.
Ik koop twee kadootjes voor de kleinkindjes. Ik doe ze in mijn fietstas en doe de clips van de tas dicht. Daarna loop ik met de fiets aan de hand nog even de Barteljorisstraat in om wat te winkelen en dan fiets ik naar huis.
Eenmaal thuis zie ik, dat de kadootjes uit de fietstas zijn gepikt.
Wel potverdriedikkedubbeledoziasse...
Iemand heeft aan mijn fietstas gezeten en de dingetjes voor de kinderen gejat!
Daaraan moest ik vorige week denken, toen ik het volgende krantenartikeltje las:
Dat artikeltje kun je natuurlijk niet lezen. Dus het straatschrijfsel heb ik even uitvergroot:
Best mogelijk dat je dit ook niet kunt lezen, dus ik heb het even overgeschreven:
Wil degene die dinsdag 5 februari
rond 14 uur 5 bibliotheekboeken
uit mijn fietstas heeft gejat, deze
inleveren bij de bibliotheek.
De tevens gejatte halve liter volle yoghurt
mag je houden of beter: er in stikken!
Bedankt voor uw aandacht.
Ik dacht meteen: een ultiem straatschrijfsel! En stapte de volgende morgen zo gauw ik kon op de fiets en racete naar de Grote Houtstraat waar ik de boom wist, waar deze tekst opgeprikt was.
Helaas... hevig teleurgesteld zag ik, dat de tekst verwijderd was.
Wat een flut-razende-reporter ben ik toch... Een echte razende reporter gaat er niet nog eens een nachtje over slapen, maar springt meteen op de fiets!
Volgende keer beter...
Maar goed... blijft de vraag... heeft Fleur de boeken teruggekregen of heeft een of ander onverlaat de bieb-boeken in de papiercontainer gedumpt?
En wat moet de boef nou met mijn kadootjes??? Ik heb namelijk de bon nog!
Laat-ie maar lekker met de lego gaan spelen en zich doodschamen.
.
