"Dag, moeder van Roosje..."

.

Van de week, tijdens een fietstocht, liet een automobilist mij heel beleefd voorgaan en ik hoorde hem iets uit het open raam van zijn auto roepen.

Ik stapte af en liep even terug.

Misschien was het iemand die hulp nodig had.

Maar nee...

Het was een man, die zei: "Dag moeder van Roosje!"

Ik keek blijkbaar zeer verbaasd, want hij zei: "Ja, mijn haar is er af. Ik ben het, Max, de vader van Mindel"

En toen zag ik het: het was Max, de vader Mindel.

Hij zei:  "Doe de groeten aan Roosje!"

Ik moest wel lachen, om deze situatie, dat je je elkaar alleen herinnert als zijnde de vader of de moeder van...
En ik moest meteen denken aan vroeger, bij het hek van de kleuterschool, dat er dan een kindje op me afstapte en zei: "Moeder van Roosje, mag ik bij jullie?" 

Ja... het moet maar eens gezegd: 

"Ik ben er heel trots op om de moeder van Roosje te zijn!" 

En voor Roosje: "De groeten van Max, de vader van Mindel!"