.
Een tijdje geleden had ik een blogje over een hond, die ik vaak tegenkom als ik mijn wekelijkse rondje met het hondje doe, hier in het Bolwerk.
(zie ook: Snow)
En maandagochtend, als ik mijn lease-hondje uitlaat zie ik het baasje van Snow aan komen lopen.
Hij heeft iets pluizigs onder zijn jas.
Als ik dichterbij ben zie ik wat het is: een piepklein puppy!
Zie je dat... dat koppetje is niet groter dan de hand van het baasje.
Het is een meisje en het heet.... LouLou!
(Haha, zo word ik ook wel eens genoemd...)
Het beessie is 14 weken oud en het baasje komt haar voorstellen aan de groep waar hij elke morgen mee kletst, terwijl de honden aan het spelen zijn.
Heel voorzichtig haalt hij LouLou uit zijn jas en zet haar op de grond.
Natuurlijk komen er meteen nieuwsgierige honden op af...
En die kleine vindt het prachtig!
Het is een Pomchi.
Zou echt niks voor mij zijn... veel te klein! Geef mij haar "zus" Snow maar. Een lekkere doerak!
Maar goed, het is wel heel schattig en ik ben zo bezig met foto's maken en oh en ah roepen, dat ik mijn "eigen" hondje uit het oog verlies.
Sodeju... het is WEG!
Ik ren als een kip zonder kop het Bolwerk door.
Zie je het voor je?? Ik kan niet eens rennen!
Maar gelukkig... eind goed, al goed. Iemand heeft haar achter de heuvel gezien.
En daar is ze... Niks aan de hand eigenlijk. Maar toch...
Weer wat geleerd! Altijd blijven opletten!
