.
Comme çi, comme ça... Paris oh la la!
Op weg naar huis rijden we dóór Parijs en niet er omheen... Op de Boul' Miche drinken we zelfs nog een kopje koffie en we wandelen hand in hand langs de Seine.
Paris... Paris je t' embrasse!
Maar we blijven niet hangen. We gaan er nog wel een keer naar toe, met de TGV of zo...Nee, nu eerst naar de laatste pleisterplek. Die bevindt zicht zo'n 40 kilometer boven Parijs en heet: Chateau de Raray...
Ik wil altijd graag in een Chateau logeren.
(Ben waarschijnlijk vroeger een prinses geweest ... ahum)
En toen de directeur van het ABC mij eens vertelde van zijn romantische overnachting in het Chateau de Raray heb ik Henry eens lief aangekeken...
Da's overigens niet zo moeilijk, want hij ìs ook lief!
Daar is het dan: Le Chateau de Raray, helemaal achterin na een enorme oprijlaan. Ja, dat hoort... een lange oprijlaan!
We checken in en gaan naar onze kamer... Een prachtige kamer, echt zoals het hoort...
Met hoge plafonds en een enorme badkamer mét bad! En schitterend klassiek ingericht.
Deze foto had ik al op Facebook gezet en Dienie wilde dat ik dat mooie kaptafeltje in m'n koffer deed!~
Ik heb het nog geprobeerd, maar het paste niet...
Het uitzicht is machtig. Je kijkt uit op een golfterrein en hebt zicht op mensen die daar hun balletje slaan. Met een beetje fantasie zie je de kleding veranderen naar een jaar of 300 terug...
Toen speelden ze ook een balspel: croquet, toch?
Als het een beetje begint te schemeren gaat Henry naar buiten om een foto van de achterkant te maken.
Je ziet één verlicht raam op de tweede verdieping. Juist: dat is ons raam, met links ervan nog wat kleine raampjes van de badkamer.
Meer weten? Klik op Raray
Boeken met booking.com. Scheelt een hoop!
Doen!
Zo... en nu via Guido en Gerda in Evergem (dank je wel!) naar huis en weer in het gareel en naar de orde van de dag...
