Rekenen in Haarlem...

.

Al een tijdje is kunstenaar Jeroen Jongeleen bezig om overal en nergens op posters en banners in Haarlem sommen te zetten.

Hij hangt ze op bruggen, aan hekken en op muren.

Da's nog eens iets anders dan graffiti.

En het houdt je bezig, als je even ergens moet wachten...

Ik ben niet zo goed in sommen.

Helaas...

Maar misschien is het goed voor me om weer eens te oefenen, als ik hier langs fiets...

Je brein een beetje bezig houden... toch?!

Deze vind ik toevallig niet zo moeilijk. Op de één of andere manier ben ik niet goed in rekenen, maar wél in breuken. Raar he?

Gewoon de noemers gelijk maken en dan de tellers optellen. 8/20 + 5/20 = 13/20

Als je het truukje eenmaal kent...

Maar deze hieronder vind ik moeilijk. Die gaat m'n petje teboven...

Kun jij hem oplossen? 

Jeroen Jongeleen wil de mensen even stil laten staan...

En ja hoor! Dat lukt...

Zou hem gewoon wel eens aan het werk willen zien...

Hier nog één som van Jongeleen (op zijn site JEROEN staan overigens nóg veel meer sommen!)

Ik kan 'm niet oplossen. Jij wel?

En dan tot slot nog een vraag: valt dit onder overlast of onderwijs?

Tulip Fever

.

Van Bertiebo  kreeg ik de tip om naar de film Tulip Fever te gaan. 

Hoewel zij eigenlijk wat teleurgesteld was in een aantal dingen had ik er toch zin in om de film te gaan zien.

Ik vond het een prachtige film.

Werkelijk Johannes Vermeer-achtige scenes... met dat licht, zoals hier een van de hoofdpersonen bij een raam gezet wordt...

Of deze scene op het strand: Isaac Israëls-achtig, vooral als de hele breedte van het strand gebruikt wordt. Een verboden liefde van een schilder en de vrouw van een van de rijkste mannen van Amsterdam.

Het verhaal speelt zich af in de 17de eeuw, ten tijde van de Tulpenkoorts.

Wat er voor één tulpenbol werd neergeteld... dat hou je niet voor mogelijk! Totdat de beurshandelingen verboden werden waren de prijzen gigantisch. En de misdaden er rondom heen natuurlijk ook.

Het verhaal is een verhaal van lust en liefde, van list en bedrog.

Ik kan er moeilijk tegen als ik denk, dat het met iemand niet goed afloopt, dan word ik onrustig... gek he!

Maar het loopt redelijk goed af. Gelukkig maar... 

Hier is de trailer, dan heb je een idee:

Judi Dench heeft een heerlijke rol als narrige abt van een klooster, waar kleine weesmeisjes wonen en werken.

Een geweldige actrice. Ik kijk nu al uit naar haar volgende rol in "Victoria & Abdul", maar da's een heel ander verhaal...

Ik kan "Tulip Fever" wel aanbevelen.
Al was het alleen maar om de schilderachtige taferelen...

Klimmen?

.

Vorige week waren we bij de Klimmuur in Amsterdam bij de Dijksgracht.

Nee echt... je hebt er geen idee van hoe hoog dat is...

Op de foto hierboven zie je dat niet...

Maar nu... kijk eens:

My oh my... hoog!!!

Daar word je toch duizelig van als je er alleen al naar kijkt?!

Ik heb niet echt hoogtevrees of zo, maar dit... nee... dit zie ik mezelf nog niet doen!

Zie ze toch eens hangen daar hoog boven... lijkt verdorie Meneer Aap wel!

En jij?? Zou jij dat durven?

Meer zien of te weten komen?

Klik dan op de site van de Klimmuur

Pechvogeltjes...

.

Gisteren schreef ik over onze sopraan Paula.

85 jaar is ze geworden en ze zou het uitgebreid gaan vieren met een borrel bij De Roemer op de Botermarkt...

Helaas... het feest ging niet door: Paula heeft spontaan een paar ribben gebroken en heeft heel veel pijn. Arme Paula!!

Hoe kan een mens nou spontaan een paar ribben breken?

Ik bedoel.... Paula is dus 85 en springt écht niet meer over hekjes of slootjes. Dus hoe??

En Marjon, mijn koorvriendin die naast mij zit, is door het oog van de naald gekropen. Die heeft een zware plaat op haar hoofd gekregen, die van 4 hoog kwam... jukbeen en neus gebroken, zware hersenschudding... 

Ze had wel dood kunnen zijn... van 4 hoog!!

Allebei heel veel beterschap!

En hier is een bloemetje uit eigen tuin speciaal voor jullie:

Gauw beter worden, hoor!

Malle Babbe

.

Haaaa.... de vakantie is voorbij en vandaag begint mijn koor weer.

Ik heb er ontzettend veel zin in! Weer lekker iedere woensdag de kelen smeren en samen zingen.

We gaan repeteren voor aanstaande zondag. Dan is het korenlint. Door heel Haarlem zingen allerlei koren op diverse locaties.

Wij mogen in de Philharmonie, het concertgebouw van Haarlem...

Een hele eer toch?

Vandaag vieren we ook, dat onze oudste sopraan Paula 85 is geworden.

Hatsekideeeee... 85!!

Ze fietst nog elke week helemaal vanuit Vogelenzang naar Haarlem. En weer terug. Lekker fit mens!

Ik heb even moeten zoeken naar een foto van de jarige jop...

Gevonden! Opperste concentratie tijdens de repetitie, die kleine grijze duif iets uit het midden:

Paula! Gefeliciteerd...

Ik hoop, dat we nog heel lang van je mogen blijven genieten.

En leuk, dat we straks met z'n allen naar De Roemer op de Botermarkt gaan: Paula trakteert!

Nog eentje gevonden van het slotfeest van twee jaar geleden. Toen was ze dus... 83!

Dag toppertje, tot straks...

Nog weer een mini stukje horen van het koor?

Klik dan op:

vrouwenkoor malle babbe

zondag 10 september:

12 uur in de van Warmerdamzaal in de Philharmonie

14:40 in de Groenmarktkerk.

Verboden voor honden

.

Zoals je weet laat ik een hondje uit: Lizzie.

Vanaf vandaag nog maar 1 keer in de week en een andere keer doet Jetteke dat. Hier is zij met Lizzie:

Dit keer loopt ze met me mee en gaan we bij het Dolhuys een kopje koffie doen.

Daar maakt Jetteke me er op attent, dat dat gedeelte van het Bolwerk verboden voor honden is.

Ik loop er al een jaar of wat met het hondje, en al die tijd heb ik het niet geweten en dan zie ik het bord voor het eerst:

Er zit een sticker op z'n kop, die te maken heeft met het Dolhuys:

Er staat op: "Ik ben niet vreemd, ik ben een unieke uitgave"

Nou... okee... prima. Dan weet ik het ook. Geen probleem.

Maar nu het volgende. Dat bord is het enige "verboden voor honden-bord" in het hele Bolwerk.

Als je van de andere kant aan komt lopen zie je het niet eens.

Het staat aan de huizenkant en aan de overkant van het water mag je hond vrij los lopen...

Loop je hier met je hond, of laat je 'm loslopen, dan riskeer je een boete van 90 euro.

Wel potverdikke!! Daar kun je een hoop terrasjes mee doen... Ik kijk dus wel uit!

Nu vraag ik mij af... stel, dat ik "gesnapt" word... moet ík dan (juridisch gezien) de boete betalen of het baasje?

Daar ben ik heel nieuwsgierig naar. 

Weet jij het?

De conducteur

.

Ik reis met mijn "vrij-reizen-kaart" van de NS naar vriendin Riet in Limburg.

Het is allang geen "V.R.-kaart", je moet er toch nog aardig wat voor betalen, maar in ieder geval minder dan wanneer je een gewoon retourtje koopt. En we blijven het maar gewoon "vrij-reizen-kaart"  noemen...

In Amsterdam moet ik overstappen en dan kan ik aan één stuk door blijven zitten tot Sittard. Lekker makkelijk.

Maar dan zie ik, dat de trein in Eindhoven losgekoppeld gaat worden en dat het achterste gedeelte (waar ik dus in zit!) helemaal niet naar Sittard gaat.

Ik vraag aan de conducteur of dat klopt en wat ik moet doen.

Hij zegt, dat er in Utrecht ruim de tijd is en dat ik daar over het perron naar het voorste gedeelte van de trein moet lopen en daar instappen en me gezellig weer installeren.

In Utrecht stap ik dus uit, loop naar voren en... snotverjume! De deuren gaan dicht en de trein rijdt weg!

Daar sta ik op het perron.

Ik zie de conducteur lopen en vraag hoe dat nou kan... 

"U zei, dat ik ruim de tijd had om naar voren te lopen..."

De conducteur verontschuldigt zich en zoekt de eerstvolgende trein voor me uit. Die komt over een kwartier, dus dat valt mee. En dan...

"Kom... U krijgt een kopje koffie van me!"

Nou ja zeg... ik krijg zomaar een bakkie van de conducteur.

Hij koopt het kopje koffie bij de kiosk en wijst me een bankje waar ik kan gaan zitten.

Ik ben helemaal verlegen van. 

Ik bel even met Riet, die me straks af komt halen op het station. Een kwartiertje later maar!

En zomaar een bakkie koffie...

Deze dag kan niet meer stuk!

Louise Hay

.

Jaren geleden kocht ik het boek "Je kunt je leven helen" van Louise Hay. Een boek over affirmeren.

Ik had nog nooit van affirmeren gehoord, wist dus ook niet wat het was, maar toen ik haar boek las begreep ik wat het inhield en had daar meteen al heel veel steun aan.

Ik kocht ook het cassettebandje met ochtend- en avondmeditaties. Elke nacht ging ik slapen met haar affirmaties en 's morgens stond ik er mee op.

Misschien denk je: flauwekul, ik heb dat helemaal niet nodig, ik kan het allemaal zelf wel. 

Nou... prima!

Maar ik zat net in een fase in mijn leven, dat ik het even allemaal niet zelf kon.

En het boek heeft me enorm gesteund.

Tegenwoordig worden deze zinnetjes "bestellingen" genoemd.

En ik heb het me allemaal zo eigen gemaakt... het is helemaal in me verweven.

Louise Hay... gisteren overleden.

90 jaar is ze geworden en ze was mijn grote inspirator.

Dank je wel, Louise... r.i.p.

Ik heb heel veel aan jouw wijze lessen gehad en ze al die jaren dagelijks toegepast...

Varen

.

Het "vervelende" van posten op Facebook is, dat veel belevenissen daar al gezegd en getoond zijn.

Maar ik moet even denken aan degenen die niet bij FB zitten, dus daarom...

nu even een mini verslagje van een heerlijke zeiltocht op het IJsselmeer.

Een van onze vrienden is 65 geworden. En die is daar zo ontzettend blij mee, dat hij een feest geeft. Op het water!

Verzamelen in de haven van Monnickendam op het goede schip de "Catharina van Mijdrecht", waarvan je hier een foto ziet, geplukt van het www:

Natuurlijk zijn er heel veel foto's gemaakt, maar deze foto is van een afstandje en vol in de zeilen... zo'n foto gaat mij niet lukken.

Een prachtig mooi onderhouden schip met een stoere schipper... Hier is hij, spierballen en een blik in de verte:

Oh nee... dat is Henry. Die heeft een tijdje het roer gedaan...

Nou... dan komt hier de échte stoere schipper:

Potverdikke... al weer niet! Dat ben ik dus!

Over het IJsselmeer naar Hoorn... En weer terug natuurlijk. 

Nee, maar dan hier de échte schipper. Duidelijk een zeebonk met zeebenen. 

0% alcohol natuurlijk, want het is een hele verantwoording, zo'n schip met  al die gasten:

Nee, het is hem toch niet! Het is de jarige, die het feest bedacht heeft.

Nee.. en dan nu, de échte schipper. Echt waar:

Wat een bonk he!

Daar voelen we ons heel veilig bij.

Omslaan doet het schip niet.

Het is trouwens mooi weer, weinig wind...

Op de terugweg iets meer wind, zodat de zeilen gezet kunnen worden.

Een topdag!

De hele dag buiten met je kop in de wind, heerlijk...

Bij Volendam worden de zeilen weer netjes opgevouwen en gaan we aan de borrel!

Jarige! Dank je wel...

Ik heb genoten.

Spoorzoekertje

.

Wie doet er mee spoorzoekertje?

Ik neem het roze krijtje!

Doe je mee? Dan krijg jij het blauwe krijtje...

Wie wil het gele krijtje?

Okee... allemaal een krijtje?

Dan gaan we nu beginnen.

Klaar voor de start... AF!

Biologische scharreleieren

.

Gisteren kreeg ik een foto toegestuurd van koorvriendin Mary.

Ze was naar de Botermarkt geweest en had op de biologische boerenmarkt verse eitjes gekocht...

Ze vond deze tekst zo leuk, dat ze een foto maakte en naar mij opstuurde voor m'n blog. De kippetjes leggen met zicht op de Vinkeveense plassen!

Pluimveebedrijf "De Toekomst" 

Familiebedrijf vader en zoon van Senten...

Ik hoop van ganser harte, dat dit bedrijf een mooie en gezonde toekomst mag hebben...

Ik ga er in ieder geval aanstaande vrijdag, als er weer bio-boerenmarkt is, een doosje met eitjes halen.

Ben namelijk gek op een lekker omeletje! En altijd alleen maar van bio-scharrelkippetjes...

Henry was eens bij de oudste vrouw van Nederland op bezoek. 

Henry: "Heeft u een tip hoe je zo oud kunt worden?"

Vrouw (met krakerig stemmetje): "Elke dag een gekookt eitje..."

De Toekomst

Horror of kattenfilmpjes?

.

Vorige week kwam ik Noah op de stoep tegen, mijn Egyptische buurvrouw.

Een heel aardige vrouw, waar ik zo nu en dan een kopje thee mee drink.

Ze kwam net uit de bioscoop en had een horrorfilm gezien: Annabelle.

Ik heb het even opgezocht: het is een horrorfilm over een pop, genaamd Annabelle, die bovennatuurlijke krachten krijgt en aan het moorden slaat...

Verder weet ik niet waar die film over gaat, wil ik ook niet weten, want ik ben een schijterd. Ik hou helemaal niet van enge films. En ik geloof heel graag dat het een enge film is, zonder dat ik weet waar het verhaal verder over gaat.

Noah vertelde me, dat voor haar een film niet eng genoeg kan zijn. Ze deed zelfs vroeger, toen ze nog een jong meisje was, met haar zusje wedstrijdjes wie de meest enge horror films kon zien.

Nou heb ik niet zo lang geleden "De kanarie in de kolenmijn" van Hanneke Groenteman gezien.

Zij is op zoek gegaan naar antisemitisme in diverse landen. Dus ook in ons eigen land. In de eerste aflevering gaat ze gesprekken aan met de Marokkaanse jongens in Amsterdam-West. En ze kwam er achter dat die jongens heel veel martel-filmpjes kijken. Ze kunnen er niet genoeg van krijgen.

Hanneke vroeg zich af, of dat veel met de menselijke geest zou doen. Of mensen, die veel martel-filmpjes (op Facebook?) kijken ook makkelijk kunnen martelen.

Ik weet het niet, of dat waar is.

Doet horror iets met je geest?

Doet het zien van martel-filmpjes iets met je?

Ik denk, dat het niet gezond is.

Ik kijk liever naar een kattenfilm en smelt bij het zien van een nest spelende katjes.

Of ik lig in een deuk bij Simon's Cat:

Maar maakt het genieten van kattenfilmpjes mij een softie?
Is er eigenlijk wel eens onderzoek gedaan naar de invloed van horror of gruwel op de menselijke geest?

Wat denk jij?

Film: Kedi

.

Ben jij een kattenliefhebber?

Dan heb ik een schitterende film voor je: Kedi...

Als je het vaak achter elkaar zegt, dan ontstaat er vanzelf een soort van "kitty kitty kitty" en dan weet je al gauw dat het over katten gaat!

Ik viel al meteen voor het foldertje:

En dit is de achterkant, waarop het verhaal van de documentaire te lezen is.

Want het is dus een documentaire. En wel over de honderdduizenden Turkse katten die in Istanboel wonen en zich vrij door de straten van die miljoenenstad bewegen.

Er worden er 7 gevolgd, met de mensen, die die katten hebben uitgezocht. Je denkt toch niet dat de katten iemands eigendom zijn? Een kat kiest zijn eigen baasje. 

Kijk, hier heb je  bijvoorbeeld de gentleman, oftewel: "Duman"

Hij heeft een café uitgezocht, waar hij dagelijks zijn kostje komt halen.

Hij wil niet op schoot en alleen de lekkerste hapjes. Een beeld van een eigenwijze kat...

En dan heb je Gamiz. Een prachtige zwart-witte, die heel graag speelt. 

En wél op schoot wil... of op je stoel...

En zo worden 7 katten van Istanboel gevolgd. Plus de mensen, die ze verzorgen. 

Een vrouw, die elke dag een paar kippen koopt en kookt en verdeelt over de katten bij haar in de wijk.

Of een man, die hetzelfde doet en de haven in gaat om de katten, die hem mauwend verwelkomen, te voeren.

En niemand die zegt: afschieten die hap.

Niemand!

Deze katten horen bij het leven van Istanboel en hebben een goed leven.

Wat ik héél extra-gaaf vond was de stiekeme anti-Erdogan tekst op een muur.

Dat moet stiekem, anders gaat je kop er af. Het was maar even in beeld, maar ik zag het!

Erdo-gone. Weg met die dictator!

Natuurlijk ben ik verder gaan zoeken naar Erdo-gone. En vond toch wel meer protest.

Gelukkig maar. Ik vind het een vreselijke arrogante gevaarlijke dictator:

Dus geweldig goed, dat er zelfs een rompertje met "Weg Erdogan" is gemaakt.

Maar, voordat ik in een politieke discussie beland... de film gaat dus over de katten van Istanboel!

Een prachtige film, vol emotie en lachen en soms een brok in je keel.

En nu de trailer... alvast een heerlijk voorproefje. Hier kun je mijn favoriet zien, Psikopat, een echt gekke kat!...

Zien dus! Veel plezier!

Hop hop onoponono of zoiets

.

Het advies van de huisarts heeft me destijds gelouterd: "Niet gaan hangen en sippen... hup! in de benen en lopen... langs de vloedlijn!" Het advies hielp enorm!!

Maar dat pas geleden mijn kwaadheid ineens de kop op stak vond ik toch wel vervelend...

Gelukkig had ik die mooie tekst van mijn zus gekregen. Dat hielp!!

En ik ben er nog een beetje verder mee gegaan, toen ik hoorde van Hoóponopono (of zoiets)

Even de juiste schrijfwijze opzoeken. Komt-ie:

Ho'o Pono Pono

Het woord komt uit het Hawaiaans en het betekent: "herstellen" en het is een eeuwenoude Hawaiaanse methode om jezelf te helen, een methode van (weer!) vergeven en genezen.

Eigenlijk zijn het maar vier zinnetjes en ik ben ze achter elkaar gaan zeggen, onderwijl de mensen in gedachten nemend waar ik (toen nog steeds) boos op was:

Je houdt het niet voor mogelijk, maar het werkt!

Het is een krachtige en toch ook heel zachte methode om van je onmin of andere narigheid af te komen...

Je kunt er heel veel over lezen op het www... Dat heb ik natuurlijk gedaan. 

Hier is een link naar een site vol uitleg:

Ho'o Pono Pono

En natuurlijk vind je van alles op Youtube.

Als je er zin in hebt kun je hier even naar kijken...

Het is zo zweverig als wat, maar echt... mij heeft het enorm geholpen

Zo... en nu houd ik er (voorlopig) over op.

Het wordt tijd om weer eens een leuke film aan te bevelen, of een lekker boek. 

Vanmiddag ga ik naar de film en ik laat je morgen weten welke dat was...