.
Er komt mij een echtpaar tegemoet.
Een keurig stel.
Hij in streepjes pak en zij met mantelpak en keurig geonduleerd blauw haar.
Als er een windvlaag is blijft heur haar tóch netjes op haar hoofd liggen.
Hij draagt een Engelse pet en tikt er tegen als ik aan kom lopen.
Vlak voor hun loopt een prachtig zwart hondje.
Het glanst en is heel mooi slank en het lijkt alsof het danst.
Ik vind het een prachthondje en geef het echtpaar dan ook een compliment.
"Wat heeft u een prachtig hondje... het lijkt wel een adellijk hondje..."
Ze moeten er om glunderen.
En ze vertellen, dat het inderdaad een adellijk hondje is: een Markies. En dat het eigenlijk niet hun hondje is, maar het hondje van hun kleindochter. En het heet Arthur!
Een Markiesje, dat Arthur heet...
Kijk eens wat een lekker toetje:
Het is niet zo heel groot: ongeveer 40 cm hoog.
En het heeft een lief aandoenlijk gezichtje.
We vervolgen onze weg, zij met het Markiesje en ik met mijn lease-hondje.
Al ik thuis ben ga ik googelen en vind zelfs een markiesjesvereniging! Kijk maar eens hier... markies
Er is heel veel over te vinden, en iedereen is enthousiast over dit adellijke mooie hondje...
Ook vind ik een foto van het adellijke beestje, dat lekker heeft zitten wroeten in de aarde. Gelukkig... dat kan dus ook!
Jaja, je maakt wat mee op het Bolwerk!
