Sja, als je dan toch in Den Haag bent, dan moet je natuurlijk een keer naar het Panorama Mesdag. Ooit ben ik er al eens geweest, misschien wel 30 jaar geleden of korter? Geen idee... doet er ook niet toe.
Het Scheveningen van 1880 geschilderd door Mesdag én zijn vrouw Sientje en... Breitner.
Je gaat een wenteltrap op en dan... echt... alsof je buiten bent, maar het is binnen en alles, ja alles zo mooi geschilderd... Ik werd helemaal betoverd door het licht en door alles wat ik zag. Een vergezicht op de Noordzee, de duinen, Den Haag en Scheveningen.
De vissersschepen met vloed op het strand getrokken. De netten worden nagekeken. Er zijn vrouwen die de vis komen ophalen...
Het is een panorama, dus rondom is het doek en langzaam loop je langs de railing en kijkt uit over de verte. Dat lijkt het tenminste.
En door, naar het vissersdorp, waar de was wordt gedaan, waar kindertjes spelen. Stoepjes worden geboend. Het leven in 1880...
Het is allemaal alsof je er zelf bij bent. Maar dat is niet waar: het is een enorm groot in de rondte geschilderd doek. Over de speakers gaat een zacht geluidje van de zee en van zo nu en dan een meeuw.
Henry is ook onder de indruk. Ook hij is er jaren geleden wel eens geweest, maar nu was het weer als nieuw. Prachtig vonden we het. En dan te bedenken, dat het doek 14 meter hoog is en een omtrek van 120 meter.
Eenmaal weer beneden liepen we langs een extra expositie van werk van Sientje, de vrouw van Mesdag. Zij ontdekte pas op latere leeftijd, dat ze ook best wel kon schilderen. Wat vind je van deze vissersvrouw? Zwaar heeft ze het. Ze loopt terug naar de stad om de vis, die haar man die nacht gevangen heeft, te verkopen.
En van Sientjes hand is ook deze. De vissers zijn de zee ingelopen om de netten op te halen.
Hoe ze dat geschilderd heeft... mooi en levendig! Je ruikt bijna de zilte geur van de zee...
Sientje heeft goed haar ogen de kost gegeven.
En ik ook!
Het was een mooi uitje.
