09/07/2021

Zomerstop

 Ja... het is weer tijd om lekker te gaan flierefluiten.

Een dagje naar links en een dagje naar rechts.

Lekker iedere dag zwemmen in mijn fijne Houtvaart:

en wandelen, gewoon rondom Haarlem:

en fietsen, heerlijk in de duinen of zo:


Gewoon een hele echte zomerstop.

Ik zal al mijn avonturen later wel vertellen, maar nu... toedeloe!

08/07/2021

Dag Ellen, goeie reis...

Vandaag heb ik, samen met nog vele anderen, het baasje van Lizzy, mijn lease-hondje ten grave gedragen...


Hier staat ze, de "deugd" in het midden.. Rechts staat Jetteke, die Lizzy op de zondagen uitliet... 

Begin mei werd Ellen heel ziek en toen ging het langzaamaan bergafwaarts, tot ze vorige week overleed.

Het was een emotioneel afscheid en ik was heel blij, dat het hondje er ook bij mocht zijn.


We zaten in de aula en daar kwam die kleine binnen. Ze rende meteen op me af en begon me te likken en te kwispelen en blij te zijn. Ik ook!

Een prachtige afscheidsdienst met mooie woorden en mooie muziek. En dan... naar buiten voor de laatste rustplaats.


Ik vind dat toch wel wat hebben, zo'n stille wandeling naar een graf. Iedereen kreeg bloemen mee, die later rond het graf werden gelegd... 
De kleine Lizzy gedroeg zich wonderbaarlijk goed. Geen geblaf of onrustig gedoe. Mooi en rustig. Fijn hondje!


Dag hondje! Dag Ellen... goeie reis!


(Foto's met toestemming)

Het hondje, Lizzy, woont vanaf nu bij de ex van Ellen in de Betuwe. Het heeft daar een groot huis en een grote tuin (en "personeel")  tot haar beschikking. Het ziet er goed uit: lekker slank en haar vacht glanst. Ik zal haar wel missen!

07/07/2021

Hotel Spaander in Volendam

Ja, we zijn een nachtje weggeweest. Nee... niet naar Hotel Spaander in Volendam, maar een ander onderkomen: Marinapark... in de haven dus. Heel leuk!


En natuurlijk gingen we de toerist uithangen in het dorp. Lekker rondgeneusd en alles bekeken.
En een biertje gedronken in het oudste hotel (van 1881) van Volendam: 
Hotel Spaander
Kijk maar:


En wat hoort er bij een biertje? Een heusche Volendamse bitterbal... Heel lekker... en de mosterd ook trouwens.


Binnen is het interieur het bekijken waard!
Je kunt vanaf de Zuiderzeekant naar binnen (jaja... ik weet heus wel dat het het Markermeer heet!) of aan de straatkant. Als je dat laatste doet loop je door de hele zaak langs allerlei kunstwerken, die bijna allemaal met de visserij en Volendam te maken hebben.
Zoals deze stoere jongen:


Of dit feestende paartje:


Of deze visserman, die een beetje zijn laatste oortje heeft versnoept:


En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan...


Alle schilderijen, of bijna alle, zijn een soort van betaling geweest van de kunstenaars, die ooit in het hotel logeerden. Zoals... Renoir!

Vorig jaar werd het hotel failliet verklaard, maar gelukkig... dit jaar maakt het weer een doorstart en ik hoop echt van ganser harte dat het oude hotel een hele grote toekomst heeft. Het is een pracht lokatie en het interieur is om van te snoepen!

Vanwege het mooie weer zaten wij natuurlijk buiten op het terras aan het water...


Alsof je in het buitenland bent... Maar dan toch: om de hoek!

06/07/2021

Theetje drinken

Op weg naar een nachtje weg komen we door Zuidoostbeemster. Is dat een dorp? Een gehucht? Een streek? Geen idee. Maar we komen er langs en omdat het lunchtijd is zijn we ook op zoek naar een tentje voor een broodje of zo.

Plotseling zie ik een bordje: Natuurtheetuin. Henry staat meteen op de rem, want wie weet kunnen we daar behalve een kopje thee ook een broodje nuttigen...


We lopen naar binnen en komen in het paradijs terecht... 
Prachtig... wat een oord!
We lopen een beetje rond en kijken onze ogen uit...


Een prachtig onderhouden tuin van een halve hectare met overal zitjes en doorkijkjes en... kippetjes, die er lekker gemoedelijk rondscharrelen.

Er is geen lunch maar wel een lekker stuk appelcake en een frisse appelsap, die naar ons toegebracht wordt...


We hebben een mooi plekje gevonden in het lustoord en smikkelen de cake lekker op. Hoezo broodje? Hoeft echt niet!


In de theetuin bevindt zich ook een pottenbakkerij en overal in de hele tuin staan urnen en mooie schalen en van alles wat de pottenbakker Bob Ensting maakt. Ik zei al tegen Henry... ik stop je later in een urn en die zet ik in in de tuin... 
Maar hij wil ooit vanaf de Magere Brug in de Amstel uitgestrooid worden, dus niks urn in de tuin... Anders had ik het zo gedaan!



Kijk, hier heb je Bob hemzelf. De pottenbakker. Hij is in het huis ernaast geboren en woont nu al meer dan 30 jaar met zijn vrouw Marian in de tot woonhuis verbouwde schuur. Heel idyllisch!




Het woonhuis met zicht op de tuin en een prachtig beeld...

Het is een verademing en een kado om daar te vertoeven.
De pottenbakkerij is elke dag open, maar de theetuin alleen van april tot september op vrijdag en zaterdag.
Hadden wij even geluk! Het was zaterdag!

Hier heb je nog de link naar de website van de theetuin: Natuurtheetuin


05/07/2021

Naar de film: Mandibules

Hahaha, als je eens lekker wilt lachen, dan moet je echt naar "Mandibules" gaan. Een heerlijke, gekke film! 

De film gaat over twee, nogal simpele, vrienden Manu en Jean-Gab, die een megavlieg in de achterbak van hun auto vinden... maar dan echt... een MEGA-vlieg! Zo groot als een... nou ja... grote hond.


Ze besluiten hem op te voeden tot huisdier om er geld mee te verdienen. 

Kijk maar even naar de trailer:




Niet iedereen is gecharmeerd van deze film. Maar ik ben gewoon gek op onzin. Doe mij maar een potje bizarre kwatsj en ik lig in een deuk. 
Vaak hebben Franse films van die komische situaties... 


Een heerlijke klucht! Over een reuzenvlieg dus...


En een groepje gekke mensen...
Leuke, vrolijke muziek erbij en... genieten maar!
Hij is maar kort: krap aan een uurtje. Maar dat is in dit geval lang genoeg!

02/07/2021

\a's raar tfyjpen!

 Ja, je vraagtf je misschien af... is die Marlou soms gek geworden?

SDatf ze zo raar tfyjptf? 

Hoofdletftfers kloppen nietf meer... na de tf komtf een f en de Hoofletftfer f doetf hetf ook al nietf.

ls ik baxkspace indruk krijg ik een \ . Gelukkig doetf de deletfeknop hetf nog wel, dus ik kan metf de muis vóór de letftfer, die ik wil verbetferen stfaan en dan... deletfe!


Heel raar, als je een tfijdje zitf tfe tfyjpen en dan opkijktf en dan ineens zietf, datf je tfoetfsenbord een eigen wil heeftf gekregen...

Hetf is een los tfoetfsenbord, dus ik hoef hetf alleen maar af tfe koppelen en hetf tfoetfsenbord van mijn laptfop tfe gebruiken.

Maar ja... dan krijg ik zo'n lastf van m'n nek. Bovendien is mijn bril daar nietf geschiktf voor. ie is helemaal ingestfeld op hetf losse tfoetfsenbord.

Potfverdriedubbeltfjes!!

Blijkbaar tfijd voor een nieuw los tfoetfsenbord... Maar deze heb ik nog nietf zo lang.

Ik heb hetf probleem op intfernetf opgezochtf en datf zegtf ctfrl en shiftf tfegelijk indrukken.  aarmee resetf je je tfoetfsenbord.


Nou, mooi datf datf nietf werktf...

Overmorgen maar eens mijn computfertmannetfje (=Henryj) naar latfen kijken en als hij hetf nietf vindtf, ja... dan tfoch maar een nieuw los tfoetfsenbord kopen. Zonde, tfoch? Ik ben echtf heel erg tfegen verspilling...

Pretftfig weekend en tfotf maandag!

01/07/2021

Vergeten groente

Van de week belde een van mijn bovenbuurjongens bij me aan: Maarten.

Nou is hij allang geen jongen meer. Hij is een man van zeker 35 jaar. Maar voor mij blijft het een jongen. 

Hij vertelde dat hij elke week een grote bak met groente krijgt, de "Instock groente doos van Boerschappen". Hier kun je de website zien: Boerschappen

Overschotten en inperfecte groenten worden gered van de verspilling. Fantastisch! Een parpika met een deukje is net zo lekker en misschien wel lekkerder dan een paprika zonder deukje...

Je zult mij nooit oftenimmer voedsel weg zien gooien. Echt niet! Ik koop daarom nogal gepast in. Nooit teveel. Maar Maarten en zijn vriendin hebben een doos van 10 kilo en dat is voor hun tweetjes altijd teveel.

Ze willen het delen. De ene week met buurvrouw Eileen en de andere week met mij. 

Ik kreeg dit keer een oranje bloemkool, een prei en vier aardappeltjes. Heerlijk toch! Kijk... hier is mijn oogst:


Een prachtig oranje-kleurig bloemkooltje. Ik heb het geblancheerd, af laten koelen en in de vriezer gedaan.
Dit weekend ga ik het opsmikkelen met mijn verloofde...
Met de mooie piepertjes. En een prei-soepje.

Ik vind het een tof idee.... de groente van de Boerschappen!
Dank je wel, Maarten... Fijne buurjongen... eh buurman.

30/06/2021

Nummer 100 in Bloemendaal

Op zoek naar nummer 100 in Bloemendaal, waar ik het 2 weken geleden over had (zie: blogje nummer 100) heb ik in ieder geval één adres gevonden, waar de huisnummering van de 102 naar de 96 ging (of andersom) en wel bij mijn geliefd cafeetje 't Hemeltje, of te wel: de Huiskamer van Bloemendaal.

Op het www vond ik nog een mooie oude foto:


Ik ging er vroeger regelmatig spijbelen: een beetje biljarten en koffie drinken. Mijn school, de Da Costa Kweekschool, was namelijk om de hoek in de Koepellaan. 

Afgelopen zondag waren we er weer even, voor een heerlijke capuccino.  En later in de middag kwam ik er die kwibus, die steeds de weg vraagt weer tegen:


Ik blijf wel zoeken naar nummer 100 in Bloemendaal, maar echt... het bestaat daar niet! Ik weet het zeker...


29/06/2021

Leef!

 

Vandaag alleen maar dit: 


En doen hè: heerlijk diep ademhalen en lekker naar buiten gaan. Hup! LEEF!

28/06/2021

Ik zeg je naam: Max Levie

Mijn naam is Max Levie. Zeg maar gewoon Max. Kijk, hier zie je me met mijn grote zus.



Ben ik niet een dotje? Om op te vreten toch? En hoe vind je Alida... dat is de liefste zus van de hele wereld, echt wel!

Ik ben op 6 juni geboren: 6 juni 1940, in Meppel in de Hoofdstraat, op nummer 24.  Daar had mijn Aba Jopie een Winkel van Sinkel. Die noemden ze: De Grote Bazaar. 

We woonden boven de winkel met z'n allen, wel met 9 waren we. Ik weet daar niks meer van, maar dat kan ook niet, want ik mocht niet oud worden. 

Op 2 oktober 1942 werden we allemaal opgehaald door de nazis en naar Auschwitz gebracht.

6 Dagen later werd ik vermoord.

Omdat ik Joods ben.


Mijn naam is Max, Max Levie.

25/06/2021

Pier 15 jaar!

Hoera! Mijn leuke lieve kleinzoon Pier is vandaag 15 jaar geworden. Lang zal hij leven... in de glooooo-ri---aaa!

Als trotse oma ben ik heel blij met hem en met de dingen die hij doet. 

Hij is heel muzikaal en kan ontzettend goed skaten. Als hij iets doet... zet hij zich voor 100% in. 

Deze foto mag ik van hem in mijn blog zetten:


Pier 15 jaar!
Lieve Pier.... gefeliciteerd!! Ik wens je een schitterend nieuw levensjaar toe!


24/06/2021

How can I keep from singing?

Ja.. ik heb gisteren voor het eerst sinds meer dan een jaar weer samen met mijn koor gezongen.

Ohohoh, wat was dat heerlijk... wie houdt mij tegen om te gaan zingen? 



We waren te gast in het Frans Loenenhofje midden in de binnenstad van Haarlem. Een mooi hofje met een grote tuin, waar we een prima plek hadden om met veel ruimte om ons heen heerlijk te repeteren. De zon scheen, dus wat wil je nog meer?! 



Iedereen was zo blij om elkaar weer te zien. Het spatte er vanaf. En het mooie was: op deze dag was Vrouwenkoor Malle Babbe precies 39 jaar oud... Dus je snapt... er was taart bij de koffie.


We zongen wat van het oude repertoire en hebben meteen ook een begin gemaakt aan het instuderen van een nieuw lied: 



"How can I keep from singing"  heel mooi hier gezongen door Enya:


Volgende week gaan we gelukkig weer verder met repeteren, maar dan in de Waalse Kerk, ook in de binnenstad. Daarna nog één keer en dan is het al weer zomervakantie. Maar we hebben er weer van geproefd en het smaakte zeker naar meer.
Kijk eens... onze grootste fan was er ook! In de pauze ben ik natuurlijk even bij hem gaan zitten.

 


23/06/2021

Leeg

Gisteren heette het blogje: Leef!

En nu heet het: Leeg. Het scheelt maar één letter, maar wat een verschil...

Ik ben even helemaal leeg.

En toch ligt er een steen op mijn hart, dus helemaal leeg ben ik niet. 


Ik moet die rotsteen er af zien te krijgen...

Misschien lukt het me om hem tijdens het zingen kwijt te raken, die steen.

Want vandaag ga ik zingen...

Ik ga de steen wegzingen. Hup! Wegwezen jij! Hup! Van de G naar de F... van leeg naar leef.


22/06/2021

LEEF!

Terwijl het baasje van Lizzy, mijn lease-hondje op sterven ligt... vier ik het leven. Dat kan. Dat gaat gewoon hand in hand. Dus vandaag en morgen en de rest van mijn dagen daarna vier ik het leven.

En daarom dit: hier zijn alle vrouwen die ik persoonlijk ken, die volop en vol goede moed borstkanker hebben overleefd:

Mijn dochter Roosje... afgelopen zaterdag vierden we dat het alweer drie jaar geleden was, dat ze geopereerd werd en 33 bestralingen kreeg en nu: hop... LEVEN!


Dorien de T. mijn kweekschoolvriendin en nog steeds een fijne vriendin (alweer 55 jaar!) Geopereerd, bestraald en chemo. Still kicking, niet kapot te krijgen...


Mi amiga Jacobanita! Acht jaar geleden: 2013! Geopersereerd (zoals ze zelf zegt) en binnenkort 86 jaar. 


Mijn webbie Marjolijn: geopereerd, bestraald en chemo.


Mijn vriendin Riet David, die na 17 jaar nog steeds vrolijk rondhuppelt. Geopereerd en bestraald.

Mijn overbuurvrouw Corrie. Gelukkig mag ik elke dag even naar haar zwaaien en zij zwaait vrolijk terug. En achter haar woont een andere Corrie. Die zie ik na 15 jaar nog steeds lekker met het hondje lopen. 


Van mijn zwembad, de Houtvaart: Adrie, Cocky, Yoke en Clara

Dan heb ik nog twee Ineke's in de "aanbieding". Eentje van het koor en eentje van het blog (van tijden geleden)

We zijn er bijna: Gerda van mijn vorige koor, mijn achterbuurvrouw Janine, mijn nicht Lynda, plus een andere nicht, maar dan eentje van Henry: Vera en gisteren las ik bij mijn webbie Hélène, dat ook zij een ware borstkanker-overlevende is. 


Allemaal hartstikke gefeliciteerd met het leven. En last but not least: ikzelf!! Ik. Ja... IK! Geopereerd en 33 keer bestraald: in 2007 mocht ik het allemaal meemaken. 

Daarom ontroert het me, dat ik straks een half uurtje aan een sterfbed zit en daarna naar buiten mag en LEEF!