.
Vorige week lag ik even te luieren in de veranda en werd wakker van de stem van Maarten 't Hart.
Ja echt... uit de tuin van Buurman Jan klonk de stem van Maarten.
En hij praatte met Jan.
Ik luisterde er een tijdje naar en dacht... nee... dat kán toch niet?
Dat Maarten 't Hart in de tuin van Buurman Jan is?
Hier in Haarlem?
Maar hoe meer ik luisterde, hoe meer ik ervan overtuigd was.
Ze stonden daar zo lekker te keuvelen...
" Oh! Wacht even ja... eh... we hebben nog schroeven nodig..."
" Éen of twee?"
" Nou, als je tóch gaat... doe dan maar wat meer..."
En zo overlegden zij een tijdje door.
Toen was het even stil en hoorde ik wat getimmer en gedoe en weer wat overleg.
Elkaar aanvullend:
Maarten: "Dit moet ik even..."
Jan: "... afzagen."
Er worden maten doorgegeven: "Twee vier en vijf millimeter..."
En steeds maar weer met die stem van Maarten 't Hart.
Je snapt...
Ik ben gaan kijken en wat ik zag... nee hoor... helemaal niet Maarten 't Hart...
Maar wel heel gewoon de klusjesman van Buurman Jan.
Een man met heel veel donkere krulletjes.
Een man met heel veel donkere krulletjes.
En mét de stem van Maarten...
Ik vlijde mij weer op de divan in de veranda en zakte in volledige ontspanning weg in dromenland...
.jpg)
