Ik ga op reis en ik neem mee...

- een tandenborstel

- tandpasta

- mijn pijama

- een paar schone slipjes

- rummykup

- wandelschoenen

- wandelsokken

- boeken

- MIJN VERLOOFDE

Tot in de pruimentijd!

Naar het huisje op de berg

.

"Per ongeluk" kunnen we zomaar morgen vertrekken naar het huisje op de berg.

Iemand ging niet en toen konden wij dus.

Wat een heerlijke verrassing!

Om mijzelf alvast een beetje op te warmen heb ik 10 foto's opgezocht op mijn externe harde schijf. Optimale voorpret!

Dit is foto nummer 1. 

Daar staan wij in de deuropening aan de voorkant van het huisje op de berg:

Foto nummer 2. 

Voor het huisje kun je heerlijk uitrusten van je lange wandeling en een glaasje van het een of ander drinken. Ik ben gek op Schilcher-wein. Dat is een soort van rosé. Lekker koud drinken.

Foto nummer 3. 

Je komt meteen de keuken in en daar staat een grote oven, waar we de boel mee kunnen verwarmen en waar je op kunt koken. 

Foto nummer 4. 

Nog een keer de keuken maar dan met een wijdhoeklens. 

De ladder die je ziet is de ladder waarmee je naar de slaapzolder klimt. 

Foto nummer 5. 

We gaan naar de woonkamer. Een verzameling van van alles en nog wat, op rommelmarkten gekocht door mijn ouders. De kachel in de hoek is inmiddels vervangen, want van Henry hebben we een nieuwe gekregen.

Foto nummer 6. 

Het uitzicht vanaf het balkon aan de achterkant. In de verte kun je de bergen van Slovenië zien.

Foto nummer 7.

Nog een keer het uitzicht, maar dan in de avonduren. Als je op het balkon zit kun je daar uren naar kijken. En een beetje mediteren...

Foto nummer 8. 

Op het balkon is het overdag ook heerlijk vertoeven. Lekker ontbijten met dat uitzicht, en later gewoon een beetje pielen of lezen. Je koffietje drinken en wat ouwehoeren.

Foto nummer 9.

Aan de zijkant van het huisje wappert de was. Dat vind ik altijd zo'n fijn gezicht en de was ruikt zo lekker. Er is geen droger, dus hup! in de wind!

En de laatste foto.

Als je op de berg afloopt kun je het huisje zien liggen.

Het staart over het dal in de verte en het is er altijd, altijd om ons steeds weer te verwelkomen...

Dag huisje op de berg. Bestel jij alvast een lekker zonnetje?

Tot zondag!

Oh Moon in Alabama

.

Ooit hoorde ik Bette Midler, waar ik fan van was, dit lied zingen...

Oh, Moon in Alabama... 

En toen we eindelijk in ons huisje op de berg waren, stond diezelfde avond de maan vol en rond boven het dal.

Ik kreeg zin om Moon in Alabama te zingen, maar we waren alleen niet in Alabama... we waren in ons eigen huisje op de berg.

En we stonden op het balkon. Beneden ons lag het stadje beneden met alle lampjes aan en daarboven die ene hele grote...

Ohhhh, wat mooi!

Daar kun je toch uren naar kijken?

Henry maakte later nog een mooi portret van La Luna, mooi vol en rond:

Fijn toch, dat de maan zo'n aantrekkingskracht heeft. 

Ik mag haar graag zien... la Luna!