De man heeft via internet iets leuks gevonden: een appartement in een heus kasteel in Frankrijk.
Hij wrijft zich in zijn handen: daar gaat hij zijn vrouw en de jongens mee verrassen. Dát zullen ze leuk vinden.
Hij vertelt nog niet waar ze naar toe gaan, deze zomervakantie.
Steeds moet hij een beetje gniffelen, als hij aan zijn fijne plannetje denkt, want de foto van het kasteel liegen er niet om: een echt château in Frankrijk. Met torens en dikke muren. In één van die torens bevindt zich het appartement, dat hij geregeld heeft.
Hoe dichterbij de dag van vertrek komt hoe meer plezier hij er in krijgt.
En vrouw en kinderen weten alleen, dat ze naar Frankrijk gaan, meer niet.
Het kasteel ligt in de Morvan. Het is in het bezit van een Nederlands echtpaar, dat het 13 jaar geleden voor een habbekrats heeft gekocht. Het was toen een vervallen gebouw, erg verwaarloosd, maar met hulp van diverse familieleden hebben ze er een echte edele schoonheid van gemaakt. Een kleine, eenvoudige camping er naast gezet. En in de torens diverse appartementen.
De gelukkige vader stuurt langzaam de auto de oprijlaan op. Met grote ogen kijken zijn twee zoontjes naar het prachtige kasteel. Vol trots haalt hij de sleutel van het torentje op.
Hij glundert.
Zijn wangen glanzen.
De jongetjes rennen meteen het terrein op om de boel te verkennen.
De vrouw waant zich een slotvrouwe en geeft haar man een dikke kus op zijn wang.
Die avond wordt er een kampvuur gemaakt op de camping naast het kasteel.
De gelukkige vader loopt glimmend van pret naar zijn jongens, die zo gemakkelijk vriendjes hebben gemaakt.
Mijn jongens, denkt hij.
Hij loopt met lichte tred het bos in om hout te sprokkelen.
Even later komt hij lachend te voorschijn met twee takken.
Die gaan het vuur in, dat meteen hoog oplaait.
Met z’n allen zitten ze er omheen en prikken marshmallows aan stokken, die ze in het vuur houden.
Zijn vrouw, met haar mooie diepe alt zingt het lied van Hertog Jan.
Als het vuur gedoofd is en het echt helemaal donker is, gaat de gelukkige vader met zijn gezin de torenkamer in.
Dit is het mooiste wat hij ooit meegemaakt heeft.
Even doet hij een sprongetje, alsof hij op een paard door de velden rent.
Dan gaat de deur van de torenkamer dicht en niet lang daarna is het overal stil.
Met een gelukzalige glimlach ligt de gelukkige vader in het hemelbed. Hij doet zijn ogen dicht en slaapt...
.
