Lief en leed...

.

Er is inmiddels hier al weer veel gebeurd... 
Lief en leed... van allebei wat...
Soms denk ik wel eens: moet dit nou allemaal in je weblog...
Ik weet het niet. 
Je schrijft het een en ander van je af, en dat helpt.

Groot leed... 

Zwager Piet overleed vorige week, 2 maanden na zijn vrouw Temmy, de oudste zus van Henry.

't Is allemaal een beetje veel van alles. 

Dat je dood gaat, als je grote liefde er niet meer is. 
Dat je dan niet meer kunt. En niet meer wilt. 
En nergens meer bang voor bent...

Dag Piet... we zullen altijd met een glimlach aan je denken. 
Aan je mooie schoenen en je lekkere luchtje...
Voor altijd herenigd met je grote liefde!
.

Straatschrijfsel in Canada...

.

Overal ter wereld wordt op straat geschreven.

Jaja... dus... ook in Canada.

Dit was met grote letters geschreven ergens in Calgary.

Geen mooie stad verder, tenminste niet naar mijn smaak.

Veel bedrijven. Je ziet niet niet waar de mensen wonen.

Maar dit terzijde. Straatschrijfsel in Canada...

Dus je weet het: blijf niet hangen in die ouwe koek, in die sneeuw van gisteren, en haal die ouwe koeien niet steeds uit de sloot. Laat los!

Wat mij betreft mag er nog bij: leef in het NU!

Hier en NU!

.

Houtjes...

.

Weet je nog, dat ik een tijd geleden hele goeie werklui over de vloer had?

Ik ontdekte toen een gewoonte.

En die gewoonte wil ik even met jullie delen.

Dit is de gewoonte:

Een timmerman zal nooit een bloknootje in z'n achterzak hebben om maten op te schrijven.

Nee... hij schrijft ze op een restantje hout.

En dat vind ik leuk.

En dat wil ik even met jullie delen.

Hoe doe jij dat? 

Pak je (net als ik) een papiertje?

Canadaaa - slot...

.

Inmiddels ben ik alweer een paar weken thuis.

De jetlag was hevig, maar ik voel en merk er nu niks meer van.

Het leven is hier gewoon doorgegaan en ik stap gewoon weer in...

Het was een hele fijne reis en zonder Henry had ik 'm waarschijnlijk nooit gemaakt.

Dus Henry.... dank je wel!

Tot slot een foto van Koen ( klik op: pixelxp voor een gave website)

Wij kwamen hem tegen bij Lake Moraine en hij maakte een foto van ons, die hij later opstuurde...

Twee globetrotters met prachtig blauw... ja... turquoise...

Dag Canadaaa... Tot over een jaar of twee...

.

Indianenspul

.

Ze vragen wel eens: "Heb je soms familie in Canada?"

Nee... helemaal niet. Ik ken er niemand.

Maar ik wil er al heel lang naar toe vanwege de Indianen.

De totempalen... de tipi's... het geluid van de drums...

Je moet weten, niet verder vertellen hoor: ik bén eigenlijk een ouwe Indiaan. Zodoende...

En dit is natuurlijk de Indiaan, die mijn kleinzoon Pier wil zien:

Maar helaas... zo zien Indianen er niet uit. Ja, misschien voor de toeristen, maar normaal gesproken zien ze er zo dus niet uit. Ze dragen net als jij en ik een T-shirtje en een spijkerbroek en een warm jackie als het koud is. 

Maar... je vindt wel heel veel overblijfselen van het oude Indianenland. 

De totems bijvoorbeeld, zoals deze in Jasper:

En de turquoise kleuren die gebruikt worden, die vind ik zo mooi...

Natuurlijk heb ik turquoise kettingen en ringen...

En wat dacht je van een nachtje in een tipi?

Dat is toch ook echt iets voor een Indiaan als ik?

Lekker met een warm vuurtje en een berenvel om onder te liggen en mooie indianenliederen die gezongen worden en begeleid door een indianendrum.

Ja... ik zie mezelf wel zo wonen. Geen overbodige spullen meer (Less is more!) en alleen dat wat je nodig hebt...

Ik verzin ze waar je bij staat!!

Kijk eens naar deze totem. Die had jij toch ook wel willen maken?

En dát is waarom in naar Canada wilde en er vast nog wel een keer naar toe zal gaan. 

Ik ben al aan het sparen voor een campertocht op Vancouver Island.

Yokowaaaaa.....

.

Ontmoeting in de Canyon Hotsprings

.

Diep in de aarde borrelt heet water en op veel plekken komt dat zomaar naar boven.

Dan worden dat Hotsprings en je kunt er verrukkelijk in zwemmen en badderen. Niet afzien zoals in dat ijskoude water van Bow Lake, maar heerlijk dobberen in zalig warm water.  
Het ene bad met 40 graden en het andere met 32 (dat noemen ze de "cold pool"!).

Je kunt er uren in drijven en poedelen. Zelden heb ik zoiets lekkers ervaren. Je hele lijf gevangen in warm water, dat ook nog eens mineralen bevat. Een heerlijk herkenbaar oer-gevoel.

Ook 's avonds zijn we er in gegaan. Onder de sterrenhemel. Je weet niet wat je meemaakt. Zeer bijzonder...

Die avond ligt Shannon Lyon (*klik*) in het warme bad. We raken met hem aan de praat en wat blijkt... hij heeft een tijdje in Mokum gewoond en ... in de Waag in Haarlem gezongen! 

Eerlijk gezegd wist ik niet wie hij was. Ik ken alleen Neil Young en Joni Mitchell. En natuurlijk Buffy Sainte-Marie. Echte Canadese folksingers. 

En nu... ken ik dus ook... Shannon Lyon.

Hij woont in een log-cabin twee uur rijden van Jasper. En... hij heeft vorige week vier beren geteld. In één week nog wel...

Ik bedoel maar... zingen én beren zien. Dat is toch niet eerlijk?! 

Haha... jawel hoor. 

Tussen de concerten door ligt hij dus in allerlei Hotsprings te relaxen. 

Peace man...

Het was een leuke ontmoeting en eenmaal thuis heb ik meteen de gitaar weer gepakt!

.

Bow Lake

.

Het water van Bow Lake komt vanaf de gletsjer, die Bow Glacier heet.

Daarom is het water zo schitterend blauw. Zo blauw als de steen in mijn indianen-ring...

En omdat we elke dag gaan zwemmen, waar dan ook in, nemen we ook nu een duik.

Het water is... 6 graden. Misschien zelfs wel kouder. Je gaat dus niet hele einden zwemmen, maar wel een paar tellen koppie onder.

Ja echt... even later lag ik in dat ijskoude water. Vreselijk!! Maar... gelukkig scheen de zon!!

En toen moest Henry er aan geloven. Die had het een beetje te kwaad...

IJs- en ijskoud!!

Maar... je kunt zeuren wat je wilt... een duik zul je nemen! 

En ja hoor... daar ging hij:

Brrr... Krijg je het al koud?!

Maar ohoh, wat was het daarna lekker. Weer bijwarmen in de zon en genieten van die prachtige kleuren...

.

Wat voor dieren dan wel?

.

Geen beren, geen elanden. Geen grote roofdieren...

Maar wat voor dieren dan wel?!

Gelukkig heb ik het op m'n kladblokje bijgehouden en zal het nu uit de doeken doen:

Een aantal zéér grote raven

Een paar marmotjes

Een adelaar!

Een heleboel eekhoorns

Een dode wasbeer

Sporen van een dode, aangereden Moose

2 grote herten (bij McBride)

Prachtige onbekende vlinders

Een cariboo hinde

Een middelgrote roofvogel

Twee cariboo hindes

Dinsdag nog weer twee cariboo hindes

Een vreemde mooie fel blauwe vogel (Stellers gaai)

Een WOLF!

Een grote vogel met rode kuif

Een uil

Een Grondeekhoorn (bij lake Moraine)

De eerste foto is gemaakt door Henry. De tweede heb ik gemaakt en de andere gevonden op het web. De beestjes waren al weg voordat je je camera te pakken had...

.

Wild in Alberta

.

Natuurlijk wilde ik graag in de bossen een echte beer zien. Wel op veilige afstand natuurlijk, maar toch... 
Er wordt overal voor beren gewaarschuwd, dus... ze zijn er echt wel!!

En wat denk je?

Geen beer gezien!

Wel regelmatig waarschuwingen om op het vee te letten...

Er liepen wat mooie paardjes rond, wat pikzwarte koeien... Maar een beer??

En... ik wilde een ELK zien. En wat denk je? Geen Elk gezien. Waar zijn de Elken? Waar zijn de anderhalf meter hoge Elken? Of de Mooses? Zie jij er eentje? Ik niet! Wel op de borden langs de weg natuurlijk:

En wat ik niet verwacht had, maar wat toch gebeurde: EEN WOLF!!!!!

Een echte mooie grijze wolf. Het ging te snel om een foto te kunnen maken, maar geloof me maar... het was een sensatie!!

Deze foto is van een opgezette wolf in het Indianenmuseum in Banff. Maar écht!!! Ik heb een levende echte lonely wolf gezien...

.

The Icefield Parkway

.

Er loopt een brede weg tussen Banff en Jasper: The Icefield Parkway.

Ja... dat Icefield slaat op de diverse gletsjers, die langs deze route te bewonderen zijn.

Je kunt er zelfs met speciale auto's overheen, maar dat doen we niet omdat er teveel mensen zijn, die dat ook willen...

En de uitzichten en de weg is zo prachtig... Wie wil er dan nóg meer?!

Wij niet in ieder geval en we reizen rustig en vol bewondering over deze prachtige brede weg...

We willen het ijs niet op! We willen beren zien en Elks en Mooses en al die mooie wilde dieren die hier huizen...

En ja hoor! Onze wilde-dieren-wensen komen uit. Kijk maar:

Dit beestje zat gewoon te poseren! 

De beren en de wolven komen vast nog wel. Eerst maar weer eens een fijne camping opzoeken, met een nóg fijnere vuurplaats...

En dan een lekker wijntje opentrekken en een beetje mijmeren naar de besneeuwde bergtoppen in de verte.

Wat is het hier eindeloos mooi!!

(foto's: Henry Kloostra)

.

Tocht door Canada...

.

Daar gaan we... met de blauwe vogel van de KLM naar Calgary, waar onze rondreis in een camper door het westen van Canada zal gaan beginnen.

Vol verwachting... naar al het mooie dat dat land ons zal gaan brengen...

In Nederland hebben we een camper geregeld, die we bij aankomst al ruilen voor een kleiner exemplaar, want het is me daar toch een joekel!! En voor ons is het de eerste keer, dat we in een camper reizen...

De eerste tocht gaat naar Jake Lake, vlak bij Banff. Maar 90 kilometers rijden, niet teveel kilometers voor zo'n eerste dag..

Kijk... hier zie je de camper staan, op onze mooie plek, vlak bij het meer.

Iedere kampeerplek heeft een stookplaats en er is hout voorradig, zodat je 's avonds lekker vuur kan maken en genieten van de warmte! Echt iets voor Henry en echt iets voor mij. Lekker een beetje pyromanen... 

In het bekertje zit overigens gewoon een rood wijntje, want echte wijnglazen hebben we niet...

En als de vijf in de klok is... dan trekken we een flesje rood open, ook al is die nóg zo duur! En wijn is schreeuwend duur hier in Canada!

Dit is Jake Lake... een mooi stil meer, waar een enkele Indiaan in zijn kano een tochtje maakt...

Misschien denk je wel: "Wat een rare kleur blauw!" 

Nou... ik kan je vertellen, met de hand op mijn hart: dít is één van de kleuren blauw van de meren van Canada...

En aan dít meer was onze eerste camping tijdens onze tocht door dit grote, uitgestrekte land...

And I will fly away

.

Straks pak ik de bus naar Schiphol.

En dan ben ik pleite! Mijn vliegtuig vertrekt om 12:30 en door het tijdsverschil kom ik om 13:30 in Calgary aan. Grappig, he?! 

En dan gaat het grote avontuur beginnen. Ik heb er zo'n zin in!!
Yes... Canada... here we come!

Tot over een week of wat... 

Raadsel

.
Vandaag een raadsel, maar... geen moeilijk raadsel:

Waar gaan wij morgen, jaaaaa.... morgen! naar toe?

Komt-ie:

En de volgende:

en nog ééntje:

Niet moeilijk, toch?!

Yeah! Een droom komt uit!!

Nog één nachtje slapen...

De laatste Citroën

.

Na de misere met de DS 19 (zie eergisteren) kocht ik een Citroën CX. 
Dat was me een bak! Rijden... heerlijk! Als een zonnetje!
En wat een heerlijke vering...
Daarmee zijn we tig-keer naar Zwitserland gereden voor de wintersport. 
Een ideale reisauto... We reden er rustig 150 of meer in... 
Brandstof was toen dan ook nog niet zo duur...
Een enorme laadruimte voor alle skispullen... Ideaal!

Naast deze zaligheid kocht ik een blauwe eend. Daarmee gingen Roosje en ik naar Frankrijk. Lekker zwerven en kamperen en vakantie houden...

Dat zag er ongeveer zo uit. Lekker dakje open en scheuren maar...

Onze Lelijke Eend was wel iets minder verroest. En de banden waren goed hard opgepompt...

Wat een heerlijk vrij gevoel hadden we!!

Die blauwe heb ik later aan Roosje gegeven toen ik een andere eend kocht met ongeveer deze kleur:

Op de deur had iemand een paar stickers van schildpadjes geplakt. Sja...

Je kon er dan ook niet hard mee. Roosje mocht ook deze helemaal op rijden...

Inmiddels zijn Henry en ik alweer aan onze derde Citroën Berlingo toe.

Van groen naar blauw naar antracietkleurig.

Deze blauwe hadden we nòg kunnen hebben, als ik er niet dat rottige auto-ongeluk mee had gehad. We sliepen op het dak!! TOP!

Henry... dank je wel!

Nogmaals Citroën

.

In de loop van mijn leven heb ik aardig wat Citroëns gereden.

Mijn allereerste was een heerlijke Lelijke Eend! 
Ik kocht 'm in 1967 van mijn allereerste salaris van mijn vader, die ook Citroën liefhebber was... en overging op een zwarte Traction Avant (klik)

Op den duur was mijn oude eend een echte roestbak: je moest uitkijken, dat je niet door de bodem zakte! Maar dat hoorde bij de Lelijke Eend!! Dak open en waggelen maar!

Ik heb er heel wat ritjes van en naar mijn werk in gereden... 
Hij was helemaal op toen ik een Eend Bestel kocht.

Ook leuk, vooral, omdat je er achterin kon slapen.

Daarmee ben ik dan ook eens naar Parijs gereden en heb ik gewoon in de laadruimte geslapen, midden in de stad in de Rue de Rennes!

Toen de Lelijke Eend 35 jaar bestond is er een heel gaaf boek uitgegeven, geschreven door Ernst van Altena.

Voorin zat een klein singletje met dit enige liedje, geschreven door Annie M.G:

Alle foto's zijn van internet geplukt. Helaas... in die tijd had ik nog geen fototoestel...

Morgen nog een paar Citroëns...

Citroën... a way of life! Of: a way of my life?!

Citroën...

.

Op mijn ronde via de Elswoutlaan kom je langs een mooi oud huis, waar in de voortuin dit "antieke" strijkijzer staat:

En mooie goed verzorgde oude Citroën DS 19. Die noemde je een strijkijzer, vanwege de vorm...

Ik heb er ooit ook eentje gehad. Een bordeaux-rode.

Zo ongeveer:

Hij glom alleen niet zo mooi.

En helaas kaduuk gegaan, omdat een domme garagist gewone olie in het hydraulische systeem had gegoten. DOM!!

Wat was dat jammer, dat die het niet meer deed. 

Hij kon na de misère rechtstreeks naar de schroot...

En nu ik het hierover heb realiseer ik me hoe veel Citroëns is gereden heb, dus daarover morgen meer...

I will give my love an apple

.

Met het vakantiekoor "Hupse Kee" hebben we een heleboel mooie liederen geleerd en gezongen.

Een dikke week geleden was het concertje in Haarlem.

Eerst de hele dag repeteren en dan voor een bomvolle zaal de liederen ten gehore brengen.

En leuk dat het was!!

©berna van de ijzen

Ik zag een heleboel bekenden in de zaal: onder andere nogal wat zwemmers van de Houtvaart! En ook heel wat koorleden van Malle Babbe...

Dan ga je toch extra je best doen.

©berna van de ijzen

Eén van de liederen die we geleerd hebben heet: "I will give my love an apple...".

Op zich vond ik het niet zo een heel bijzonder lied. Althans, niet één van de mooiste.

Maar... onze dirigent wees ons er op, dat het lied ook door Andreas Scholl wordt gezongen.

Die ken ik goed, van Schubert liederen en het intens mooie Nisi Domini van Vivaldi.

Drie CD's heb ik van hem.

Dus...

Na het concert ben ik meteen op You Tube gaan zoeken naar dit lied, gezongen door deze zanger.

Schitterend gezongen... en... begeleid door zijn toekomstige vrouw. 

Daar gaan mijn romantische oortjes helemaal van klapperen...

Luister maar even...

Mooi he!!

Zo ingetogen en zo'n aparte stem...

.

Mooier dan lente...

.

We lopen langs het water - Elswoutlaan - koeiepaadje (voor de schep licht) - langs het water". 
Gewoon een klein uurtje lopen...

Maar helend en verhelderend. 

Op een gegeven moment kom je langs een veld met bloemen...

Maravilloso!!!

De kleuren zijn nog mooier dan de kleuren van de tulpen in de lente!

Kijk maar:

Wat een weelde, wat een kleuren-symfonie! 

Als je daar loopt en er naar kijkt, dan moet je je ogen wijd opensperren en de kleuren in je door laten dringen. Ze als het ware opslurpen.

Allemaal blommekes voor Temmy, de oudste zus van Henry.

Vandaag naar haar laatste rustplaats ...

Zichrona livracha (dat haar nagedachtenis ons tot een zegen mag zijn)

.