.
LA ZAMBOMBA is een kinderliedje dat bij Henry thuis veel werd gezongen.
Sja, wat wil je dan ook met een Spaanse (Andalusische) moeder!
Een zambomba is een instrument: een foekepot.
Waarschijnlijk ontstaan ergens in de middeleeuwen en het instrument ziet er zo uit:
Een stenen pot met een varkensblaas er strak overheen getrokken. In die blaas zit een gaatje en daar gaat een rietje doorheen, dat op en neer bewogen wordt en een heel speciaal geluid maakt.
Het liedje, La Zambomba, werd op de begrafenis van de oermoeder, Maria de los Milagros Garcia Lopez y Lopez gezongen.
In de stromende regen stonden al haar kinderen om het open graf en zongen La Zambomba uit volle borst, terwijl hun tranen zich mengden met de regendruppels.
Ik kende het liedje toen niet en ik dacht dat het om een socialistisch strijdlied ging.
Natuurlijk werd mij later verteld waar het liedje wél over ging.
En inmiddels zing ik het uit volle borst mee.
Dit is de Spaanse tekst van het liedje:
La Zambomba tiene un diente
y el carrizo tiene dos
y la niña que la toca tiene mas que veintidos.
Toca la zambomba, mene el carrizo.
La gente de Roma no comen chorizo,
lo que alli se comen... es jopo de borrico
En dit is de vertaling:
De foekepot heeft 1 tand
en het rietje heeft er twee
en het meisje dat haar bespeelt heeft er 22
Speel de foekepot, beweeg het rietje.
Het volk van Rome eet geen worst.
Wat ze daar eten is staart van de ezel.
Gewoon een gek kinderliedje.
Maar door die acht volwassenen rondom dat graf zo vol overtuiging gezongen leek het dus wel op een protestlied.
Afgelopen dinsdag hadden we het er nog over...
Over hoe het toen regende.
En hoe de kinderen eigenlijk hun "madre" niet wilden laten gaan...
Tot slot een filmpje over een Zambomba-maker. Hij doet het ook even voor. Zelfs van een bierblikje heeft hij een zambomba gemaakt!
