.
Ergens halverwege Frankrijk ligt Nevers.
Het is een goede stopplaats voor ons, dus Henry regelt een AirB&B. Ideaal!
Voor weinig geld kun je bij iemand thuis overnachten.
Nu dus in Nevers.
Omdat de stad ons interessant lijkt boeken we daar twee nachten.
Dit is het huis, waar we bij François te gast zijn.
Hij is leraar economie op een lyceum in de stad. Hij vindt het heel leuk, dat we er zijn en wil graag met ons zijn Engels oefenen.
De eerste avond echter heeft hij heel veel nakijk- en voorbereidingstijd, maar hij vindt het gezellig als we de tweede avond een wijntje met hem drinken...
We gaan de stad verkennen.
Best wel nieuwsgierig! Wat zou dat voor stad kunnen zijn?
We hebben onze vouwfietsen bij ons, dus we kunnen de auto laten staan, wat heel makkelijk is...
Bij de Tourist-info laten we de fietsen staan en krijgen we een plattegrond van de stad met een soort van rondwandeling.
Allemachtig, wat een levenloze stad! Geen jonge mensen te zien.
Grijs en grauw.
Geen terrasjes... echt een teleurstelling.
Wél een grote kathedraal, maar ja... ook niet echt inspirerend...
Nee, ik ga er niet meer naar toe.
Maar als ik eens onderweg naar het zuiden een slaapplek nodig heb: voor 23 euro met z'n tweeën plus ontbijt is het natuurlijk een prima pleisterplek.
François zegt: "Nevers est une ville triste"
Dat ben ik met hem eens. Hijzelf komt uit Avignon, een vrolijke stad.
Met zelfs een bezongen brug...
Gelukkig hebben we een gezellige avond met hem en wijn en kaas en kletsen...
Dus dáár lag het niet aan!
Merci, François! Au revoir...
