.
Meneer Aap mist iets. Eerst weet hij nog niet wat en gaat op zoek.
Meneer Aap mist iets. Eerst weet hij nog niet wat en gaat op zoek.
Een biertje drinken in het café? Nee, dat is het niet. Hij vindt dat iedereen zo slap ouwehoert na een paar pilsjes.
Nee, dat is het dus niet.
Maar wat dan wel? Misschien iets meer beweging?
Als hij elke dag een rondje om het dorp gaat lopen begint hem dat na een tijdje toch te vervelen.
Nee, dat is het ook niet wat hij mist.
Dan komt zijn vriendin met een briljant idee, als ze een advertentie in het Haarlems Dagblad ziet: Plaats voor nog drie Cursisten bij Beroemd Kunstenaar in Echt Atelier.
Model schilderen, Stillevens, Acrylverf.
Ze laat de advertentie aan meneer Aap zien. “Dit lijkt me typisch iets voor jou, lieverd. Misschien is dit het wat je mist: lekker met verf aan de slag, zodat je je ei kwijt kunt.”
“Mijn ei kwijt?”, zegt meneer Aap, “ik heb helemaal geen ei, dus hoe kan ik het dan ook nog eens kwijt zijn…”
Zijn vriendin moet er om lachen en slaat hem op zijn bil. “Ach gekkerd, je snapt best wel wat ik bedoel”.
’s Avonds belt meneer Aap naar het atelier. Nu is er nog maar één plek vrij. Hij is er als de kippen bij en zegt gejaagd: “Die plek is voor mij! Wanneer kan ik beginnen?”
Twee weken later stapt meneer Aap met een bundeltje gloednieuwe kwasten het atelier in.
Het schilderen gaat enorm goed. Hij heeft talent.
Nee, dat is het dus niet.
Maar wat dan wel? Misschien iets meer beweging?
Als hij elke dag een rondje om het dorp gaat lopen begint hem dat na een tijdje toch te vervelen.
Nee, dat is het ook niet wat hij mist.
Dan komt zijn vriendin met een briljant idee, als ze een advertentie in het Haarlems Dagblad ziet: Plaats voor nog drie Cursisten bij Beroemd Kunstenaar in Echt Atelier.
Model schilderen, Stillevens, Acrylverf.
Ze laat de advertentie aan meneer Aap zien. “Dit lijkt me typisch iets voor jou, lieverd. Misschien is dit het wat je mist: lekker met verf aan de slag, zodat je je ei kwijt kunt.”
“Mijn ei kwijt?”, zegt meneer Aap, “ik heb helemaal geen ei, dus hoe kan ik het dan ook nog eens kwijt zijn…”
Zijn vriendin moet er om lachen en slaat hem op zijn bil. “Ach gekkerd, je snapt best wel wat ik bedoel”.
’s Avonds belt meneer Aap naar het atelier. Nu is er nog maar één plek vrij. Hij is er als de kippen bij en zegt gejaagd: “Die plek is voor mij! Wanneer kan ik beginnen?”
Twee weken later stapt meneer Aap met een bundeltje gloednieuwe kwasten het atelier in.
Het schilderen gaat enorm goed. Hij heeft talent.
De docent geeft meneer Aap regelmatig complimentjes. Alles waar hij aan begint lukt meteen. Ieder werkstuk is een succes.
Na elke les wordt al het werk besproken. Dan gloeit meneer Aap van trots...
Zíjn werk! Zíjn prachtige, kleurige werk...
Na elke les wordt al het werk besproken. Dan gloeit meneer Aap van trots...
Zíjn werk! Zíjn prachtige, kleurige werk...
De onrust is weg. Er is een deken van weldadige gelukzaligheid over meneer Aap heen gevallen. Zijn ogen staan weer goed: helder en stralend. Als hij loopt lijkt het alsof hij zweeft.
"Het lijkt wel een soort verliefdheid", zegt hij tegen zijn vriendin...
"Het lijkt wel een soort verliefdheid", zegt hij tegen zijn vriendin...
© Marlou Witzel
foto: Henry Kloostra
Schilderij: Irene Hertel
.
.
