Meneer Aap is verliefd

.

Meneer Aap heeft een vriendin!
Hij heeft haar leren kennen in het Provinciehuis, waar hij een baan heeft als typist.

Het was wel even wennen daar. Eerst werd hij een beetje geplaagd en daar werd hij heel onzeker van.
Maar sinds kort heeft Meneer Aap een vriendin. Het is een schat, die vriendin.
Ze werkt in de telefooncentrale en ze is stapelverliefd op Meneer Aap.

Als Meneer Aap binnenkomt veert ze helemaal op.
Speciaal voor hem heeft ze haar oogjes opgemaakt. Ook draagt ze elke dag een schone blouse. En... op de markt heeft ze een mooie ketting gekocht.

Als ze Meneer Aap ziet, wiegelt ze een beetje heen en weer.
Ze is verliefd! Voor het eerst in haar leven is ze stapelverliefd.
Ze schrijft kleine briefjes vol hartjes naar hem.
Die stopt ze in zijn jaszak. Of ze legt ze op zijn buro.

En Meneer Aap? Die is ook smoorverliefd.
Hij rent elke dag naar zijn werk, omdat hij weet...
Hij is er warm van. Hij wil zoenen en strelen. En lekker een beetje vrijen. Niet veel, gewoon... een beetje.

© Marlou Witzel
.

De sollicitatie

.
Ik zit in de bibliotheek en lees de krant. Thuis heb ik geen krant. Dus lees ik 'm in de bieb. Dat is gemakkelijk en het scheelt een hoop geld.
Er zitten vaak dezelfde mensen de krant te lezen. Dat schept een band, nietwaar!

Er wordt op mijn schouder getikt.
Ik draai mijn hoofd om en zie Meneer Aap.
"Hé, Meneer Aap", zeg ik "jij ook hier?"
Ik zie, dat Meneer Aap een beetje ongemakkelijk aan het draaien is.
"Is er wat?", vraag ik hem. "Je ziet er uit alsof je iets wilt vragen..."
"Klopt", zegt Meneer Aap. "Ik heb een dringende vraag. Mag ik de krant na jou, ik bedoel, als je hem uit hebt, natuurlijk!"
"Wel zeker", zeg ik, "maar wat is er zo dringend aan?"
"Ik zoek een baan", zegt Meneer Aap. "Ik wil weer onder de mensen."
Ik geef hem meteen mijn krant, ook al heb ik 'm nog lang niet uit.
Het hele nieuws kan me gestolen worden.
Ik ga Meneer Aap helpen met het vinden van een baan.

We struinen de advertenties af. Er wordt een typist gezocht in het provinciehuis. Als hij het woord: typist m/v ziet begint hij in zijn handen te klappen en roept:
"Ik heb mijn typediploma! Dit is typisch iets voor mij!"

In het restaurant van de bieb stellen we een brief op, die klinkt als een klok. Meneer Aap is zo gelukkig. Hij geeft mij een dikke zoen en zegt: "Ik zie het helemaal zitten!"

© Marlou Witzel

Meneer Aap solliciteert

Meneer Aap gaat naar de sauna

Ik haal even een van de eerste aap-verhalen terug. Die stond plotsklaps in de map "Concepten". Weet niet hoe dat komt. Maar in ieder geval... om 'm in het archief te stoppen moet ik 'm weer even plaatsen.
Misschien kom je je reactie van toen ook tegen. Kijk eens wat je geschreven hebt?!
Komt-ie:


Langzaam loopt meneer Aap door de steeg.

Hij is op zoek naar de sauna.
Ze hadden gezegd, dat die in dit steegje is.
Maar hij ziet ‘m niet… Nergens een sauna te bekennen.

Dan belt hij zomaar ergens aan.
Er doet een oude mevrouw open. Ze heeft een grijs knotje.
“Goedemiddag”, zegt de oude vrouw.
“Dag mevrouw” zegt meneer Aap.
“Wat kan ik voor u doen?” zegt de oude vrouw.
“Ik zoek de sauna”, zegt meneer Aap.
“De sauna?! Maar dan bent u aan het juiste adres!”
Meneer Aap kijkt zo verbaasd, dat de oude vrouw er om moet lachen.

Ze wijst hem de weg. Met een gebogen rug sloft ze voor hem uit.
Eerst een gangetje door, dan een trapje af, nog een gangetje door en weer trapje op.
Meneer Aap sjouwt met zijn tas vol handdoeken en slippers en badschuim.
“Als het nog lang duurt, dan maak ik rechtsomkeer!”
Dat vindt de oude dame niet prettig. Ze kijkt een beetje verontwaardigd naar de aap en schudt haar hoofd.
“Wat ben je ongeduldig… wacht maar af! Je zult echt beloond worden voor je moeite…”

En dan gaat eindelijk de laatste deur open. Meneer Aap doet een stap over de drempel en ... niet lang daarna spettert hij heerlijk in het water rond. Hij is gek op water. Het spoelt niet alleen je lijf, maar ook je hoofd schoon. En dat is precies waar hij behoefte aan heeft: aan een schone kop. Van buiten en van binnen...

© Marlou Witzel

.

Een aap op een fiets...

Ik doe de gordijnen open om het daglicht binnen te laten en zie aan de overkant van de gracht een AAP OP EEN FIETS!
Hij heeft een kostuumpje aan en een pet op.
Ik weet niet wat ik zie... EEN AAP OP EEN FIETS!
Hoe vind je zoiets?!














Gauw loop ik naar de voordeur en roep naar de overkant:
"Hé, Aap! Hoe kom je aan die fiets?"
"Gepikt!", zegt de aap.
"Gepikt???" zeg ik, "Maar dat mag toch niet?"
"Ik mag dat wel", zeg de aap, "ik heb ontheffing!"

Ik zie, dat de aap naar het bruggetje fietst en zijn fiets er behendig overheen tilt.
Dan komt hij mijn kant op.
"Ik kom bij je ontbijten", zegt hij en zet de fiets tegen de muur.
"Moet je 'm niet op slot zetten?" vraag ik.
"Nee hoor", zegt de aap. "Het is toch míjn fiets!"
Ja, daar kan ik niks tegen in brengen, dus ik ga maar gauw een kopje thee zetten.
"Heb je niets sterkers?" vraagt de aap...
Tja, het enige wat ik in huis heb is Schnapps. Maar dat lust een aap toch niet!
"Houd je van Schnapps?" vraag ik hem.
"Schnapps?! De enige echte uit Trahütten?!" zegt de aap. "Natuurlijk houd ik daar van. Dat brandt zo lekker in je buik! Doe mij maar een warme chocolademelk met Schnapps!"

Even later zitten we gezellig bij de kachel en drinken en eten en kletsen.
"Zijn er nog jarigen?" vraagt de aap.
"Jawel", zeg ik, "hoezo?"
"Dan kunnen we op hun gezondheid drinken", zegt de aap.

Dat vind ik een goed idee. Dus....
Dienie en Marianne, namens Meneer Aap een hele fijne verjaardag...
En die chocomel met Schnapps... die gaat er in als limonade.

De aap slingert wel heel erg als hij weer wegrijdt.


© Marlou Witzel

.