Van de week zaten we gezellig te borrelen met de buren, hier op de kade. Allerlei onderwerpen passeerden de revue. Heel gezellig. Maar ja... toen kregen we het over onze tuinen, wat er gesnoeid moet worden, wat het goed doet en wat niet en over.... slakken!
Eerlijk gezegd... die slakken! Krengen zijn het. Ze zitten hier met z'n allen gratis te dineren en betalen... ho maar! Net geplante dahlia's... hap hap hap knaag knaag knaag... weg! Een pompoen moet echt heel groot zijn voordat-ie in de aarde mag, anders... hap hap hap knaag knaag knaag... weg!
Ik vertelde mijn buren, dat ik mijn slakken leer vliegen. Ze gaan over de schutting naar Arno, de achterbuurman, die nooit in zijn tuin zit en er niets aan doet. Daaag slak! Groeten aan Arno!
Ik mag ze niet, die slakken. Uitvreters zijn het. Maar ja... dan kom je de foto's van Vyacheslav Mischenko tegen en krijg je toch wel weer een ander idee over die rotslakken. Dan denk je: "Zijn het eigenlijk wel rotslakken?"
Ik bedoel maar, kijk eens:
