.
Gisteren was ik jarig (nog bedankt voor de felicitaties!) en kreeg ik van Henry een prachtig boek.
Het heet: In de man zit nog een jongen en het is de biografie van Willem Wilmink, geschreven door Elsbeth Etty.
Mijn favoriete dichter en liedjesschrijver!
Wat een heerlijk kado, voor heel veel uurtjes lezen en nog eens lezen...
Tijdens het lezen wordt mij wel duidelijk dat Willem Wilmink helemaal niet zo'n gemakkelijke, leuke man was.
Hij schreef dan weliswaar soms heel gemakkelijk en leuk, maar dat komt dus... omdat het kind nog steeds in hem zat.
Zoals wij allemaal een kind in ons hebben.
Hier is het jochie, waar in de biografie over gesproken wordt.
Het ventje dat getekend werd door een bombardement in de oorlog, maar door zijn ouders beschermd werd... en uren met zijn favoriete speelgoed, zijn bromtol kon spelen...
Ook al kom je Willem in het boek tegen als een man, die slecht tegen kritiek kon en graag in het middelpunt wilde staan... toch hou je van die man.
Om wat hij kon.
Om wat hij op papier heeft gezet.
Om de humor en de mooie taalvondsten.
Ik vind het een geweldig goed boek.
Geschreven dus door Elsbeth Etty.
Zij op de foto links en Willem rechts.
Willem is in 2003 overleden. Veel te jong, pas 67 jaar.
Hij was bevriend met Herman Finkers (ook een Twent) die een mooi lied geschreven heeft voor zijn "lieve, dode dichter"
Dat boek... dat is zo mooi!
Ik ben er heel blij mee, Henry!
