Alice in Barneveld

.

Vandaag was ik in Barneveld voor de prachtige expositie over Alice in Wonderland.

Het Veluws museum Nairac heeft ongelooflijk veel materiaal verzameld over dit schattige meisje in dit wonderlijke verhaal.

Ik schreef al eerder over het fantastische boek geschreven door Lewis Carroll, een stotterende schrijver, die niks van volwassenen moest hebben, maar zich heel goed kon inleven in de kinderlijke geest.

Op de tentoonstelling is een ruime selectie van de mooiste prentenboeken in alle talen en een aantal originele tekeningen te zien.

De eerste illustrator in 1865 was John Tenniel. Hij tekende het "oerbeeld" van Alice: een ernstig meisje met lang golvend haar, een jurk met een schortje en schoenen met bandjes:

De tekeningen die Tenniel maakte waren voor kinderen soms wel wat eng, maar honderden andere kunstenaars hebben dat ruimschoots goedgemaakt en hebben haar een stuk lieflijker gemaakt, misschien zoals Carroll haar ook bedoeld had. Kijk maar eens naar deze afbeelding van Alice door Helen Oxenbury, waar ze met het witte konijn aan het smiespelen is...:

Waar ik hartelijk om moest lachen waren de persiflages die in de loop der tijd verschenen zijn: zoals Alice in Motorland, Automated Alice, Clara in Blunderland en het grappige Alice in Plunderland. En het volgende boekje vond ik ook fraai: Malice in Kulturland, een boekje uit 1914 met anti-duitse oorlogspropaganda:

Al met al een heerlijke tentoonstelling met enorm veel te zien en te doen, vooral voor kinderen. Dus je snapt: ik voelde me helemaal op mijn plek...

Jammer dat zaterdag alweer de laatste dag is. Anders zou ik zeggen: ga er nog even naar toe! En Barneveld... is een leuk dorp met gezellige winkels en heerlijke eettentjes.

Nou vooruit... nog één kiekje:

In de serie "Alice in Wonderland" heb ik eerder verhaaltjes geschreven. Je kunt daarvoor klikken op de volgende titels:

Eerste Alice

Tweede Alice

Derde Alice

Alice in de kunst

Meneer Aap pakt een filmpje

.

Meneer Aap pakt een filmpje

.

Meneer Aap heeft zin om een filmpje te pakken.
Hij belt meteen zijn vriendin en roept door de telefoon (hij roept altijd, want hij is bang, dat ze hem anders niet hoort…) “GA  JE  MEE  NAAR  DE  FILM?”

Ze aarzelt geen moment. Ze vindt het heerlijk om met hem naar de film te gaan.
Samen zitten ze dan hand in hand in het donker naar het grote scherm te kijken. En in de pauze delen ze een ijsje. 't Is altijd feest, als ze naar de film gaan!

Wat er draait weten ze nog niet, maar  dat maakt niet uit. Alles is goed.
Als ze voor de bioscoop staan zien ze, dat “ALICE  IN  WONDERLAND” draait.
Meneer Aap springt opgewonden bij de kassa op en neer.
Hij ziet, dat Johnny Depp, een van zijn favoriete acteurs, een grote rol in de film heeft. Hij speelt de Mad Hatter.

De vriendin van meneer Aap is een beetje bang van de foto, maar als ze ziet wie Alice speelt weet ze, dat alles goed komt. En helemaal als ze straks naast meneer Aap zit...

En wie speelt Alice? Dat is Mia Wasikovska, nooit van gehoord, maar … een echte Alice:

Vol verwachting lopen ze de grote zaal in, met hun kaartje in de hand…
Als ze hun plaatsen gevonden hebben gaat het licht uit…

Klik maar even op deze A (van Alice!) voor de trailer van de film... en zie, hoe Alice in het gat valt, waarna je een mini-kijkje in Wonderland krijgt!


© Marlou Witzel

.

Derde Alice

.

Het boek Alice in Wonderland werd geschreven door Lewis Carroll en is vertaald in elke taal die er bestaat... Kun je je het voorstellen? Een boek, geschreven in 1865, nu nog steeds een bestseller in alle talen?

Ik vond dit boekje in China en heb het meegenomen voor Henry, omdat ik wist, dat hij het zeker zou waarderen.

Chinese studenten kunnen het boekje lezen en vinden naast de tekst hoe je moeilijke woorden uit moet spreken.

In het Nederlands is het boek in 1994 nog vertaald door  Nicolaas Matsier. Schijnt een hele goeie en complete vertaling te zijn.

Ook is er een luisterboek, voorgelezen door Jeroen Kramer.

Lewis Carroll was een pseudoniem. Zijn echte naam was: Charles Lutwidge Dodgson en hij leefde van 1832 tot 1898.

Het was een lange, slanke man. Hij liep scheef (vermoedelijk door een knieblessure op middelbare leeftijd), was doof aan een oor en hij stotterde ontzettend. Omgang met volwassenen ging hem helemaal niet goed af...Maar bij kinderen voelde hij zich vrij en geneerde hij zich niet voor zijn gestotter.

Hij kon goochelen en had altijd wat bij zich om de kinderen die hij tegenkwam mee te vermaken. 

De dochter van zijn vrienden Lidell, Alice, was het voorbeeld voor de Alice in het verhaal. 

Het boek biedt wiskundige grapjes, voor wie er oog voor heeft en leuke typografische grapjes, zoals dit gedicht als een slang:

Alice in Wonderland, 145 jaar oud en nog steeds leesbaar en aan te raden...

Niet alleen voor kinderen overigens, maar eigenlijk zelfs veel meer voor volwassenen. (En apen...)

(wordt vervolgd)

.

Tweede Alice

.

Heb je ook ooit Alice in Wonderland gelezen?!
Het wonderlijke verhaal van een klein meisje, dat op een lome zomerdag achter een wit konijn aanrent, in zijn hol terechtkomt en dan, door een lange val en zonder zich te bezeren, op de grond terechtkomt. 

Achter een klein deurtje, dat ze opent met een sleutel, ziet ze een prachtige tuin liggen: Wonderland!

Het is zo’n wonderlijk land: alles wat Alice eet of drinkt zorgt voor extreme groei of krimp. Dan weer komt ze met haar hoofd boven de bomen uit, en het andere moment verdrinkt ze bijna in haar eigen tranen.

Ze gaat aan het zwerven door dit land, waarin niets is, wat het lijkt, en komt heel veel merkwaardige figuren tegen, zoals de Cheshire Cat, de Maartse Haas en de wrede Hartenkoningin, personages met wie ze verwarrende gesprekken heeft.

Drie tuinmannen, die er uitzien als speelkaarten, zijn bezig rozen rood te verven omdat ze per ongeluk witte rozen geplant hebben. Inderdaad: Wonderland!

Een heerlijk verhaal, dat eindigt als Alice wakker wordt…
Geschreven door Lewis Carrol in 1865…

(wordt vervolgd)

.

Eerste Alice

.

Kathleen komt een kopje thee drinken.

Zij is een oudere Amerikaanse dame, die bij mij om de hoek woont en die ik computerlessen geef.

Ze woont hier met haar Nederlandse man Willie. Zwaar dement is hij.

Hij is een vrolijke brabbelaar en praat je de oren van het hoofd in een vreemdsoortig koeterwaals.

Kathleen  heeft haar handen vol aan hem en is altijd in voor een uitje.

Vandaar dat kopje thee bij mij in de waranda.

Ze is nog nooit hier geweest, maar als ze binnenkomt begint ze enthousiast te "kirren"...

 

Eenmaal in de tuin roept ze bij bijna iedere stap:"Oh...  it's just like... Alice in Wonderland...

Your grandchildren must feel like in an fairytale..."

Ik vind het zo grappig, dat ik dacht: ik ga een Alice weekje doen.

En dit is de eerste Alice:

het bezoekje van Kathleen in mijn Alice in Wonderland tuin...

(wordt vervolgd)

.