Omweggetjes

.

"Een reis van duizend mijl begint onder je eigen voeten”

 Lao-tze 

Ik blader in een tijdschrift en lees een artikel, waar ik meteen door geïnspireerd ben: het gaat over omweggetjes maken…

Niet direkt op je doel afgaan, maar met een omweggetje.

Of, zoals in het boek “Haar naam was Sarah” (van Tatiana Rosnay) staat: “Mama maakte altijd lange, korte weggetjes”

Als je ergens naar toe wilt, vooral niet rechtstreeks gaan, maar een keertje een zijstraat eerder nemen.

Of loop er eens langs en keer later weerom... Zoiets ongeveer...

Ik pik voortdurend van die prettige dingen op. Daar heb ik een antenne voor.
Nu dit dus weer. En ik breng het "werk" meteen in uitvoering.

Ik fiets naar Heemstede, langs de Leidse Vaart. Het is druk. Ik voel dat de auto’s, die  langs mij scheuren mijn energie opslurpen.

Dat gaat zomaar niet, denk ik…

Meteen na de kathedraal sla ik rechtsaf en maak daardoor een omweggetje.

En wat gebeurt er?!

Stilte.

Het valt als een fijn gaas over me heen.

Alle stress verdwijnt op slag.

Stilte.

Ik zie bij het grofvuil een roze beertje liggen en vraag aan een oudere dame of ik het even bij haar in de tuin mag stallen. Het mag...
Ik voel me licht en veilig.

Rustig en op mijn gemak.

Steeds vaker maak ik omweggetjes.

Lange, korte weggetjes.