Onder de vloer

.

Als je in een oud huis woont (mijn huis is begin 1900 gebouwd) dan kom je regelmatig allerlei mankementen tegen.
Soms een klein wissewasje, soms een groot iets.

Henry is de eerste die merkt, dat de boekenkast wel heel vreemd begint te staan en dat er waarschijnlijk iets onder de vloer niet klopt.
De buurt waarin ik woon heeft een hoog grondwaterpeil, dus het zit er dik in, dat er iets met de balken is!

Henry heeft eerst maar eens een schitterend luik gezaagd en is onder de grond gekropen om te kijken wat er aan de hand is.

En ja hoor: de balken zijn aan de uiteinden verrot.
Op sommige plekken kun je er gewoon zonder moeite een schroefdraaier in duwen.

Henry krikt de  balken op met de autokrik en schuift er dan een stuk of wat trottoirtegels onder.
Onze webvriend Han heeft het daar ook al over gehad, dus het is een beproefde methode.

Ik vind het zo erg, dat ik het zelf niet kan. Daar ligt mijn lief onder de vloer te krikken en te doen… en ik kan nix, nada, niente...

Je begrijpt, dat ik wel heel erg trots op hem ben, dat hij dit kan en dat hij weet hoe het allemaal moet.
Hij overdenkt alles heel goed en weet dan precies hoe hij het aan moet pakken.
En… als Henry iets ophangt, dan kan er een paard aan hangen.
Dus dat met die balken: dat komt helemaal goed.
Straks kunnen we weer lekker dansen op de vloer zonder bang te hoeven zijn, dat we er doorheen zakken.

Henry! Ik ben trots op je! 

.