.
En dan is het zover...
Met een groepje van mijn koor (we zijn met z'n tienen) reis ik met de trein naar Gouda om in een schuilkerkje de hele dag het Adiemus van Jenkins te repeteren...
Ooit waren dit drie woonhuizen, maar ergens in 1600 is er een kerkje van gemaakt. Waarvoor en waarom er gescholen moest worden weet ik niet. Maar wij kunnen nu gewoon naar binnen, de deur staat wagenwijd open en wij gaan hier een topdag beleven!
De hele dag zingen?
Ja! Dat kan... en je krijgt er heel veel energie van, dus je wilt eigenlijk niet stoppen en tot laat doorgaan.
Wat heb je nodig?
Wat heb je nodig?
Allereerst moeten er een dirigent en een begeleider zijn.
Nou... die zijn gevonden: José Doodkorte zwaait ons met vaste hand en Martin van Broekhove begeleidt ons op de piano. Allebei inspirerend en begeesterd!
Sja... en zonder zangers is het Adiemus natuurlijk niks. En het bewijs, dat ik zaterdag mee heb gedaan vind je hier, ik (zei de gek) tussen drie andere Malle Babbes... Zelfs mijn tanden glimmen van plezier...
Het repeteren, de pauzes in de oude tuin achter het kerkje, natuurlijk even de stad in, en weer repeteren... allemaal dingen, die het een heerlijke dag hebben gemaakt!
En dan... bij thuiskomst een CD in de brievenbus van ons Marjolijn, met daarop... jawel... het Adiemus.
Dank je wel, Marjolijn!!
Eens te meer realiseer ik me, wat een bofkont ik ben...
Oh ja... als je even tijd hebt... hier een hele bijzondere uitvoering, kijk maar eens naar de choreografie...:
