.
Meneer Aap heeft last van oorsuizen.
Echt heel vervelend.
Het is een knijter-vervelende takkeherrie en het gaat maar niet weg, wat hij ook doet.
Dan weer geeft hij zichzelf een knal voor z'n kop. Dan weer schudt hij hard heen en weer.
Zijn vriendin vraagt dan of hij soms een probleem heeft.
Ze weet heus wel, wat het probleem is, maar soms vraagt ze er maar weer even naar.
Gek wordt hij er van.
En er is niks aan te doen.
Hij vraagt Vriendje of die misschien even in zijn oor wil kijken.
Of die misschien iets ziet?
Ja... je weet maar nooit. Een vreemd beest, misschien, dat constant loopt te miepen?
Of een rondtollend wurmpje.
Het jochie kijkt in zijn oor, steekt zelfs zijn kleine vingertje in de oorgang.
"Au!"roept meneer Aap.
Ja, wat wil je, zo'n priem in je oor.
Het jochie gaat later ook nog met zijn kleine oortje tegen het grote oor van meneer Aap zitten.
Misschien hoort hij ook wat?
Nee, hij hoort niks.
Meneer Aap is bang dat hij er mee zal moeten leren leven.
Best lastig, want hij houdt heus wel van herrie en gedoe, maar hij wil zo nu en dan ook wel eens een beetje stilte om zich heen.
Gelukkig loopt het leven verder op rolletjes. Dat scheelt een hoop.
©Marlou Witzel
