.
Mijn broer weet alles van vogels.
Hun namen en hun gewoontes. Hoe ze nestelen en wat ze eten.
Komt er een kleine sodemieter op de rand van het balkon zitten, dan weet hij meteen wat het er voor een is.
Ik weet er ook wat van, maar niet zoveel als hij.
Bij de plaatselijke timmerman, Franzl Kiegerl, heb ik een mooi solide vogelvoederhuis gekocht.
Henry heeft het links onder het dak opgehangen, maar toen we merkten, dat we wél steeds vogelvisite hadden, maar de beestjes nooit zagen heeft hij het huisje op de balkonrand bevestigd.
Ik zie er voornamelijk Koolmeesjes rijkelijk dineren, maar er was er toch ineens een heel klein mooi vogeltje. Het had een zwart koppie en pikte schielijk de stukjes kaas die we voor hem hadden neergelegd.
Ik ben natuurlijk gauw gaan kijken in het vogelboekje wat hier ligt: DORRESTIJNS Vogelgids. Florian heeft het hier vorig jaar neergelegd met de bedoeling er eens goed in te gaan studeren.
Het is echter niet zo’n gids, waar je heel gemakkelijk het vogeltje in vindt, wat je zoekt.
Natuurlijk weet ik allang dat het bewuste bezoek aan het voederhuisje een Matkop is.
Maar vind dat maar eens in Dorrestijns vogelgids. Ik denk dat het toch meer een boekje over hemzelf is, dan over vogels...
En dat maakt het tot een geestig boek, waar je regelmatig al lezend hartelijk om moet lachen. Van A tot Z worden er vogels besproken of situaties waarin ze voorkomen.
Het is een heerlijk boek, maar als je een goeie gids zoekt kun je (volgens Dorrestijn zelf) beter de ANWB vogelgids er op na slaan…
Boven de wouden
hield een buizerd met vijf accolades
de wind bij elkaar
.
