Warmte in huize Weltevree...

.

Je kent echt niemand, die zo hard kan werken als Henry. Hij neemt geen tijd voor koffie, hij gaat maar door en door...

En dan gebeurt het... zaterdag 10 augustus valt Henry met zijn fiets en breekt zijn sleutelbeen...

Ocharm, wat een pijn en wat een narigheid.

Het zal wel "ergens" goed voor geweest zijn: er is ineens weer alle tijd voor koffie! 

Gelukkig is de breuk nu weer helemaal geheeld. Henry heeft zijn kracht weer terug en ... toen ik de afgelopen herfstvakantie in Oostenrijk was kreeg ik een SMS-je: "De eerste radiator hangt!" 
Hij stuurt me ook deze foto op:

En kijk eens wat een prachtige buizenpartij, geheel en al bedacht en gemaakt  en aangelegd door mijn geliefde verloofde:

Vorige week is de ketel officieel aan het werk gezet door een installateur, die Henry een groot compliment gaf! Zoiets heeft hij nog nooit gezien bij een particulier: het laswerk en de afwerking  zijn in één woord: TOP!

Hier nog een onderdeel, van zo'n 60 jaar oud, niet weggegooid, nee... schoongemaakt en weer in gebruik genomen om de aardleiding goed vast te zetten:

Manos de oro! (=gouden handjes!)

Warmte in huis (vervolg)

.

Mijn koude huis en mijn koude botten: dat is waar Henry aan heeft gedacht toen hij besloot om hier in mijn huis een CV aan te leggen.

Dus toen ik ergens begin juni een dag met een vriendin aan het lopen was monteerde Henry de schitterende gloednieuwe REMEHA ketel op de plek waar wij hem bedacht hadden. In de bijkeuken dus...

Kijk eens wat een beauty:

Maar je ziet... er is nog niets, behalve dan de ketel.

Geen waterleiding, geen gas-toevoer, geen buizen en koppelingen... alleen de ketel.

En het duurde dan ook niet lang, om precies te zijn begin augustus, of Henry klom op ladders en boorde zich een hoedje en vijlde en schuurde en laste en deed.

Een hele week heeft hij gewerkt als een paard. 

(Let op de slofjes aan de bovenkant van de ladder:)

Wat betreft dat paard: als Henry iets ophangt, dan kan er een paard aanhangen, dus je snapt: dat zit allemaal wel goed.

(Morgen verder)

Warmte in huis...

.

Ik woon in een oud huis: het is al meer dan 100 jaar oud.

Het kraakt en piept en het doet en vertelt.

Het is een huis met geschiedenis. 

Twee wereldoorlogen heeft het meegemaakt. Er zijn kinderen geboren en mensen gestorven. Er is geleefd!

Spannend, zo'n huis met een verhaal.

Maar er is één ding dat niet zo spannend is: en dat is de kou!

Ik heb geen CV (wel een paar gaskachels)  en het is zo koud aan mijn botten, dat ik er soms helemaal rillerig van ben.

Nou ben ik toevallig verloofd met iemand, Henry dus, aan wie je niet moet zeggen, dat je ergens last van hebt, want dan gaan er bij hem allerlei radertjes draaien en belletjes rinkelen...

En dus... al denkende en rekenende en rinkelende, kreeg ik dit jaar zomaar voor mijn verjaardag een verwarmingsketel, een mooie gloednieuwe REMEHA hoog-rendements-verwarmings-ketel.

En het duurde niet lang of Henry was kind-aan-huis bij diverse bouwmarkten om te lezen en te leren.

Want je denkt toch niet dat hij de aanleg van de verwarming in mijn huis aan een beunhaas toevertrouwt??

Je snapt... dit verhaaltje heeft een staartje en daarom: morgen verder...