koffie!


Ze kunnen er goed tegen, die jongens. Ik was allang onder tafel gegleden...
Maar goed, het is een mooie tocht.
De Baltische Zee is rustig, gelukkig. Ook geen ijs meer op het water.
Een zalige, relaxte dag op zee dus. 

In het schip hebben we een eigen daghut.
Best wel comfortabel, want daar kun je je even terugtrekken.
Voor een dutje: daar houd ik wel van... 's middags na de lunch.
Of een spelletje rummycup en als de vijf in de klok is een borreltje.


In Turku staat er al weer een trein voor ons klaar. 
Een bijzondere trein weer, want deze gaat ons helemaal naar Kemi brengen, waar we de volgende dag om half tien (9:32) aan zullen komen.


Henry rent zich rot om de trein niet te missen...
Viel wel mee hoor... we haalden 'm met gemak!
De conducteur heeft ons bedje al opgemaakt en flesjes vers water neergezet.


Iemand vroeg of ik Het Noorderlicht al heb gezien... 
Daarvoor reizen we helemaal naar het noorden. Boven de Poolcirkel.

12-03-2019

Stockholm

.
De nachttrein brengt ons helemaal naar Stockholm.
En 's morgens om 5:55 uur komen we daar aan, uitgerust en wel door een lekker nachtje slapen terwijl de trein ons dwars door het Zweedse land heeft gereden.
In Stockholm hebben we een hotel, waar we meteen terecht kunnen, ondanks het vroege uur.
Ook krijgen we meteen een ontzettend lekker (want veel trek!) ontbijt.
Het is geen gewoon hotel... nee: het is een schip! De MÄLARDROTTNINGEN.


Het schip heeft nogal een geschiedenis.
Barbara Hutton, miljardairsdochter kreeg het op haar 19de verjaardag van haar steenrijke papa.
En later verkocht zij het aan de Zweedse Marine voor 1 Kroon.
En uiteindelijk is het dus een hotel geworden en ligt het in de haven van Stockholm.
Prachtig!


Hier zie je Barbara Hutton met één van haar echtgenoten: Gary Grant.
Een rijke meid dus. Heeft nogal wat echtgenoten versleten.
Nou... ik voel me óók rijk daar op dat schip!
Het uitzicht liegt er niet om.


Die dag gaan we de stad verkennen en onder andere naar het ABBA-museum.
Echt heel erg leuk, vooral ook omdat we beiden ABBA-fans zijn!
En we slenteren door de stad op zoek naar iets, waar ik het volgende week over zal hebben.
Iets heel leuks...



11-03-2019

Op weg!

.
Al heel vroeg gaat de wekker.
En al heel vroeg gaan we op pad naar het station voor onze trip naar Het Noorden Van Europa, oftewel: naar Het Noorderlicht.
We gaan met de trein: helemaal heen en weer terug, bij elkaar 7000 kilometer.
Echt waar!!! 7000 kilometer...
Henry ontpopt zich als een heusche reisleider. Dus, ook om een beetje op te schieten, neemt hij mijn koffer erbij. Om dit uur van de dag gaat er namelijk nog geen bus naar het Centraal Station van Amsterdam...


Om 7 uur vertrekt de trein naar Osnabrück.
Alles is van te voren uitgerekend: waar en hoe laat en op welk perron.
En we zijn mooi op tijd op het station.



Hup!
Naar perron 10, wagen 11 plaats 53 en 54.

Als we later gecontroleerd worden blijkt, dat we EEN DAG TE VROEG!! zijn vertrokken.
Een dag te vroeg... we willen blijkbaar echt heel graag weg. Dus daarom maar een dag te vroeg.
Later blijkt, dat dat niet helemaal waar is, maar alle situaties worden naar wens opgelost en om 2 uur 's middags wordt de trein op de veerboot naar Denemarken gereden. Ja echt! De trein rijdt in Puttgarden op een veerboot en wordt over de Baltische Zee gevaren en er aan de Deense kant in Rødby weer afgereden. Een hele bijzondere ervaring.


Die avond komen we aan in Malmö, waar een nieuwe trein klaarstaat die ons door de donkere nacht helemaal naar Stockholm zal rijden. We hebben een eigen couchette, die we niet hoeven te delen, dus heel fijn en vrij.


Bedden kunnen naar beneden worden uitgeklapt en zijn meteen lekker schoon en fris opgemaakt. 
Het slaapt bijna nergens zo fijn als in een trein, die door de donkere nachtelijke wereld raast. 

27-02-2019

Morgen

.
Morgen is het zo ver...
Dan stap ik op de trein naar het Hoge Noorden.
Samen met mijn lieve verloofde op weg naar HET NOORDERLICHT.


Duimen jullie dat we het sprookje te zien krijgen?
Duimduimduim... dank je! 
Oftewel in het Noors: Takk skal du ha!
Of in het Fins: Kiitaa!
Zweeds kan ook: Tack så mycket!



(Ik stop even met bloggen... enne... op YouTube zijn -tig Noorderlichtfilmpjes te zien. Een grappige is die van "Klaas kan alles", vooral omdat hij ook in het hotel komt, waar wij een nachtje door gaan brengen...))

26-02-2019

Twee verliefde jongens

.
Voor mij in de tram zitten twee stapelverliefde jongens.
Smoorverliefd op elkaar.
Twee hele mooie jongemannen...
Ze kunnen niet van elkaar afblijven en af en toe is er een klein kusje...
Ook kijken ze elkaar voortdurend in de ogen...
Maar dan ineens gebeurt er iets.
Eén van de twee zegt iets en de ander is er boos om.
Hij gaat gauw op een lege plek vooraan zitten.
Zijn vriend pakt meteen zijn mobieltje en maakt een foto van de mooie jongen daar vooraan in de tram.
Hij appt de foto door. Maar aan wie?
De lege plek naast hem wordt al gauw gevuld: een enorme dikke mevrouw gaat er zitten.
De jongen naast haar vertrekt geen spier...

Bij de DAM moeten de jonge mannen er uit.
Eén van hen doet net of hij blijft zitten.
Maar nee... hij stapt tóch ook uit.

Ik kijk ze na.
Als ze vlak bij de DAM zijn zie ik dat ze alweer hand in hand lopen.
Gelukkig maar...


25-02-2019

25 februari 1941 - 25 februari 2019

.
Vandaag 25 februari 2019 wordt de februaristaking van 1941 herdacht, zoals elk jaar bij het standbeeld De Dokwerker van Mari Andriessen.
Als je straks op deze link klikt zie je meteen aan de bovenkant een gedeelte van het ontwerp van mijn dochter:


En als je dan op de site een beetje naar beneden scrolt krijg je de hele poster te zien, die zij ontworpen heeft.
En je kunt het verhaal erachter lezen.
Je snapt: ik ben beretrots op mijn dochter.
En daarom ben ik vanmiddag voor het eerst in mijn leven bij de herdenking op het Jonas Daniël Meijerplein in Amsterdam.

Om 16:45 is de herdenking en ik ben er bij.

En dit is de poster van Roosje Klap, zoals die te zien is op heel veel plekken in heel Nederland:


En een stukje uit de Herdenkingskrant:


"De dokwerker, dat zijn wij, dat ben jij!"


22-02-2019

Willem Wilmink

.
Sja, nu ik zes bundeltjes van Willem Wilmink heb moet het toch niet zo moeilijk zijn om weer een gedichtje te laten lezen.
Ik heb er eentje gekozen uit dit boekje:


Achterop de flap staat: Voor een naakt iemand bevat liedjes voor volwassenen die de auteur publicabel leken.

Hun eerste woning

Er waren twee jonge gelieven,
die minden elkander zo teer,
die gingen tezaam ten stadhuize
en werden mevrouw en meneer.
Ze kregen een woning op zolder
bij grootvader Piet van der Plas,
en waren daarmee in hun nopjes
omdat er zo'n woningnood was.

En als ze daar zoenden en stoeiden,
keek opa op grootvaders klok,
daar nam hij zo lustig de tijd op,
ook sloeg hij de maat met zijn stok.
En maakten de jonge gelieven
een uiterst erotisch geluid,
trok opa zich op aan de dakgoot,
en lachte hen toe door de ruit.

Dat grootvader zo alle dagen
een blijk van belangstelling gaf,
de jongen die kon het niet schelen,
maar de arme meid knapte af.
Haar stem kreeg een ranzige bijklank,
haar ogen die kregen iets grauws,
totdat ze tenslotte kapot ging
aan opa zijn Blijvend Applaus.

Wilmink schreef dit wonderlijke lied in 1968.
Erik van der Wurff maakte er wonderlijke muziek op en het is wonderlijk gezongen door Herman van Veen...
Hier is het te beluisteren:





21-02-2019

De boekjes...

.
Een paar weken terug heb ik geschreven, dat ik geen enkel Willem Wilmink boek had.
En dat ik er achterheen zou gaan: gewoon een kleine verzameling aanleggen.
Op Marktplaats vond ik een boekje "bieden vanaf 5 euro", dus ik heb de verkoper meteen 5 euro geboden en niet lang daarna kreeg ik een mail, dat mijn bod was geaccepteerd en dat het met verzendkosten en inpakken € 9,50 zou kosten en of ik dat op zijn rekening zou willen zetten, dan stuurde hij het boekje op.
De boekhandelaar komt uit Amsterdam en omdat ik vrijdags toch altijd naar Amsterdam ga heb ik met hem afgesproken, dat ik het zou komen halen.
Om 16 uur belde ik aan en even later zat ik binnen in de woonkamer vol boeken, stapels boeken, honderden boeken, duizenden boeken!!


De antiquaar had alvast wat andere boekjes van Wilmink klaargelegd en uiteindelijk heb ik er 6 gekocht!



Meneer A. vertelde nog, dat hij les had gehad van Wilmink. In zijn jonge jaren doceerde Wilmink Nederlands aan het instituut voor Neerlandistiek in het Lambert ten Katehuis aan de Herengracht 330 in Amsterdam.
Hij gaf daar les, totdat hij ging schrijven...

Ik ben zo blij met mijn boekjes en met deze wonderlijke ontmoeting! 


( PS. Ik heb gevraagd of ik foto's mocht maken en het mocht)

Als je zin en tijd hebt kun je een leuk blog lezen over het Instituut der Neerlandistiek aan de Herengracht, waar Wilmink les heeft gegeven: Kalfjes



20-02-2019

Het zilveren hartje

.
Je weet... ik vind nogal eens wat...
En als er ergens een weggeefkast staat, dan ga ik altijd even kijken of er iets bij ligt, waar ik wat aan heb.
Nou vond ik vorige week dus een stom kinderkoffertje, zo'n roze geval met een nog rozer-prinsesseplaatje erop geplakt.
Maar er zat van alles in: kraaltjes, kaartjes, lego-poppetjes en touwtjes, dus ik nam het koffertje mee om thuis te bekijken.
Alles wat er in zat heb ik in de kringloop tas gedaan. Het koffertje trouwens ook.
Op één ding na!
Er zat een piepklein zilveren doosje in, echt piepklein. Kijk maar hoe klein, het hier ligt naast een stuiver:


Het dekseltje sluit perfekt met een minuscuul scharniertje...
Zo verfijnd!
Nou zag het hartje er niet uit, toen het in dat domme, kartonnen koffertje zat.
Helemaal smerig en zwart, zoals zilver zwart wordt, als het een hele tijd niet gepoetst is.
Dus ik ben op internet gaan snuffelen hoe je zilver weer mooi krijgt.
En ja hoor... geen probleem... alles is te vinden op internet!


Jammer, dat ik geen vóór en ná foto gemaakt heb.
Het glimt nu heel mooi en ik ben er heel blij mee.
Op de bodem is een nummer gestanst: 925
Dat is een zilvernummer, en wel een Sterling zilvernummer.
Echt zilver heeft een nummer: 999.
Maar dat is veel te zacht en daar wordt dus altijd een legering aan toegevoegd.
92,5% zilver vermengd met 7,5 % koper maakt Sterling zilver.

Je snapt... ik ben heel blij met dit kleine weggegeven zilveren kleinootje.
Hier nog één keertje in de hand van Henry:

Mooie hand, he!