.
Als je twee keer in de week een hondje uitlaat dan kom je nogal eens andere mensen tegen, ook met een hondje.
En het grappige is: je groet elkaar! Soms maak je een praatje.
En dan hoor je een mooi verhaal over een hondje dat gered is uit een Roemeense hel.
Of uit de handen van een slechte baas...
Ik loop met "mijn" hondje en ontmoet een vrouw met zo'n grappig ouderwets hondje.
Ik vraag aan haar wat het er voor eentje is: een Draadhaar Foxterrier.
Nooit van gehoord! Het hondje lijkt op Bobbie van Kuifje, maar dan met iets meer zachte haartjes.
Al luisterend vergeet ik een foto van het hondje te maken, maar ik vind er wel een op het www:
Dat vind ik nog eens een mooi hondje!
En dít is een hondje met een missie: de ontroostbare baasjes troosten.
En denk je dat het is gelukt?
Ja! Driewerf ja: het is gelukt.
Een hondje kan troosten!
Want wat is er gebeurd...
Het baasje had eerst een ander hondje van precies hetzelfde ras.
Het was een vrouwtje en het heette Lola.
En dat was het aller aller aller allerliefste hondje van de hele wereld.
Ze hadden haar al 11 jaar en toen gebeurde er iets vreselijks:
Lola verdronk.
De vrouw die het vertelt begint zomaar te huilen en ik krijg ook tranen in m'n ogen.
Het is zo'n ontzettend zielig verhaal...
Ze vertelt minutieus wat er gebeurt is en het is echt hartbrekend erg.
Ze vertelt dat haar man en zij ontroostbaar waren en dat ze om dat te doorbreken een puppy hebben gezocht.
En dat ze dat maar niet vonden, totdat er een fokker was in Groningen...
Die had een teefje, dat om de een of andere reden niet geschikt was voor de "dek".
Na heel wat wikken en wegen, foto's van Lola bekijken en praten met elkaar mochten de vrouw en haar man het vrouwtje meenemen. Ze is een jaar of 4 en ze heeft een hele deftige naam, maar ze wordt Snibbe genoemd oftewel Snip.
En dát is het hondje, dat ik dus tegenkwam in het Bolwerk.
Het speelt met Lizzy, alsof ze elkaar al jaren kennen.
Ik loop nog een heel end mee, hoewel ik allang terug had moeten gaan.
Ik bedank de vrouw voor het vertellen en zij bedankt mij voor het luisteren...
Dat vind ik nou het leuke van wandelen met een hond.
Je loopt anders en je maakt nog eens wat mee. Echt wel!
(foto: www)
