.
Hier in Haarlem fietst een man rond, die altijd luidkeels aan het zingen en jodelen is.
Trouwens, in de buurtsuper zingt hij ook. Hij zingt graag en veel.
Ik ook, maar... als ik op de fiets zit en er komt iemand aan, dan hou ik altijd m'n mond. Waarom weet ik niet.
Misschien vind ik het gek, als anderen me horen zingen.
En dat hoeft niet, want ik zing gewoon hartstikke goed!
Tja... er is blijkbaar toch een soort van gène...
Maar goed...
Nu heeft ene Mapije bedacht: "Er moeten gewoon zangfietspaden komen..."
Geen vreemde pauzes meer in je liedje omdat er iemand langs fietst.
Ik vind het wel een leuk idee, maar of ik daar dan wél zonder gène zou durven zingen op de fiets??
Ik weet het niet.
Hoe zit dat met jou?
Durf jij gewoon al fietsend te zingen en zing je door, als je een tegenligger krijgt?
Of stop je dan met zingen??
Ben benieuwd...
"I'm singing on my bike..."
.
