.
Vandaag is de eerst maandag van de maand april.
En om 12 uur kunnen we hier en overal elders in het land "meegenieten" met de oefeningen met het luchtalarm.
Ik weet niet hoe het komt, maar op de één of andere manier raak ik steeds ontroerd door dat geluid.
Als ik om 12 uur midden in mijn rondje loop en de sirenes gaan af... dan luister ik heel intens en ja... dan gebeurt het: brok in de keel. Eén minuut en 26 sekonden luister ik naar dat geluid...
Eens was ik in Graz op de Schlossberg.
Het was de eerste maandag van de maand. Ik keek uit over die prachtige stad: de rivier de Mur, het gekke dak van het Kunsthaus. De zon scheen en er was geen vuiltje aan de lucht.
En toen ... was het 12 uur... de sirene-oefening klonk van alle kanten op ons af.
De oefening is daar vele male langer dan hier en door de bergen klinken ook nog eens de echo's...
Je snapt het al... daar kwam die brok in m'n keel weer.
Hoe zou dat toch komen. Is toch raar: een brok in je keel van de eerste-maandag-in-de-maand-sirene...
Misschien heeft het te maken met een gevoel van veiligheid: er wordt over me gewaakt...
.
Misschien heeft het te maken met een gevoel van veiligheid: er wordt over me gewaakt...
.
