warm .
Koeiepaadje
Ze loopt in de sneeuw met een grote rode wollen muts op.
Het is een oude vrouw.
Ze heeft een groot gezicht met rode wangen.
Ze loopt krom en duwt haar rollator ver voor zich uit.
Ik zie, dat ze twijfelt of ze wel zal oversteken.
En ik vraag haar: “Zal ik u even naar de overkant helpen?”
Ze zegt, dat ze dat wel heel fijn vindt.
En ze begint een praatje.
Dat ze “pas” 95 is.
En dat ze niet steeds binnen wilt zitten. Ze wijst op haar huis, dat er prachtig bij staat in de sneeuw…
Ze vindt het saai binnen. Het is zo opgesloten, zegt ze...
Ze wilt er heerlijk op uit, maar is wel bang om uit te glijden.
Het is niet druk op de Elswoutlaan. Samen lopen we langs de poort van het landgoed. Ze loopt wel heel erg krom…
Als ik even later aan de overkant op het koeiepaadje loop zie ik de vrouw met de grote rode muts op het bankje zitten recht tegenover het Grote Huis..
Daar zit ze, pas 95 jaar oud.
En ze vindt het saai binnen…
Ik loop door naar Het Wapen van Kennemerland waar een paar van mijn koorvriendinnen al enthousiast naar me zwaaien en waar ik even mijn verhaal kwijt kan bij een warm kopje koffie…
De foto's zijn allemaal van mezelf. Het verhaal trouwens ook. Jammer dat ik geen foto van de oude vrouw durfde te maken...
.
