.
Je kunt het je vast niet voorstellen, maar ik beleef een half uur per dag enorm veel lol aan het tikken van tegeltjes, die op de muur van de douche zijn gemetseld.
Ze zitten er al een jaar of 49 op en het is de hoogste tijd voor renovatie. Zeker nadat ik ze in mijn wijsheid een keertje wit heb geschilderd. Bladderdebladder...
Nee, ze moeten er af, die tegels en dat is goed.
Langzaamaan verover ik het binnenste van het huis. Best intiem! Maar het huis keurt het goed...
"Kijk maar", zegt het, "kijk maar eens met hoeveel vakmanschap ik begin 1900 gebouwd ben".
Tiktiktik, daar gaat er weer eentje. Het tegeltje valt meteen in duizend stukjes op de vloer. Het huis kreunt van genot... Weer iets lichter!
Eén van die lelijke grijze krengen er af. Het huis zegt: "Ik heb ze nooit mooi gevonden, maar ja, je staat hier en je moet wel. Niemand, die aan je vraagt: "Zeg huis... vind jij het eigenlijk wel mooi?"
Meer en meer kom ik "binnen".
Ik vind het een mooi, maar ook gek gezicht.
Douchen doe ik op de sportclub, die slechts twee minuten fietsen van hier is.
Mijn bovenbuurman, die lid van dezelfde club is, is ook bezig met de douche (het schijnt in te zijn).
Laatst kwam ik hem tegen in het Turks Bad van de sportclub. Een beetje gênant, dat wel, maar ja... je bent modern en je gaat met de tijd mee.
Dat krijg je als je allebei een "blote" douche hebt.
Ik ben nog niet klaar, het gaat langzaam, want de polsen protesteren. Maar het gaat lukken...
Gelukkig heeft Henry zich ook even over een aantal tegeltjes ontfermd. Als je ziet hoe snel dat gaat...
Daar kan ik niet tegenop.
Maar ja... ik heb dan ook weer andere kwaliteiten!
~
Je kunt het je vast niet voorstellen, maar ik beleef een half uur per dag enorm veel lol aan het tikken van tegeltjes, die op de muur van de douche zijn gemetseld.
Ze zitten er al een jaar of 49 op en het is de hoogste tijd voor renovatie. Zeker nadat ik ze in mijn wijsheid een keertje wit heb geschilderd. Bladderdebladder...
Nee, ze moeten er af, die tegels en dat is goed.
Langzaamaan verover ik het binnenste van het huis. Best intiem! Maar het huis keurt het goed...
"Kijk maar", zegt het, "kijk maar eens met hoeveel vakmanschap ik begin 1900 gebouwd ben".
Tiktiktik, daar gaat er weer eentje. Het tegeltje valt meteen in duizend stukjes op de vloer. Het huis kreunt van genot... Weer iets lichter!
Eén van die lelijke grijze krengen er af. Het huis zegt: "Ik heb ze nooit mooi gevonden, maar ja, je staat hier en je moet wel. Niemand, die aan je vraagt: "Zeg huis... vind jij het eigenlijk wel mooi?"
Meer en meer kom ik "binnen".
Ik vind het een mooi, maar ook gek gezicht.
Douchen doe ik op de sportclub, die slechts twee minuten fietsen van hier is.
Mijn bovenbuurman, die lid van dezelfde club is, is ook bezig met de douche (het schijnt in te zijn).
Laatst kwam ik hem tegen in het Turks Bad van de sportclub. Een beetje gênant, dat wel, maar ja... je bent modern en je gaat met de tijd mee.
Dat krijg je als je allebei een "blote" douche hebt.
Ik ben nog niet klaar, het gaat langzaam, want de polsen protesteren. Maar het gaat lukken...
Gelukkig heeft Henry zich ook even over een aantal tegeltjes ontfermd. Als je ziet hoe snel dat gaat...
Daar kan ik niet tegenop.
Maar ja... ik heb dan ook weer andere kwaliteiten!
~
