(klik op de foto's voor vergroting)
Kamperen vind ik het allerleukste op een kleine boerenkamping met zo min mogelijk luxe.
Gewoon een stekkie onder de blauwe lucht, een boom voor wat schaduw. Dat is het helemaal voor mij. Voor Henry ook, trouwens. We gaan voor low budget en hoeven niet vermaakt te worden. Simpel en toch eenvoudig.
De streek rondom de Ardèche is druk bezocht. Veel grote kampings. Leuke stadjes met gezellige terrasjes. En de prachtige rivier, waarin je zo heerlijk verkoeling kunt vinden.
We zijn op zoek naar een kleine kamping op de SVR-lijst, die we in Nederland uitgeprint hebben.
In Grospierre is er eentje die ons wel wat lijkt: slechts 25 plaatsen, dus kleinschalig.
Maar als we er aankomen is deze “tout complet”. Da’s balen. Tja... gewoon verder zoeken. Pas de problème!
Iets verderop zie ik een handgeschilderd, beetje primitief bord: camping, produits fermiers.
Dát gaat ‘m worden, wat ik je brom. We volgen het kronkelige weggetje naar boven en komen bij een rommelig boerderijtje aan. De boer komt meteen naar buiten; een beetje gekke, maar wel leuke man. Strooien hoedje op...
Er is plek, bien sûr, rijd maar achter me aan.
Achter een ouwe peugeot, waar de deuren uit zijn gehaald rijden we een weggetje af.
Daar vinden we een geweldige plek met genoeg schaduw.
En... verrassing: une piscine.
De boer vraagt ons nog, of we voor 20 uur door willen geven of we de volgende ochtend een croissantje willen of een baguette.
Dat is het... kamperen bij de boer in Frankrijk. 's Ochtends een croissantje met een petit café bij de tent. Het is stil, op het tsjirpen van een enkele krekel na.
Stilte, verder niets...
.