Gisteravond met zonsondergang is Jom ha-Kipoeriem begonnen. De belangrijkste feestdag van het joodse jaar. Letterlijk betekenen de woorden: dag van de vergevingen. Maar meestal worden ze afgekort tot Jom Kipoer en dat betekent: Grote Verzoendag.
Dat heeft wel wat en het is ook bere-moeilijk: vergeving schenken. Als je dat kunt, dan ben je gezegend. Ik ben er niet altijd even goed in en blijf te lang hangen in wrok. Maar op deze speciale dag oefen je juist om niet om te zien in wrok, maar om te vergeven.
De dag duurt tot vanavond zonsondergang en om de dag extra bijzonder te maken is het een plicht om te vasten. Een dagje afzien dus, want bij vasten hoort, naast niet eten, ook: niet drinken en vooral dat laatste vind ik moeilijk, want ik drink verspreid over de dag nogal veel water. Dus of ik me daaraan ga houden?
Het is een dag om dingen recht te zetten, het goed te maken met mensen, een schone lei te creëren.
Je belooft alles anders, beter te gaaan doen. Er wordt niet gewerkt en kijk... de straten in Israël: geen verkeer! Net onze autoloze zondag van weleer.
Aan het eind van de dag wordt een nieuw leven ingeblazen. Op de shofar... wat mij nog steeds niet lukt, maar ik oefen te weinig.
Ik verheug me nu al op het breken van het vasten, als de zon ondergaat mag je lekker weer eten en drinken. Dit lijkt me een heerlijke maaltijd:
