Tip nummer vier

.

Alle tips die ik hier op mijn blog zet pas ik zelf toe.

Ik heb ze zelfs uitgeprint en ze liggen open en bloot op tafel, waardoor ik er steeds weer even op kan kijken. Vandaar dat ik ook zo gelukkig ben...

Zo nu en dan lees ik iets waarvan ik denk: "Dát is nog eens mooi! Dát wil ik doorgeven...""

Zo las ik laatst een interview met Erica Terpstra.

Ik hou van haar! Geweldig mens.

Dit is wat ze in het interview zegt:

"Dankbaarheid moet je doorgeven. 

Dat was een opdracht die ik van m'n vader kreeg als 8-jarig meisje. 

Later heb ik dat teruggelezen in boeddhistische boeken. 

Als je gelukkig bent, moet je proberen dat diezelfde dag nog door te geven aan een ander. 

Al is het maar door je arm om iemands schouder te slaan of een knipoog te geven. 

Daar kun je zelfs als 8-jarige wat mee. 

Ik heb mijn hele leven geprobeerd om zo te handelen en die aandrang voel ik momenteel nog veel sterker."

Dus deze tip van Erica geef ik graag door. Mooi he! Tel je zegeningen...

Zie ze zwieren...

haarlem

Om drie uur is het verzamelen in café de Roemer op de Botermarkt. We krijgen een oranje sjaaltje om en verlaten het pand richting Grote Houtstraat. Daar komen onze helden langs, op weg naar de Groote Markt.

Dansend en zingend staan we daar te blauwbekken. En te geitebreien.
We zijn met 11 Malle Babbes. En we hebben enorme lol.
De Groote Markt is prop- en propvol. Daar staan 15.000 mensen een lied te oefenen, te zwaaien met grote oranje ovenwanten en te wapperen met oranje spul.

Wij staan op de route, want er is toch geen doorkomen aan.
En ik houd toch niet van die enorme massa's... Dus laat mij maar lekker hier staan wapperen!
Als we de fanfaremuziek dichterbij horen komen gaat mijn hartje toch een beetje sneller slaan. Zal ik straks mijn grote held kunnen zien en .... aanraken??? Een handtekening? Een zoen?

Vier enorme, imposante paarden gaan voorop. Daarachter de Damiate band en daarachter.... zie ik haar nou wel, of zie ik haar niet.

Jaaaa, jaaaa ik zie haar ... mijn held!

Daar loopt zij.... ERICA TERPSTRA!!!!!!

Ik roep nog: "ERICA...."
Maar zij hoort mij niet.
Maar toch: mijn dag kan niet meer stuk. In een roes loop ik naar mijn fiets terug.

Haarlem