Er vliegt een kleine vlieg in het glas wijn van Henry.
“Ocharm... “, zegt hij.
Met zijn wijsvinger haalt hij het beestje er uit.
Stomdronken zit het op de vinger en kijkt verdwaasd om zich heel. De vleugeltjes zijn zeiknat.
Henry blaast er een beetje tegen, maar het vliegje, is zo dronken, dat het op zijn rug op de kampeertafel valt.
“Ocharm... “, zegt Henry nog een keer.
Hij zet zijn vinger voorzichtig op de pootjes en het beestje, inmiddels Toutou genaamd, klampt zich er aan vast. Nu blijft hij zitten en begint zijn pootjes schoon te maken. Ook geeft het z’n vleugeltjes één voor één een schoonmaakbeurt.
Langzaamaan begint het bij te komen en op te drogen.
Henry spreekt hem vriendelijk toe: “Toe maar, jochie, je kunt het...”
En dan... het wonder is geschied! De kleine Toutou probeert zijn vleugeltjes uit en... weg is hij!
We proosten op de goede afloop en nemen nog een slokje wijn, dat extra lekker smaakt.
Onze buurman zit voor zijn caravan te lezen.
Hij heeft een langwerpige vliegenmepper in zijn hand.
Af en toe geeft hij een stevige mep op de tafel en veegt daarna een dode vlieg op de grond.
Kijk, buurman staat op en veegt met een klein bezempje stof en dode vliegjes van het kleed, dat voor de caravan ligt.
Hij zwaait naar ons.
“Santé, mes amis”, roept hij, “santé”...
.
