.
Nog even en we gaan weer terug naar huis.
Met de trein, een heerlijke en relaxte manier van reizen.
Voordat ik vertrek een paar foto's van wat straatschrijfsels in Berlijn. Ze vielen me op en ik ben er als een razende reporter bij om ze vast te leggen. Om te beginnen een muur, zoals je die heel veel ziet in Berlijn. Hele kunstwerken zijn er geschilderd. Wat dat betreft lijkt de stad wel op een soort van openlucht museum:
Maar ja... ik ben toch meer van de teksten en die springen er voor mij dan ook uit, zoals deze tekst:
Dat past wel bij mij, vind je niet? Ik kan alles en kannietbestaatniet!
Ik stel me zo voor, hoe deze tekst geschilderd is en door wie. Iemand, die twee kleuren verf bij zich had, zeer waarschijnlijk zelfs met een soort van sjabloon werkte. Die heeft thuis braaf een sjabloontje zitten knippen!
En deze tekst spreekt mij ook aan.
Wát moet hier zijn? Geen idee, maar "het" moet hier zijn.
Mocht je ooit naar Berlijn gaan, dan kan ik je de wijk Kreuzberg aanraden. Misschien slaat deze tekst wel daar op!!
En tot slot: geen straatschrijfsel, maar een dichtregel op een soort van zeildoek. Gezien in een soort van anti-kraak-gebied langs de Spree.
De dichtregel sprak mij aan en ik ben natuurlijk meteen gaan kijken, wie de dichter was. Dat was ene meneer Lappe. En wat denk je? Schubert heeft op dit gedicht een pracht-melodie gecomponeerd!!!
Dit is wat er staat:
Und dies Herz, eh' es zusammenbricht,
trinkt noch Glut und schlürft noch Licht.
trinkt noch Glut und schlürft noch Licht.
Het gedicht is rond 1800 geschreven en dit zijn de laatste twee regels ervan. Het heet: "Im Abendrot" Een mooi en langzaam lied. Slurp licht. Dat is precies, wat ik doe, als ik aan het wandelen ben...
Zo liebe Leute... dit was Berlijn en nu... reis ik weer naar huis en ga genieten van alledag onder mijn eigen dak.
.
