Showing posts with label Seligenstadt. Show all posts
Showing posts with label Seligenstadt. Show all posts

12/10/2020

Nog meer Stolpersteine in Seligenstadt

We gaan even terug naar Seligenstadt. Een mooie naam voor een stad waar het grote drama zich heeft afgespeeld.

Seligenstadt had een grote Joodse gemeente. Een mooie synagoge en ook een drukbezochte school, de sjoel. Er werd Joodse penicilline gekookt voor de vrijdag avond. Hier werd de sjabbes gevierd met kaarsen en challes. Hier speelden Joodse kindertjes op straat met hun vriendjes. Tot het noodlot toesloeg.

Hele families zijn hier uitgeroeid. Er zijn 97 struikelstenen verspreid over de hele stad, daar geplaatst voor de huizen waar ze gewoond hebben... de vermoorde mensen van Seligenstadt.

Bij Am Riegelsbach nummer 1 vinden we de struikelstenen van de familie Hainebach. 

Isidor, de vader, was meester-timmerman. Hij trouwde in 1909 met Amalia en ze kregen drie kinderen.:

Julius, Siegfried en Hedwig.


De oudste zoon Julius vertrouwde het allemaal niet zo en is op tijd gevlucht naar Amerika. Daardoor heeft hij het drama overleefd. 
Hij was pas 31 jaar dus nog volop strijdlust. Hij liet zich niet pakken... 
Zijn ouders, zijn broer Siegfried en zijn zus Hedwig, die toen een klein zoontje had: Salli, werden vermoord in Auschwitz.

Vermoord, allemaal vermoord, ook de kleine Salli...



"Zichrona Livracha"

 Isidor, Amalia, Siegfried en Hedwig én Salli 

(= jullie nagedachtenis is ons tot een zegen)



31/08/2020

Stolpersteine in Seligenstadt

Als we op de terugweg naar Nederland in Seligenstadt overnachten en daar een avondwandeling maken "struikelen" we over een Stolperstein.

Hij glimt je tegemoet en er ligt een foto bij. Én een witte roos... dan weet ik, dat de Stolperstein er net gelegd is. Günther Demnig moet hier óf vandaag, óf anders gisteren geweest zijn om deze steen te plaatsen.


Ze heette Sophie. 
Sophie Strohmberg.
Op 2 februari 1880 geboren in Seligenstadt.
En Joods...


Ze had allang in de gaten, dat het voor Joden in Duitsland levensgevaarlijk werd en was bezig met een visum voor Amerika.
Met nog 11 mensen werd ze in 1941 in een piepklein huis "gepropt": een huis, dat men een jodenhuis noemde. 
Gedwongen... echt niet vrijwillig.

Op 17 september het jaar daarop, 1942 werd Sophie naar Polen gedeporteerd en vermoord...
Vermoord...
Vermoord...


Zichrona Livracha, Sophie (= jouw nagedachtenis is ons tot een zegen)