.
Eén van Henry's andere zussen, Milagros, woont in Andalucia (Zuid-Spanje) met haar verloofde, de mooie zigeuner Chano.
Chano heeft een prachtig boeket voor Vivienne samengesteld uit de tuin.
Hij loopt de tuin in en kiest en plukt zo links en rechts wat van de weelderigheid die daar groeit en bloeit.
En als hij klaar is maakt hij een boeket.
Dit is het boeket voor Vivienne:
Milagros kon natuurlijk niet bij het afscheid op Zorgvlied aan de Amstel zijn.
Zij heeft op haar eigen manier afscheid genomen en is gaan schrijven...
Een gedicht voor Vivienne, de Jeanne d'Arc van de 20e eeuw:
In de hand 't vlammend zwaard
de armen juichend in de lucht
gaat zij in razendsnelle vlucht
gezeten op haar rust'loos paard.
Zij reizen samen door 't heelal
zij en haar paard met wuivende manen
en waar beiden zich al sterren wanen
zij haar begin weer vinden zal.
Zie, daar trekt een lichtbaan door...
zij is er al, zo lang verwacht
en helder als een juli-nacht
laat zij voor ons het duid'lijk spoor...
Milagros heeft het gedicht door haar dochter Gabriela voor laten lezen...
Dat was niet eenvoudig, maar niks was eenvoudig op die dag en ze heeft het goed gedaan.
Ik ben trots op haar én op Milagros...
Dag Vivienne, Rest In Paradise!
