.
Ik vond vanmorgen twee fotoos van mezelf met een sjaaltje om.
Het was jaren geleden heel erg in om een sjaaltje te dragen. Kijk... dit zijn ze, van 1976.
Je droeg 'm soms als je geen zin had om je haar te wassen.
Of omdat ie mooi bij je kleding paste.
Of om je krulspelden te verbergen.
Het was heel gewoon en je werd ook heel gewoon beleefd behandeld als je de kroeg in ging voor een biertje, met je sjaaltje om.
Niemand keek er raar van op.
Je was juist hip, als je een sjaaltje droeg en hele hippe filmsterren droegen vaak een sjaaltje. Kijk maar naar Grace Kelly:
En wat dacht je van Jennifer Lopez:
Of Marilyn Monroe bij het inslaan van een bal voordat de wedstrijd begint.
(Met die hakken kun je natuurlijk niet rennen...)
Of kijk eens naar dit topmodel tijdens een of andere modeshow:
En wat dacht je van een van de oudste portretten van een doodgewoon Nederlands meisje geschilderd door niemand minder dan Johannes Vermeer. Een schilderij, dat nog steeds jaarlijks duizenden bezoekers naar het Mauritshuis in Den Haag trekt.
Ik dacht... ik ga eens een foto van mezelf maken, met een sjaaltje om. Zou het mij nu nog steeds staan?
Of zou ik voor gek lopen? Ik weet het niet. Het is zo beladen tegenwoordig...
Vroeger droeg ik het vaak. En nu??? Nou vooruit, hier is het portret:
Kan het er mee door, of zeg je... hou toch op, doe normaal, mens! Zet toch een hoedje op!
Dat kan ook. Dus ik denk dat ik dat maar doe...
Ik ga het weekeind naar Friesland en ik neem dit hoedje mee:
foto's: internet, Marlou Witzel Uhl en bas Witzel.
.
