Gregorhansl

Het schijnt dat de maandag na pasen een soort van zondag is. Paasmaandag zeggen ze dan, oftewel in Oostenrijk: Ostermontag. Potverdikkeme... dat is me wat. Alle winkels dicht en in Oostenrijk moet je niet denken, dat er ook maar iets open is. Ook niet op zondag trouwens. Alles potdicht. 

Dat merken we dus die paasmaandag. We rijden naar beneden voor boodschappen, want er is natuurlijk helemaal niks in huis! Ik heb nog wel een paar appeltjes en een halve fles wijn, maar dat is te weinig. Alles dicht! Dan gaan we maar weer naar boven voor de appeltjes en de halve fles wijn...

We maken een hele mooie omweg. We bezoeken de Wolfgangikirche. Ik poseer in een hart:

En na het rondje om het kerkje rijden we weer door. 

Bij een restaurantje verderop staan heel veel auto's geparkeerd.

Het zal toch niet?? Is het open???

Ja! Het is open.

Gregorhansl is open op Ostermontag oftewel paasmaandag.

En... er is een tafel vrij: wat een wonder. Het hele Gasthaus is verder propvol.

Gregorhansl zelf is een erg sacherijnige man. Hij wil ook zo zijn. Hij doet niet aan lachen:

"Ik ben niet op de wereld om te zijn zoals anderen mij graag hebben" 

Past precies bij Gregorhansl. 

Zijn vrouw daarentegen is een lieverd en staat in de keuken. Zij kan koken... werkelijk... precies zoals mijn moeder kookte! 

Wij kiezen voor Backhendl. Dat is kip met een knapperig laagje er omheen.

We zitten te smullen en te genieten en ik zie heel af en toe dat Gregorhansl lacht. Maar wel zuinigjes. En dan... als we weg gaan zegt hij: "Bleib g'sund!" Blijf gezond. Dat is toch wel weer mooi...

Als we weer thuis komen hangt er een tasje aan de deur van buurman Chris: er zit brood, boter en kaas in. 

Onze dag kan niet meer stuk!