Nummer 100 in Bloemendaal

Op zoek naar nummer 100 in Bloemendaal, waar ik het 2 weken geleden over had (zie: blogje nummer 100) heb ik in ieder geval één adres gevonden, waar de huisnummering van de 102 naar de 96 ging (of andersom) en wel bij mijn geliefd cafeetje 't Hemeltje, of te wel: de Huiskamer van Bloemendaal.

Op het www vond ik nog een mooie oude foto:

Ik ging er vroeger regelmatig spijbelen: een beetje biljarten en koffie drinken. Mijn school, de Da Costa Kweekschool, was namelijk om de hoek in de Koepellaan. 

Afgelopen zondag waren we er weer even, voor een heerlijke capuccino.  En later in de middag kwam ik er die kwibus, die steeds de weg vraagt weer tegen:

Ik blijf wel zoeken naar nummer 100 in Bloemendaal, maar echt... het bestaat daar niet! Ik weet het zeker...

Nummer 100

"Ik moet even naar nummer 100..."

Ken je die uitdrukking? Vroeger was dat de uitdrukking om te zeggen dat je naar de wc moest. Dat was blijkbaar netter dan het woordje wc. Het kwam voor het eerst voor in 1685, een ander woord voor "heimelijk gemak": nummer 100

Ik zeg gewoon, dat ik naar de plee moet, of dat ik moet piesen, maar dat was nooit zo netjes...

Nu wil het geval, dat er in Bloemendaal, waar ik een aantal jaren woonde, het huisnummer 100 niet voorkomt.

In heel Bloemendaal zul je echt nergens nummer 100 vinden. 

Gelukkig zijn ze in Haarlem niet zo bekakt.

Op zoek naar mooie voordeuren kwam ik dus wél een nummer 100 tegen. En gewoon hier om de hoek...

Kijk maar:

Ik had nummer 100 al in het voorjaar gespot, maar nu... mooi met blaadjes en zomers:

Ik blijf het gek vinden... in heel Bloemendaal géén enkel nummer 100!!