.
Klinkt dat niet netjes: hoorprotheses?
Sinds een paar weken ben ik in het bezit van twee uiterst verfijnde apparaatjes, die ik achter beide oren (ver)stop en waarmee de hele wereld ineens voor me opengaat.
Al sinds tijden kan ik namelijk een heleboel mensen niet meer goed verstaan, vooral diegenen, die nogal binnensmonds praten.
Als iemand goed articuleert en ik kan de mond zien bewegen, dan is er niets aan de hand. Maar dat gemummel met de "brievenbus" ... daar kan ik dus niets mee.
Dus ik naar de KNO-arts en ja hoor... gehoorverlies. Kijk maar eens naar mijn audiogram:
Misschien zegt het je niks. Maar... het ziet er niet best uit. Vooral de hoge tonen, die je met spreken nodig hebt, zijn slecht vertegenwoordigd. Oeioei...
Wat te doen?
Nou... dat is makkelijk: je gaat naar een hoorwinkel. Ik ben niet naar zo'n groot concern gegaan, omdat ik niet van grote concerns houd, maar naar Van Boxtel, een kleine, sympathieke winkel.
En ja hoor... na een aantal keren passen en meten, heb ik nu een paar mooie digitale hoorapparaatjes.
Kijk... hier liggen ze nog aan het "infuus"...
Ze zijn verbonden met de computer waardoor er allerlei instellingen veranderd en aan mijn hoorsituatie aangepast kunnen worden.
Ik ben er reuze blij mee. Voel me veel meer betrokken bij alles om me heen en merk hoeveel ik gemist heb: het fluiten van de vogeltjes bijvoorbeeld.
Maar het allerbelangrijkst: ik hoef bijna nooit meer "Wat zeg je?" te vragen en dat is een rustig gevoel. Het is ontzettend fijn om alles te kunnen horen: het typen op het toetsenbord, het knisperen van een zakdoekje.
En voor de buren is het ook lekker: de TV staat niet meer zo hard...
Ik hoor alles weer! Ik kan wel juichen en zingen en springen... (als ik ze niet vergeet mee te nemen... he, Annet?!)
.
