Wester-Amstel

.

Waar kun je beter vertoeven dan aan de Amstel?

Nergens toch?

Sterker nog: ik ben aan een zijriviertje van de Amstel geboren: aan de Waver.

We fietsen er graag naar toe, want het is een schitterende fietstocht...

Aan de linkerkant heen en aan de rechterkant terug.

Dan kom je langs een buitenplaats, die Wester-Amstel heet. Eén van de 60, die er ooit langs de oevers van de Amstel gestaan hebben. Nu nog één van de drie.

Ik zie mezelf daar wel "schrijden" met een mooie lange japon aan...

En dat dan mijn mooie prins in het prieeltje wacht tot ik er ben...

En dat hij dan opstaat en naar me wuift en zegt: "Kom toch schone jonkvrouw, in mijn  prieel!"

En dat ik dan een beetje bekakt zeg: "Ach prins toch, even op mijn chaperonne wachten..."

Maar dat ik dan tóch niet wacht en lekker het prieel binnen ga om een beetje te flikflooien met die fijne prins...

Dat zijn nog eens tijden!

En dat je dan het hoofdgebouw binnengaat en er een andere prins een mooie melodie op een gitaar zit te tokkelen, omdat zijn prinses daar mooie beelden exposeert...

(klik op: Joke van Slooten)

Ja... als ik met mijn fantasie aan de loop ga, dan kom ik nog eens ergens...

En ben ik zomaar ineens even iemand anders...

WAVER 11

Ik ben geboren aan de Waver. Het is een riviertje even voorbij Ouderkerk aan de Amstel.

Een mooi, rustig riviertje.
Het land ernaast ligt lager. Er staan boerderijen en er grazen koeien.

Vandaag zijn we er naar toe gefietst. Vanaf de Sarphati-straat langs de Amstel.
Eerst bij Hesp op het terras aan de koffie. Heerlijk om daar bootjes te kijken. De roeiboten van Nereus aan de overkant. Meestal vier met stuur.
Gewone pleziervaartuigjes... 
Er vaart een soort van waterflatgebouw: 3-hoog aso.
Iedereen is loom van de warmte.

We fietsen verder langs de Amstel. Vissers, die meedoen aan een wedstrijd.
Eén visser komt er rond voor uit: de barbecue staat al klaar!

Halverwege lunchen we in het gras. Stilte, verder niets.

In Ouderkerk langs de Joodse begraafplaats en bij de Smidse, waar je heerlijke pannekoeken kunt eten, naar links. Bij de boerderijen zit men in de schaduw van de Lei-lindes aan de thee. Geborduurde tafelkleedjes.

Waver nummer 11 is een schattig klein huis. Mooi onderhouden door de huidige eigenaar. Er is niemand thuis, dus voor de foto doe ik net of ik de deur opendoe.
Hier ben ik geboren. In dit huis deed ik mijn eerste schreeuw. Mijn eerste ademtocht.
Mijn eerste stapjes. Mijn eerste woordjes.

Dag huis...
Dag Marlou...

De tocht vervolgen we aan de overkant van de Waver, via de Stokkelaarsbrug naar de Voetangel en verder weer langs de Amstel.

Bij Buitenplaats Wester-Amstel een wijntje. Gevaarlijk, want... wil je dan nog wel verder fietsen?
Er is een pad gelegd langs gedichten. Ik bedenk alweer een nieuw Volkskrantblog.

teveel geleefd met teveel vrienden

nooit aan zaaien willen denken

oogsten, gebruiken, verteren

en nu

alleen

zittend op wat nog rest

het zwarte zaad

(Jan Nooij)

Bij Zorgvlied gaan we even langs Jan.

Rust heerst er.

Eeuwige rust.

Mooie, eeuwige rust.

De fietstocht loopt ten einde. We groeten Karel nog even en dan gaan we naar huis.

40 heerlijke, nostalgische kilometers in de kuiten.

Van mij mag de zomer nog heel lang duren.

.