Gisteren zei iemand tegen me, dat ze het zo lekker vond, dat mijn blogjes niet ellenlang zijn en gewoon even snel te lezen.
Nou is het maken ervan niet altijd even snel, hoewel het me best wel makkelijk afgaat, steeds makkelijker zelfs. Ik houd zelf ook erg van ZKVtjes.
Een ZKV is een Zeer Kort Verhaal en de meester in ZKV's is toch wel de schrijver A.L. Snijders.
Het schijnt, dat hij iedere zondag om 8:45 een ZKV voorleest op radio 4. Ga ik toch eens naar luisteren..
Maar vandaag doe ik een ZKVtje van Henry. Die schrijft ze heel graag en goed ook nog.
Hier is er dus eentje:
GRAS MAAIEN
“Maai
jij even het gras?” vraagt ze hem.
“Ik
doet niets liever,” lacht hij, en begint blijmoedig, trekkend en duwend met
haar ouderwetse handmaaier, aan die postzegel van drie bij vier meter. Vanaf de buitenkant cirkelt hij, wretsj, wratsj,
naar het centrum. Fluitje van een cent.
Bijna klaar.
Hé,
wat is dat, daar in het midden ziet hij een madeliefje. Ééntje maar, meer niet…
“Wat doe je,” vraagt ze.
Hij kijkt op.
Zijn
schaartje hapt lucht.
“Ik
knip even wat gras weg, hier.”
Schaapachtig
kijkt hij haar aan.
Dan
ziet ze het bloempje, strijkt door zijn haar, lacht naar hem en zegt: “Je bent
me d'r een... Kom je koffie drinken?”
HK.
