13/05/2021

Boem!

Tsjips!

Blijk ik toch geen 25 te zijn, maar 75. 

75! Huh??? Ja, echt... 75.  

Ik baal als een stekker. Die 25 bevielen me zo goed! Wat ik ineens allemaal niet kon. Of wél kon. En nu niet meer...

Nu maar weer de draad zien op te pakken...

Hartstikke bedankt voor alle felicitaties en lieve attenties en liedjes en kussen en alles!


Wish me luck! 


12/05/2021

12 mei 1946

Gisteren verzuchtte ik nog: "Was ik maar 50 jaar jonger..."

En tararaaaa vandaag bén ik het! Ik ben vannacht precies om 0:00 uur 25 jaar geworden. 

Jaha... ik zie aan je dat je me niet gelooft. Maar, geloof me nou maar... vannacht ben ik echt en heus waarachtig waar 25 jaar geworden...


Ik word wakker en ik voel me gezond en energiek. 
Mijn rug is gezond, mijn tanden mooi wit en ik ben niet grijs en mijn haar is lekker vol.
Ik spring mijn bed uit en maak meteen tien hele diepe kniebuigingen zonder duizelig te worden.
En... geloof het of niet... IK MAAK EEN RADSLAG!

Ineens haal ik hele hoge noten...
Alles, ja alles uit het "Ruhet Wohl" van Bach zing ik uit m'n hoofd mee.
Echt wel...


En ik ben... FOREVER YOUNG...



11/05/2021

Ruhet wohl

Omdat ik de Johannes Passion eigenlijk pas echt begin dit jaar ontdekte en er gisteren een stukje over schreef...

Ja... daarom wil ik er nu iets uit laten horen.


Wat ik zelf een beetje verslavend vind, is het "Ruhet wohl". Ik kan het steeds weer opzetten, zo bijzonder vind ik het.

Ik ben natuurlijk gaan zoeken naar een mooie uitvoering en ja hoor... Gevonden! Deze is zo zuiver en helder en geen brij van klanken en sja... wat meer?

Mooie jonge mensen, met mooie jonge stemmen die het slotkoor zingen en het ook een beetje "toneelspelen". Niet echt, maar een soort van geënsceneerd. Ontroerend gedaan door het Nationaal Gemengd Jeugdkoor. 

(Was ik maar 50 jaar jonger, dan...)

Het duurt nog net geen 7 minuten, maar ik beloof je: het zijn 7 hele mooie minuten. Het slotkoor "Ruhet wohl" uit de Johannes Passion van Bach:



10/05/2021

De Johannes Passion

 Misschien weet je nog, dat ik een enorme fan ben van de Mattheus Passion van Bach? Ik ben bijna 30 keer naar een uitvoering geweest en heb het ook bijna even zovele keren meegezongen. 

Die knappe Bach had het stuk geschreven voor twee koren en twee orkesten. Loeiknap. Ik zing (of zong) altijd mee bij de Alten van Koor 1. 

Maar nu heb ik een andere Passion van Bach ontdekt: de Johannes Passion. Natuurlijk had ik er wél van gehoord, maar ik had me er nooit in verdiept. Tot ik dit jaar zomaar eens meedeed met een soort van masterclass over de Johannes Passion, gewoon thuis achter mijn pc.


Ik zat mooi op tijd klaar voor dit bijzondere gebeuren en ik werd niet teleurgesteld: het waren vier fantastische masterclass-avonden met dirigent Krijn Koetsveld en, wat denk je... ik werd meteen gegrepen! Kannonne... wat prachtig! Het is ook zo mooi, als je uitleg krijgt, want dan gaat het nóg meer leven...


Krijn Koetsveld heeft het stuk al meer dan 40 keer gedirigeerd en reken maar dat het in al zijn poriën zit! Hij kent elke noot en elk woord. Hij weet precies wat Bach bedoelde en kan er heel geestdriftig over vertellen. Ja, logisch... toch?

Kijk... zo zat ik erbij met mijn nieuwe koptelefoon op. Alsof ik in een concertzaal zat:


Natuurlijk ben ik een paar weken daarna naar de uitvoering van de Johannes in Kampen gaan kijken en luisteren. Jaha... op de PC. Maar beter iets dan niets. Ik vond het prachtig! Mijn zangleraar Bert zong er in mee. Wat een mooie zware bas heeft hij toch. Daar kun je bijna geen genoeg van krijgen...


Ook hier zongen giga veel mensen mee, wel 2500 zangers, ook allemaal met zelf ingestudeerde en opgezonden filmpjes. Ik deed niet mee, maar misschien volgend jaar??


Wat ik heel grappig vond: Sytze Buwalda heeft z'n haar eraf! Jawel. Ook de gewone dingen gaan gewoon door. Hier vóór het knippen, zoals ik 'm ken uit o.a. de Mattheüs Passion:



En nu... gelukkig naar de kapper geweest. Lokken eraf. Houwen zo Sytze. Staat je goed! En je zong weer de engelen uit de hemel...


Maar goed... het gaat niet om lang of kort haar. Het gaat om de Johannes Passion van Bach. 
En weet je wat: volgend jaar ga ik 'm in het echie zien. Heus waar... Hand op m'n hart. Met Krijn Koetsveld als dirigent. 
Ik kijk er nu al naar uit... duimduimduim... 
We gaan sowieso allemaal duimen, dat die hele Corona-bende dan allang weg is...


Krijn Koetsveld

07/05/2021

Hiërogliefen

Gisteren vond ik 'm ergens verderop in de wijk. Een kaart. Hij lachte me tegemoet... en dus raapte ik 'm op.


Even omdraaien:


YAY... daar word je toch vrolijk van! Met kleurtjes en al... 
Ik draaide de kaart om en zag er echte heuse Hiëroglieven op.
Heb jij enig idee wat er staat?
Ik inmiddels wel. En jij?


Oh sorry... weer even omdraaien. had blijkbaar mijn cameraatje op z'n kop:


Iets groter:


Ik hoop, dat Bas er blij mee was.
Ik in ieder geval wel!

Prettig weekend!
💚

06/05/2021

De kleine redder, Ruben Baer

Op de begraafplaats bij Kapel in 't Zand lag een klein naamloos graf.

Het lag in het Joodse gedeelte, als je binnenkomt rechtsachterin. Een klein graf, met een groot verhaal. Het verhaal van de kleine Ruben.

Ruben Baer

Het ventje zat nog veilig in mama's buik, op 9 april 1943, toen de derde razzia in Roermond plaatsvond. De weeën begonnen en, hoewel het zijn tijd nog niet was, werd Ruben toch "gehaald"... niet door de Duitsers, maar juist... door het leven. Het leven, waarmee hij het leven van zijn moeder, Flora Baer-Salomon, redde.


Flora Baer-Salomon

Op de dag van de razzia's begonnen de weeën bij Flora. Veel te vroeg! Dus werd ze meteen naar het Laurentius ziekenhuis gebracht, waar Ruben ter wereld kwam.

Mama was dus elders aan het bevallen, toen de Duitsers de voordeur van de woning in de Leursstraat 8 inbeukten en papa Leo en broertje Rolf opgehaald werden om vermoord te worden.

Mama Flora heeft door onder te duiken de ramp overleefd en is na de oorlog naar Amerika geëmigreerd.

Het ventje, Ruben Baer, werd maar 4 dagen oud. Hij leefde van 9 tot 13 april 1943. Door zijn te vroege geboorte heeft hij zijn mama gered. 

Hij werd begraven op het Joodse deel van de begraafplaats in Kapel in 't Zand. 


Wat een klein, dapper kereltje... toen al. 

Zijn graf had jarenlang geen naam, alleen een lege grafsteen. Maar eindelijk heeft hij de grafsteen gekregen, met zijn naam...

Ruben Baer, 9 APRIL 1943 - 13 APRIL 1943



05/05/2021

Naar Zitterd, oftewel Sittard

Vanmiddag om 14:30 krijg ik mijn tweede vaccinatie en ik ben blij, dat ik het dan allemaal achter de rug heb... Voorlopig althans. Het geeft me een gevoel van vrijheid, dat precies past bij vandaag: 5 mei. Vrijheid!


Zo'n vrij gevoel had ik ook in Sittard, de stad van mijn vriendin Riet en van... Toon Hermans.

Als iemand Sittard goed kent, dan is het Rietje wel. Ze is er geboren en getogen. Toen bleek, dat ons "hotel": de B&B in het klooster van de Karmelitessen, bij haar op een steenworp afstand was, hebben we natuurlijk gauw een date gemaakt.

Rietje heeft ons de stad laten zien en  heerlijk met ons gewandeld. Kijk ... hier zijn de twee vriendinnekes...  in de prachtige tuin van het Toon Hermanshuis.


Zo gezellig om met haar door de stad te banjeren en later naar de begraafplaats, waar Toon begraven ligt. Mooie bloesems daar en heerlijke rust...




Na afloop gingen we naar het klooster om ons onderkomen voor de nacht te gaan opzoeken. Het kan geen kwaad daar. Kost een habbekrats en de zusters Karmelitessen hebben lekker voor ons gekookt. Prima gedaan, meiden!

Na het eten hebben we nog een prachtwandeling gemaakt over de Kollenberg naar de kapel van St. Rosa. Hier gaat elk jaar, in augustus, een hele grote processie naar toe. De kapel ligt op het hoogste punt van de stad. Dat is dus behoorlijk klimmen!


Ik vond op internet nog een oude foto van de processie bij de Rosa-kapel.
Heel veel mensen: dat was toen allemaal nog heel gewoon...


Dank je wel Riet!
Tot de volgende keer in Zitterd of ergens halverwege...



04/05/2021

Wie sjön us Limburg is...

Mijn meest favo provincie is denk ik wel Limburg.  Ik voel me er thuis en vind het allemaal even mooi. Ik ben er dan ook best wel vaak geweest. En mijn innig-geliefde verloofde heeft er tot zijn 17de gewoond, dus je snapt... dat schept toch een band.

Dit keer zijn we eerst naar Roermond gegaan, oftewel Remunj. 

Ons hotel ligt buiten de stad vlak aan de grens met Duitsland. We worden gewaarschuwd: ga niet naar Duitsland. Je moet een recente negatieve test kunnen tonen. Zoniet... dan krijg je een fikse boete van wel 134 euro. Of je een emmer leeggooit.

Niet over de grens dus... Gewoon lekker in de tuin van het hotel een biertje om even te acclimatiseren.


Er is niks zo lekker als een Limburgs biertje en daar dan bij gaan filosoferen en bedenken wat je de volgende dag gaat doen.
Remunj is een fijne, niet al te grote stad en de Roer stroomt er dwars door heen. De rivier stroomt heel snel en daarom is er speciaal voor de vissen een vistrap gemaakt, zodat ze stroomopwaarts ergens kun eitjes kunnen afzetten...


Mooi, zo'n rivier dwars door de stad. En daar dan een lekker bankje zoeken om je broodje op te eten... tussen de bloesems. 


Of gewoon aan de oever een beetje relaxen. 


Jaja... wie sjön us Limburg is... écht wel.

Later zal ik je nog meer vertellen over bijzonderheden in Remunj, maar... eerst gaan we een bezoekje brengen aan Sittard oftewel Zitterd, want volgens mijn lieve vriendin Riet: "Zitterd allein dai geit niks baove zo is er mer ein"
En als Riet het zegt, dan is het waar.
Dus... tot morgen in Zitterd!

En tot slot van Henry nog een kleine aubade van een half minuutje:



03/05/2021

Lekker de hort op...

Natuurlijk heb ik niet stil gezeten in mijn blog-vakantie: ik ben heel lekker en vaak ook nog de hort opgeweest. Dat krijg je zo met een reislustige verloofde. Die zoekt de aanbiedingen op van hotel-ketens, zoals die van de Fletcher hotels. 

Fletcher koopt oude, vergane glorie op en brengt ze meteen in actie. Soms is het dus echt heel erg vergane glorie met versleten tapijten en oubollige badkamers. Maar de bedden zijn altijd goed en schoon en wat wil je dan nog meer?

Dit is bijvoorbeeld het Fletcher familiehotel in Paterswolde:


Het restaurant in het hotel is nog steeds niet in bedrijf, maar... je bestelt gewoon diner à la carte op de kamer. Eerlijk gezegd vind ik dat reuze gezellig en het is nog lekker ook!
In Paterswolde werd het naar onze kamer gebracht...


We zijn heerlijk de omgeving gaan verkennen. Soms te voet en soms (vanwege de regen) in de auto. 
Wat hebben we toch een mooi land! Ik hoef niet meer te vliegen. Doe mij maar lekker een hotelletje, waar je met een paar uur rijden bent. 
Ik geniet daar volop van...

Het Paterswoldse Meer ligt vlak achter het hotel.
Als we nog eens in de buurt zijn gaan we daar zeker een duik nemen.
Gewoon doen!


Morgen neem ik je mee naar Limbabwe!

30/04/2021

Halleluja!

Mijn laatste blogje vóór mijn "vakantie" ging over een projekt waar ik aan meedeed: Het Halleluja uit de Messiah van Händel.

Het was iets waar ik met heel veel plezier aan heb meegedaan. Ik moest best wel veel repeteren, er waren gezamelijke (zoom-) repetities en een boeiende lezing over het leven van Händel.

Hij werd, net als Bach, in 1685 geboren... in een a-muzikale familie. Maar het jochie was zo muzikaal, dat hij op z'n achtste al ontdekt werd. Hij werd naar Engeland gestuurd voor een opleiding: 8 jaar... ocharm... zo'n klein ventje...


De opleiding heeft hem goed gedaan. Hij schreef uiteindelijk in totaal meer dan 600 werken, waaronder dus de Messiah.

Voor de eerste keer werd zijn Messiah in Dublin gespeeld in The Great Music Hall, in 1742. In de pauze gaf hij een orgelconcertje. Het publiek kreeg dus mooi waar voor z'n geld!

En nu... taraaaaa.... Het Halleluja van Händel. Nog geen vier minuutjes... met meer dan 600 zangers en ik ben er één van. Ik ben een paar keer in beeld... zoek me maar op:


Heel leuk, dat er dus ook een kinderkoor meezong. Moeilijk hoor!

29/04/2021

Kom op, aan de slag!

Ja... ik weet het... ik heb er de kantjes afgelopen de laatste tijd. Geen blogjes gemaakt en enorm lopen lanterfanten en luieren.


Ik had behoefte aan vakantie en aan niks en toch ook wel weer aan veel... Kortom: aan vakantie! En ook al ging ik geen verre reizen maken: toch voelde elke dag als een vakantiedag.


Ik leefde het leven, zoals ik het altijd leef, alleen zonder blogjes om iedereen te laten weten, dat ik leefde zoals ik altijd leef. 


Sommige mensen maakten zich ongerust en dachten dat ik ziek was.            Nee... integendeel: ik ben zo gezond als een vis en zit vol energie en levensvreugde. Het leven lacht me toe en ik lach vrolijk terug.

De eerste vaccinatie heb ik achter de rug en op 5 mei, jawel! krijg ik de tweede prik en dan begint (zo voelt dat voor mij althans) de victorie.


Omdat het vandaag een beetje feestelijk was, met het eerste terrasbezoek sinds tijden, volkomen onverwacht met buurvrouw Eileen aan de koffie met een broodje, dacht ik meteen... hup! aan de slag... de vakantie is voorbij. Schrijven, typen, memoreren, kijken en opslurpen.

Dus... back to business!

24/03/2021

Meedoen aan de Messiah

Er wordt van alles en nog wat georganiseerd in de virtuele wereld, wat in "het echie" niet kan.

Natuurlijk gaat er niets boven een echte koorrepetitie of een echte wandeling of een echte lezing, maar... ik vind het toch leuk om aan het een en ander mee te doen via de PC.

Heel erg is het niet en ik doe hierdoor heel veel ervaringen op, en daar is wel wat voor te zeggen. Ik doe onder andere mee met de Messiah van Händel. Althans, met een gedeelte er uit: het "Halleluja". Daar doen megaveel zangers aan mee. 

De bedoeling is, dat je het stuk heel goed leert zingen en er dan een filmpje van maakt, dat je vóór het eind van deze week instuurt.

De filmpjes worden door experts gemonteerd en die maken er dan weer één groot geheel van. Ben zo benieuwd! Ik kan er natuurlijk nog niks van laten zien, maar dat komt! Voorlopig ben ik nog steeds aan het oefenen en nog eens oefenen.

Ik vind het wel leuk om even te laten zien, hoe ik aan het inzingen ben, gewoon wat "losmakertjes":


En wie ik ook even wil laten zien is de dirigent, Klaas-Jan de Groot. Een enthousiaste jonge man, die goed kan uitleggen hoe we het allemaal moeten zingen:

Nog een paar keer oefenen en dan kan ik het filmpje maken. En opsturen...

Echt leuk om te doen! En... veilig, want gewoon thuis bij je eigen computer.

23/03/2021

Vandaag zou ze...

 ... 111 jaar oud zijn. Het had best gekund. Ik bedoel maar: Hendrikje van Andel, ooit de oudste vrouw van Nederland, werd 115 jaar.

Dus... mijn moeder had dat best ook kunnen worden. Maar ze haalde het bij lange na niet. Nou ja... bij lang na? Ze werd 87. Toch ook een mooie respektabele leeftijd. Ik had haar nog veel langer mee willen maken. Ze was een lieverd en grappig en meelevend en ze had veel voor een ander over.

Kijk eens hieronder: op nieuwjaarsdag 1985. Lekker een beetje "schwips" van de bubbels, maar so what!

Lechajiem! Jom Huledet Sameach oftewel: Proost! Gelukkige Verjaardag... in de eeuwige jachtvelden tussen onze geliefde anderen, met bubbels!


Ik brand een kaarsje, speciaal voor mijn moeder Paula.


22/03/2021

Ik ben zes en een half...

Ik moet voor het eerst alleen naar school. Daar ben ik bang voor. Mijn zusjes zouden met me meelopen, maar ze doen het niet. Ze gaan op de fiets en fietsen keihard voor me uit en ik moet alleen. Ik ben er bang voor want het is een heel eind lopen. Van de Korte Zijlweg helemaal naar de Dompvloedslaan. Dat is toch zeker honderd uur lopen? Ik wil niet, ik wil niet, ik wil niet...

Maar ik moet. Mama kan me niet brengen en papa ook niet. Die hebben het te druk. Papa moet naar zijn eigen school en mama gaat de dokter helpen met prikken, want ze is zuster. Ze vindt het fijn om de dokter te helpen, want ze verdient er heel veel geld mee en dat komt met ons grote gezin goed uit.

Ik wou dat ik een fiets had, desnoods met van die blokken op de pedalen. Maar ik heb geen fiets. Alleen mijn grote zussen hebben een fiets. En daar racen ze mee weg. Vooral Cecile is een racer. Die wil overal het eerste zijn. Die wil iedereen inhalen... "Opschiete... opschiete..." 

Ik begrijp niet waarom, want school is niks aan.

En dan is er nog wat: ik weet de weg niet! Ik moet de hele Bloemendaalseweg aflopen, langs het Marine Hospitaal en dan langs die enge villa, waar kinderlokkers wonen en dan langs dokter van Oldenborgh en iets verderop is de Dompvloedslaan. Daar... aan het eind staat de school. Iedereen snapt toch dat dat 100 uur lopen is? En dat je makkelijk kunt verdwalen.





















Mijn oudste zus heeft een heleboel pijlen op de stoep gezet. Wel dertig miljoen. Ze zegt, dat ik die moet volgen en dat ik dan vanzelf bij de school uitkom. Ik vertrouw haar wel, maar ik vertrouw mezelf niet. Want wat als er een hond achter me aankomt en dat ik dan de pijlen niet kan volgen? 

Djakka, de hond van de dokter rent altijd achter me aan en dan ren ik zomaar in het wilde weg... soms het park achter de Cearalaan in, en dan weet ik het: IK BEN VERDWAALD. Het komt nooit meer goed.

Ik weet het zeker... ik ga gewoon niet naar school. Dat lijkt me nog het beste... Ik ga naar huis!! Er hangt toch een touwtje door de brievenbus, dus ik kan zo naar binnen en ik sluip gewoon naar boven naar de zolder. Daar hangt een schommel.

Het is er wel donker, maar laatst zag ik er een elfje... ik ben er dus niet alleen...



19/03/2021

SHAKSHUKA, JA!

Vanwege het blogje van gisteren over de wandeling van aanstaande zondag door Tel Aviv, gaan we vandaag iets heel erg lekkers maken. Het is super makkelijk  en meestal heb je alle ingrediënten wel in huis. Zo ziet Shakshuka er uit, ik doe overigens maar drie eieren:


Daar ga je toch van watertanden? Het is zo lekker en zo makkelijk te maken. De meeste ingrediënten heb je altijd wel in huis.
Dit zijn ze:

En ik doe een beeldverhaal. Als je de foto's volgt lukt het als vanzelf. De werkwijze staat eronder.






Snipper de ui en knoflook en fruit deze aan in een grote pan. 
Voeg de komijn en paprikapoeder toe. 
Snijd de puntpaprika’s in kleine blokjes en bak een paar minuten mee. Voeg de tomatenblokjes toe en laat 10 minuutjes pruttelen. 

Breng de saus op smaak met peper en zout.
Maak 3 kuiltjes in de saus en laat hier de eieren in glijden. 
Laat ze stollen naar gewenste dikte, hard of zachtgekookt. 

Doe de deksel op de pan om dit te versnellen. 
Garneer met wat peterselie en serveer met brood.

Kind kan de was doen...

Even tijd? Kijk dan naar Dr. Shakshuka himself achter het fornuis...


Beteavon! Oftewel: 
בתאבון oftewel: eet smakelijk! Bon apetit mag ook!
Tot zondag in Tel Aviv...