.
Zie je het witte huis?
Daar boven in de heuvelen van het Swaledale?
Er omheen niets…
Alleen wat schapen en een smal steil weggetje er naar toe.
Kun je het zien?
Zie je het witte huis?
Daar boven in de heuvelen van het Swaledale?
Er omheen niets…
Alleen wat schapen en een smal steil weggetje er naar toe.
Kun je het zien?
Wat denk je?
Als ik nou eens hard ga sparen en ik koop het Witte Huis oftewel The Whitehouse, daar boven op de berg bij Reeth…
Kom je dan langs voor a nice cup of tea?
Je mag ook komen logeren. Ik schud de dekbedden alvast op.
Dan leid ik je naar de top van de berg, waar je zo ver je kunt kijken niets dan hei en schapen ziet. En boven je de lucht en ’s nachts alleen de sterren en verder niets.
Als ik nou eens hard ga sparen en ik koop het Witte Huis oftewel The Whitehouse, daar boven op de berg bij Reeth…
Kom je dan langs voor a nice cup of tea?
Je mag ook komen logeren. Ik schud de dekbedden alvast op.
Dan leid ik je naar de top van de berg, waar je zo ver je kunt kijken niets dan hei en schapen ziet. En boven je de lucht en ’s nachts alleen de sterren en verder niets.
Wat denk je… zal ik het doen? En kom je dan?
En als je er dan bent, wil je dan mee naar dit dal, waar de Brontë zusjes rond 1830 hun smachtende verhalen schreven, vol heimwee en geheime liefdes. Stiekem en in het geniep zonder dat hun strenge vader, de dominee, het in de gaten had.
(foto: Henry Kloostra)
Zie je ze lopen, met hun lange zwarte rokken. Een hoed op het hoofd.
De wind.
Altijd die wind.
Zie je ze lopen, met hun lange zwarte rokken. Een hoed op het hoofd.
De wind.
Altijd die wind.
.









