Het vakantiekoor...

.

Vorige week heb ik een hele week gezongen.

Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Dat is dus hard werken. Kijk maar, vijf repetities:

Zo'n 50 vrouwen met gouden keeltjes in "bedwang" gehouden door een bezielde dirigent...

(Die gelukkig zo nu en dan heel erg de slappe lach krijgt!)

Dit is Leny, onze dirigent... Ze heeft het afgelopen jaar prachtige muziek uitgezocht speciaal voor deze week. Uit allerlei landen wat moois. Zo hebben we Russische liederen ingestudeerd en Skandinavische... lekker weemoedig.

Tussen de bedrijven door even de pootjes omhoog op het terras... beetje kletsen, beetje lachen, of gewoon een beetje stil...

Je ziet: we hadden een zwaaaaar leven... 

Want er moest ook nog eens gegeten worden. Dat was al een hele klus op zich. 

Maar gelukkig scheen elke dag die heerlijke zon, waar we zo gauw we konden even in gingen zitten.

Of wandelen...

(Helaas was er geen zwembad...)

En dan weer aan de bak... "Zingen, kreng!" 

Het was een heerlijke week. Er viel geen onvertogen woord, iedereen was goedgemutst en had er steeds heel veel zin in!

En tot slot het bewijs, dat we Leny, onze dirigent, een keertje mee de hei op hebben gekregen:

Over twee jaar weer?

Ik hoop het!

Gezien op de Veluwe

.

Rondom het conferentie centrum Mennorode, waar ik bijna een hele week gezongen heb in het vakantiekoor Hupse Kee kun je allerlei teksten lezen.

Tussen het zingen door loop je wat op de Veluwe, maar... je loopt ook wat rond op het terrein, waar je die teksten dus kunt tegenkomen en lezen.

Natuurlijk spreken ze niet allemaal aan.

Van die streng-godsdienstige teksten... daar hoef je bij mij echt niet mee aan te komen.

En soms denk je ook... wie komt dit hier nou lezen?

Maar ja... zo is er in ieder geval voor elk wat wils.

Dit gedicht midden in het bos van Mennorode over DE BEUK vind ik wel mooi:

Na enig onderzoek ontdek ik, dat de naam K.H.R. Josselin de Jong hoort bij Kitty Josselin de Jong, die van 1903 tot 1991 geleefd heeft.

Iemand die veel gedichten heeft geschreven...

Ze kon prachtig zingen en vioolspelen, maar koos toch voor de letterkunde...

Zo leer ik er altijd weer wat bij...

En van Hundertwasser was deze tekst in de bibliotheek te lezen:

Dat is dus iets om over na te denken!

Voor Nathalie, die de foto's niet kan lezen zijn hier de teksten:

DE BEUK

Hoog naar de hemel is hij opgericht

recht en gespierd, en in het dalend licht

staat hij gelijk een vorst zo trots en stil,

in zich gekeerd en heersend door zijn wil.

Zijn huid is glad en onaandoenlijk koel

en wie hem ziet herkent een jong gevoel

van ademloos verwachten en van pijn,

dat warm en kwetsbaar als een kind doet zijn.

Totdat een hand streelt langs het huivrend naakt,

en diep in mij een vreemde bron ontwaakt,

en water stroomt… ik ben niet meer alleen,

want wat ik was is met de aarde één.

En dit is de tekst van Hundertwasser:

Wie zijn wortels vernietigt kan niet groeien.

(foto beuk: Annette Lemaire)

Een weekje zingen!

.

Ik ga een weeklang (nee, geen wee-klang, maar een week-lang...) zingen!

Maandag aanstaande vertrek ik naar de Veluwe voor een vakantie-zangkoor.
Hier in deze gebouwen gaat dat allemaal gebeuren, in Mennorode (klik!) 
te Elspeet:

Het vakantiekoor heet Hupse Kee en er wordt van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat gezongen.

Reken maar dat ik een lol heb!

Zingen en lachen.

Tussendoor een beetje op de hei lopen.

Dan weer zingen en lachen. En eigenlijk ook keihard werken.

Met een beetje mazzel zingen we ook buiten...

Het wordt in ieder geval een topweek!
Bloggen zit er daar niet in. Geen tijd en geen zin... 

Dus.....

Tot maandag over een week...