Nieuwe begroeting

.

Een beetje huggen en knuffelen is er voorlopig niet meer bij.

Helaas, want ik houd er wel van.

Lekker iemand vastpakken.

Nee!! Mag niet!

Maar nu heeft mijn vriendin Jacobanita een nieuwe manier geleerd van begroeten en die bevalt me wel.

Dat kwam zo...

Jacobanita liep in haar dorp op weg naar de zee toen ze een klein meisje tegenkwam.

Het was aan het stoepkrijten en zette getallen op de tegels, van 1 tot ... 79 inmiddels.

Ongeveer zo, maar misschien deed ze het niet om te hinkelen...

Ze raakten aan de praat en Jacobanita vroeg het meisje tot hoe ver ze door ging met cijfers zetten.

"Tot de hoek" zei het meisje, dat Lotte heet, "verder mag ik niet van m'n moeder."

Nu ga ik niet het hele gesprek opschrijven, ik was er niet eens bij!

Maar wel de nieuwe manier van begroeten, want daar gaat het mij nu om.

Van Lotte geleerd dus.

Je spreidt je armen uit, heel breed, alsof je iemand wilt huggen, maar...
dat-doe -je-niet.

Je raakt iemand niet aan. Kijk... dit is mijn vriendin Saskia. Zij doet het even voor.

Is niet goed te zien?

Dan doet ze het nóg een keertje voor.

Snappie?!

En dan...

Dan komt het. Dan gooi je er een paar kushandjes tegenaan.

Kushandjes zijn volkomen ongevaarlijk.

Tenzij je ze naar een boef stuurt.

Die verdient geen kushandjes.

Dus nu weet je het:

Armen spreiden en kushandje sturen.

Van Lotte geleerd!