Showing posts with label netflix. Show all posts
Showing posts with label netflix. Show all posts

21/09/2020

My Octopus Teacher oftewel: nooit meer Calamari!

Al twee keer kreeg ik de tip om My Octopus Teacher op Netflix te gaan bekijken en gisteravond dacht ik: nu ga ik er voor zitten en deze film kijken!

Het is geen speelfilm, maar een documentaire over een man, die vriendschap sluit met een Octopus. Ja... dat kan! Octopussen zijn heel intelligente en wonderlijke dieren...

Eerlijk gezegd ben ik er een beetje huiverig voor, maar ja... de man uit de film, Craig Foster, heeft dat helemaal niet. Anders had je geen film natuurlijk. 

Craig heeft een soort van burn-out en besluit om in Zuid-Afrika een huis aan de kust te huren. Daar ontdekt hij, dat hij het heerlijk vindt om te duiken, zonder gasfles!! en dat helpt hem over zijn narigheid heen. Een jaar lang duikt hij elke dag en al vrij snel heeft hij een wonderlijke ontmoetig met een octopus.


Het beest is eerst nogal bang voor hem, maar omdat Craig elke dag weer naar beneden duikt en de Octopus opzoekt krijgen ze een band. Prachtig! 

Gaandeweg krijg je te horen, dat het een vrouwtje is.


De Octopus is in staat om zich heel snel te transformeren. Zou ik ook wel eens willen... lijkt me best wel makkelijk... Vooral als er een lelijke haai op je af komt! Ze kan ook van alles om zich heen "plakken" als er gevaar dreigt, schelpen en steentjes en weet ik wat nog meer. Met die zuignapjes haalt ze die van de bodem...
Je herkent het dier dan helemaal niet:


Craig zoekt haar iedere dag op en er ontstaat een soort van vriendschap, zonder angst tussen die twee. Hij filmt haar en kan haar steeds mooi portretteren.


Of er een tweede filmer meeduikt? Ik weet het niet, zou kunnen. De zoon van Craig gaat zo nu en dan mee, dus die zal ook wel het een en ander gefilmd hebben...

Dan komt de dag, dat de Octopus niet alleen is en een mannetje met haar zit te flirten. Sja... dat vindt ze wel lekker natuurlijk en niet lang daarna verstopt ze zich in haar hol en legt ze miljoenen eitjes. 
Daar komen misschien maar 20 octopusjes uit, want de rest wordt opgesmikkeld door de medebewoners van de oceaan.
Als haar taak volbracht is komt ze nog één keer naar Craig toe en pakt hem vast. Heel ontroerend... Het is de laatste keer... 
Daarna gaat ze sterven: ze eet niet meer en wordt steeds zwakker, verliest haar kleur en dan is het gedaan...


Ik kan de documentaire aanraden enne... ik eet nooit meer Calamari!

11/12/2019

Evelyn

.
Ik heb het voorrecht en genot dat ik op het Netflix-abonnement van mijn dochter Roosje  (dank je wel!) mee mag liften...
Én mijn vriendin Jacobanita stuurt me regelmatig goeie tips...
Dit is één van die tips:

Evelyn

Een ontroerende documentaire over Evelyn, een jongeman (de naam spreek je uit als Ieflin) die op 22 jarige leeftijd zelfmoord pleegde.
Ik raad de docu hem aan omdat je zo mooi mee kunt gaan met de familieleden, die na 13 jaar zwijgen, eindelijk over de dode jongen kunnen praten en dat doen tijdens een prachtige wandeltocht over de beeldschone bergen en dalen van Schotland.


Het gezin: moeder, met haar twee zonen en haar dochter én de hond gaat dagenlang op pad om eindelijk samen het verschrikkelijke te verwerken.
Dat ze al die jaren zelfs zijn naam niet hebben kunnen (of durven) uitspreken vinden ze zelf ook vreselijk.
Tijdens de tocht wordt hij zo nu en dan nog steeds "E" genoemd.
Het verdriet is dan ook zo immens...



Langzamerhand durven ze de dode jongen weer toe te laten en zelfs om zijn gekke fratsen te lachen.
Evelyn werd schizofreen toen hij 18 was en 4 jaar later kon hij het leven niet meer aan...


Er worden foto's bekeken en we krijgen ook filmpjes te zien, maar allemaal nog van uit de tijd, dat hij nog gezond was en niet achtervolgd werd door wanen.
De tocht werkt enorm bevrijdend voor het viertal (+hond)


Ik heb met dikke tranen en brok in m'n keel zitten kijken. 
Zo mooi en puur. Een tocht, die ik overigens ook meteen zou willen maken. 
Dat Schotland is zo fotogeniek en zo geheimzinnig soms.
Misschien kan ik de dood van mijn eigen twee zussen daar een plekje geven...


Over de helende kracht van eensgezindheid en delen.

Evelyn...
Rest in Paradise!



14/03/2016

Downton Abbey

.
Sinds kort heb ik een abonnement op Netflix. Op verzoek allerlei series en films zien...
Eerst nog even een maand gratis en daarna mag ik betalen.
Hoe lang ik abonnee blijf weet ik nog niet...



Ik heb namelijk het Britse kostuumdrama "Downton Abbey" ontdekt.
Daar had ik nog helemaal niets van gezien op tv, wat ik niet snap, want het schijnt, dat miljoenen mensen naar deze serie gekeken hebben. 
En ik ben nu pas bij de eerste aflevering van het eerste seizoen gaan kijken... 
Verslavend om het hele verhaal van de familie Crawley die in Downton Abbey woont te kunnen volgen. Zes seizoenen!
Een grote familie, met 26 mensen personeel...

Fantastisch!
De aankleding, het acteren, het gebouw, de decors: alles klopt...
Nou ja... bijna alles:



Een schitterende op het lijf geschreven rol van Maggie Smith als grootmoeder van de familie. Streng, bits en behoorlijk "adelijk":


Later schijnt Shirley MacLaine een rol te hebben, als de moeder van de Lady of the house. Daar verheug ik me nu al op.
Ik hoop, dat ze een goeie bitch speelt!


Als ik de zes seizoenen lang lekker meegeleefd heb met de personages (een paar maanden?) dan ga ik kijken of het verdere aanbod van Netflix naar mijn smaak is...
Maar, voorlopig ben ik even onder de pannen. Met een niet hippe, moderne of snelle serie die zich 100 jaar geleden afspeelt!