Goodbye Corona!

Wat een heerlijkheid! Mijn koor gaat weer zingen. Komende woensdag is de eerste repetitie, buiten... in een van de mooiste Hofjes in Haarlem. 

Een stukje van mijn prachtige koor horen? Hier is een fragment uit de Song of Survival: Vrouwenkoor Malle Babbe... 

Ik heb er ontzettend veel zin in. Eigenlijk zou ik een paar dagen naar Zutphen, maar dat heb ik toch maar even afgezegd. Zutphen blijft wel liggen. Of staan...

Na een jaar van lockdown en corona-narigheid gaat het feest weer beginnen.  

Ik hoop, dat mijn stem het nog doet... en dat Leny zich niet rot schrikt! Don't worry, Leny! Ik ga heerlijk mijn best doen...

Tot woensdag!

Zomaar een dag in augustus?

15 augustus 1945, de capitulatie van Japan... 15 augustus 2010.

Om 8 uur verzamelen bij de IKEA voor een rit naar den Haag

De herinneringen aan het kampleven, de stokslagen en de vernederingen komen bij velen weer naar boven.

Er worden menige traantjes weggepinkt.

Ik zit op het podium in het Congresgebouw in den Haag naar al die mensen te kijken. En ik denk:

zij hebben het allemaal meegemaakt.

Wij mogen twee blokjes voor ze zingen. Eerst drie liederen uit de Song of Survival. Leny praat de liederen op haar manier weer zo mooi aan elkaar. Zelfs daar krijg je een brok van in je keel.

 (vlak voor het optreden even inzingen en dan gaan de corsages op...)

Toespraken van hoge pietjes en een documentaire over het leven van toen en dan mogen wij weer.

Nu met de echt Indische liedjes, die de mama's toen voor hun kindjes zongen in de jappenkampen van Sumatra, Java, Celebes en Ambon en welk eiland niet...

Nu wordt er echt gehuild. Ik hou het ook niet droog en kan soms heel even niet eens meezingen.

 Heel veel cd's worden er verkocht

Dan gaat de gehele menigte (met onze dirigent) naar buiten naar het veld , waar het Indiëmonument staat, voor de officiële herdenking en gaat het koor vervroegd aan de Gado Gado, want... straks moeten we in de grote hal klaarstaan om Trix uit te zingen.

Zij wordt na de kranslegging naar het Congresgebouw gebracht en in de VIP-room ontvangen. Onze Leny mag er bij zijn, een praatje met haar maken.

 wachten op de kunnegin

We staan zeker een half uur langs de loper te zingen met nog heel veel Indische mensen als ze er dan eindelijk aankomt, met haar gevolg. Ze kijkt aangenaam verrast naar ons en blijft even staan luisteren.

Nog één lied en weg zijn ze weer.

 Trix is aangenaam verrast

Een bewogen dag. We zijn er vol van als  we weer in de bus naar Haarlem rijden en onze verhalen aan de microfoon gaan vertellen.

 en een bewogen busreis tot slot!...

"Door de traantjes heen zingen..." 

.

foto's:  marlou witzel, linda offerhaus en mary dijkstra

.

Indië in Schalkwijk

.

Gisteren hebben we de nieuwe cd ten doop gehouden in Haarlem-Schalkwijk in een propvol kerkje, waar het niet alleen warm was, zoals in Indië, nee… het kookte er …

Als we al zingend de zaal indwarrelen voel ik me alsof ik in de dessa ben. Het zweet parelt van mijn voorhoofd. Zo klam… zo heerrrrrlijk warrrrrm.

Er zijn vrij veel mensen met een Indisch uiterlijk, die vol verwachting hun mooie gezichten naar ons opheffen.

Ik zie Anita, de buurvrouw van een van de koorleden, vóór het concert al in dikke tranen. Een Indisch kampverleden, hoor ik later.

Voor veel mensen is Indië heel beladen. De kampen, waar ze gevangen gehouden werden door wrede Japanners. Waar een band ontstond, die nooit meer kapot gaat. Waar de liederen ontstaan zijn, die wij met ons stemmenorkest zingen.

Adoe seg, jij ook hier?? So leuk, nja…



We beginnen met een aantal liederen van de Song of Survival: de nieuwe wereld van Dvorzak, Jesu Joy of man’s desiring, The Captive’s Hymn.
Nog een speciaal ingestudeerd lied: Die Gedanken sind frei. Ja, zo is dat! Niemand kan bepalen wat jij denkt. Ook al word je opgesloten in een donkere kerker: je gedachten breken door de muren heen naar buiten.

Leny is zo inspirerend aan het zwaaien, ik vind het geweldig zoals ze dat doet. Ze kneedt en boetseert ons naar de juiste tonen en emoties.
Ik moet wel goed naar haar blijven kijken, want als ik het publiek inkijk, naar die huilende mensen, dan kan ik niet meer zingen.

De liederen van de cd worden ook gezongen. Het Indische Onze Vader, waar het allemaal oorspronkelijk om ging, heel mooi met onze soliste Maria en daarna Terang Boelan, Nina Bobo, Boeroeng kaka, Nona manis en Toean dan njonja.

Helemaal blij ga ik na afloop ons eigen Fluitenkruidje even dag zeggen. Fijn, dat je er was, Jannet! Ik ben blij dat je genoten hebt. Daar doen we het voor!!!

.

Terang Boelan

Je kunt niet de hele tijd thuis blijven en sniffen en hoesten, dus vanmorgen ben ik rillerig en al naar de cd-opnames gegaan van mijn koor.
Er was vraag vanuit het Nederlands-Indische publiek naar mooie liedjes van toen en vooral het Indische Onze Vader.
Mensen, die dat gebed bidden kunnen het herkennen, want de woorden zijn van gelijke strekking als het Onze Vader van het christendom. Het is ooit op muziek gezet en werd in de oorlogsjaren in de jappenkampen door de gevangenen stiekem gezongen. Het verlichtte hun zware lot, want dat het zwaar was, dat hebben de overlevenden ons verteld.

Malle Babbe heeft de Song of Survival gezongen en nu is er dan een nieuwe cd aan het ontstaan met een heel ander soort liedjes: krontjong-liederen.
Natuurlijk wilde ik er bij zijn.
Daarom heb ik gisteren een hele goeie rustdag gehouden. Van alles gedaan om beter te worden: stomen, paracetamollen en kamillethee en... op tijd mijn bed in.
Daardoor voelde ik me niet zo heel erg ziek vanmorgen en ben met een kilo tissues onder de arm naar de opnames gegaan. En 'n lekker hoestdrankje...

Het ging fantastisch. Ik vond het een hele belevenis om dit mee mogen te maken!
De opnameapparatuur, de technici, het zingen... geweldig!

Ik had slechts twee keer een ontzettende kriebel in de keel en om niet te hoesten, zong ik een paar regels niet mee, maar stond bijna stikkend met tranen in de ogen te slikken en slikken tot het sein: "OK!" werd gegeven.

De hele meute is nu bij "De Lachende Javaan" aan de Indische rijsttafel, maar ik heb het voor vandaag wel gehad...
Nu ga ik lekker met een warme deken over me heen op de bank. Een grote pot thee. Dropjes.
En lekker nagenieten....


Roosje, ken je dit liedje nog van je lagere school:
Terang Boelan


.