Ja... ik weet het... ik heb er de kantjes afgelopen de laatste tijd. Geen blogjes gemaakt en enorm lopen lanterfanten en luieren.
Ik had behoefte aan vakantie en aan niks en toch ook wel weer aan veel... Kortom: aan vakantie! En ook al ging ik geen verre reizen maken: toch voelde elke dag als een vakantiedag.
Ik leefde het leven, zoals ik het altijd leef, alleen zonder blogjes om iedereen te laten weten, dat ik leefde zoals ik altijd leef.
Sommige mensen maakten zich ongerust en dachten dat ik ziek was. Nee... integendeel: ik ben zo gezond als een vis en zit vol energie en levensvreugde. Het leven lacht me toe en ik lach vrolijk terug.
De eerste vaccinatie heb ik achter de rug en op 5 mei, jawel! krijg ik de tweede prik en dan begint (zo voelt dat voor mij althans) de victorie.
Omdat het vandaag een beetje feestelijk was, met het eerste terrasbezoek sinds tijden, volkomen onverwacht met buurvrouw Eileen aan de koffie met een broodje, dacht ik meteen... hup! aan de slag... de vakantie is voorbij. Schrijven, typen, memoreren, kijken en opslurpen.
Dus... back to business!
